Άρρωστος ή φτωχός;

Ωραία, θα ληφθούν μέτρα λόγω της κρίσης για τους «ασθενέστερους, τους ευπαθείς, τους ευάλωτους». Αναρωτιέμαι, λοιπόν, σε ποια κοινωνική κατηγορία, άραγε, ανήκω; Στους «ασθενείς» ή τους «ασθενέστερους»; Αν δεχθούμε αυτή την κατηγοριοποίηση, όλοι στην Ελλάδα είμαστε άρρωστοι, εκτός από κάποιους που είναι «ασθενέστεροι»! Εκτός και αν η διάκριση έχει την έννοια του «σθένους», της δύναμης δηλαδή, οπότε ως α-σθενείς, κανείς μας δεν έχει δύναμη, πλην κάποιων που είναι ποιο αδύνατοι από τους αδύνατους! Αλλά τώρα που το σκέφτομαι και το άρρωστος από το στερητικό α και το ρώννυμαι προέρχεται, τουθόπερ σημαίνει πάλι κάποιον που δεν έχει δυνάμεις. Άρα, όλοι είμαστε άρρωστοι, πλην κάποιων που είναι πιο άρρωστοι. Ή μήπως, τάχα, ανήκω στους ευπαθείς; Αν θυμάμαι καλά από μικρός είχα μία ευπάθεια λόγω αμυγδαλών. Συνεπώς, στην Ελλάδα έχουμε αυτούς που έχουν πρόβλημα με τις αμυγδαλές τους και αυτούς που δεν έχουν! Ή μήπως, τέλος, ανήκω στις «ευάλωτες» κοινωνικές ομάδες, δηλαδή τις ευπρόσβλητες και ευπόρθητες; Αλλά ούτε στις ευπόρθητες κοινωνικές κατηγορίες ανήκω, αφού ποτέ στη ζωή μου δεν άφησα «κερκόπορτα» ξεκλείδωτη. Κάποιοι, μάλιστα, αυτό μου το καταλογίζουν ως ελάττωμα και με ψέγουν ότι γι’ αυτό το λόγο δεν θα γίνω ποτέ εύπορος. Τελικά, υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί στην Ελλάδα, ή μόνο άρρωστοι και «αρρωστότεροι»; Όχι, η λέξη «φτωχός» δεν προέρχεται από το φτύνω, αυτοί δηλαδή που είναι συνεχώς στο φτύσιμο, αλλά από το «πτήσσω», που σημαίνει αυτούς που μαζεύονται, συρρικνώνονται από φόβο. Άρα, αφού δεν φοβάμαι (μόνο τη ρημάδα την ανεργία φοβάμαι, γιατί έχω δύο παιδιά να θρέψω) αν και δεν συρρικνώνομαι, μόνο έχω μαζέψει κάπως λόγω ηλικίας, δεν μπορείς να πεις πως είμαι φτωχός. Τότε είμαι πλούσιος; Αν πλούσιος είναι αυτός που «πλέει» (από το πλεf), τότε ούτε πλούσιος είμαι, αφού δεν έχω σκάφος ούτε καν φουσκωτό για να πλεύσω εις Κόρινθον. Τότε τι είμαι; Αυτή η κρίση ταυτότητας, αγαπητέ αναγνώστη, με δαγκώνει σα δάκος την ελιά.