Οι εταιρείες ΤΝ κλέβουν το νερό, τη γη και τη δουλειά μας

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /arti / 29.06.26 ]

---

Μόλις είδα στον The Guardian μια συνέντευξη της Έριn Μπρόκοβιτς και την αναφορά της στις δυσμενείς επιπτώσεις από την κατασκευή των τεράστιων κέντρων δεδομένων (Data Centers) στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Γράψαμε πρόσφατα στο artinews.gr γι' αυτό.

Τα κέντρα αυτά καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις γης και χρησιμοποιούν ασύλληπτες ποσότητες νερού για να ψύχονται. Έτσι στις ήδη επιβαρυμένες περιοχές από την λειψυδρία και την ξηρασία προστίθεται και αυτό. Εν τω μεταξύ οι λογαριασμοί του νερού των νοικοκυριών εκτοξεύονται, καθώς αυτά καλούνται να πληρώσουν ως μη όφειλαν τον... βαρκάρη. Μια πρώτη αντίδραση των κατοίκων είναι να υποβάλλουν αγωγές εναντίον των Εταιρειών και να υποχρεώσουν τα τοπικά συμβούλια να σταματήσουν την κατασκευή των κέντρων. Οι εταιρείες απαντούν επίσης με αγωγές. Στη νομική αντιπαράθεση φαίνεται ότι επικρατούν οι εταιρείες αφού ο χάρτης των ΗΠΑ είναι πλέον διάτρητος από εκατοντάδες Data Centers. 

Αλλά δεν είναι μόνο η "ληστεία" του νερού και της γης από τις εταιρείες, είναι και η "κλοπή" της πνευματικής εργασίας εκατομμυρίων ανθρώπων.

Συζητούσα προ ημερών με φίλο δημοσιογράφο για την κατάχρηση της δουλειάς τόσο των δημοσιογράφων όσο και των συγγραφέων από τις εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι επί της ουσίας αυτές κερδίζουν χρήματα (μέσω της διαφήμισης) χρησιμοποιώντας εντελώς δωρεάν την πνευματική μας εργασία.

Αναρωτήθηκα αν τα σωματεία των συγγραφέων και των δημοσιογράφων διεκδικούν τα πνευματικά δικαιώματα των μελών τους, όπως θα έπρεπε. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτό.

Όσο για την αντίδραση σε ατομικό επίπεδο, αυτή είναι καταδικασμένη εκ προοιμίου, γιατί οι “κλέφτες” είναι καλά οργανωμένοι και διαθέτουν τεράστια γραφεία εξειδικευμένων δικηγόρων που μόνο μια καλά οργανωμένη διεκδίκηση των πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορούσε να αντιμετωπίσει.

Για να διακριβώσω τι συμβαίνει, απευθύνθηκα στην ίδια την OpenAI και ζήτησα να μάθω τι μπορώ να κάνω για να διεκδικήσω τα πνευματικά δικαιώματα της δουλειάς μου που η ίδια χρησιμοποιεί. Και η απάντηση που μου έδωσε ήταν η εξής:

“Εάν πιστεύετε ότι το OpenAI χρησιμοποίησε πνευματική σας εργασία (είτε για την εκπαίδευση των μοντέλων του, είτε αναπαράγοντάς την αυτούσια στις απαντήσεις του), μπορείτε να υποβάλετε επίσημο αίτημα για προστασία πνευματικών δικαιωμάτων μέσω του OpenAI Copyright Dispute Form. Η διαδικασία και τα βήματα για να διεκδικήσετε τα δικαιώματά σας είναι τα εξής: Υποβολή Επίσημης Αναφοράς: Χρησιμοποιήστε την επίσημη φόρμα επικοινωνίας OpenAI Copyright Dispute Form. Εκεί θα πρέπει να δηλώσετε τα στοιχεία σας, το έργο σας και τον σύνδεσμο ή το υλικό που υποστηρίζετε ότι παραβιάζει τα πνευματικά σας δικαιώματα. Αποστολή Στοιχείων: Θα χρειαστεί να αποδείξετε ότι είστε ο κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων, να περιγράψετε αναλυτικά το έργο σας και να τεκμηριώσετε τη χρήση του από την εταιρεία, σύμφωνα με τους όρους πνευματικής ιδιοκτησίας που ορίζονται στους Europe Terms of Use – OpenAI. Επιλογή Εξωδικαστικού Διακανονισμού: Σύμφωνα με τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων και τεχνητής νοημοσύνης στην ΕΕ (η οποία βρίσκεται σε διαδικασία εντατικής ρύθμισης για την εξασφάλιση δίκαιης αμοιβής ΕΕ: Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και προστασία των δημιουργών στην εποχή της ΤΝ), οι εταιρείες οφείλουν να επιλύουν τέτοια ζητήματα. Η πολιτική της OpenAI προβλέπει πρώτα μια άτυπη διαδικασία επίλυσης διαφορών Terms of use – OpenAI.”

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς μόνο μια οργανωμένη υπηρεσία στελεχωμένη με καλούς δικηγόρους και προσωπικό που θα “ανακαλύπτει” την "κλοπή" της πνευματικής εργασίας μας κάθε φορά, ή που θα διαπραγματεύεται "εξωδικαστικά", μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, είναι αδύνατο να αποδείξει κανείς ότι χιλιάδες χρήστες χρησιμοποιούν την εργασία του, όταν αυτό γίνεται ιδιωτικά και τα “ηλεκτρονικά ίχνη” τα κατέχει μόνο η Εταιρεία (η OpenAI εν προκειμένω). Συνεπώς μόνο τα σωματεία των συγγραφέων και των δημοσιογράφων μπορούν να διαπραγματεύονται μόνο γενικά με μία “εφάπαξ τιμή”  κάθε φορά και για ορισμένο χρονικό διάστημα. Και αν οι εταιρείες δεν συμφωνούν, να απαγορεύουν εντελώς την χρήση της πνευματικής δουλειάς των μελών τους…

Δεν μπορεί οι Εταιρείες να “καταληστεύουν” το νερό, τη γη και τη δουλειά μας, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, χωρίς καμία αντίδραση εκ μέρους μας...

Ο Μασκ, τα Πετράλωνα και ο Λουκμάν

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews/ 01.07.26 ]

---

Ένας ωρυόμενος ακροδεξιός, από αυτούς που ανέλαβε εσχάτως υπό την προστασία του ο Βελόπουλος, αποφαίνεται για την πολυκατοικία που κατέρρευσε στα Πετράλωνα φτύνοντας στο σφουγγάρι του τηλεοπτικού μικροφώνου: “οι ξένοι φταίνε”, “φταίει το κράτος που τους επιτρέπει. Να βάλει Έλληνες”.

Για όλα φταίνε οι ξένοι. Για την πολυκατοικία, για την ακρίβεια, για το 13ωρο, για τον Κ. Ζέρβα, τον 46χρονο τοπογράφο μηχανικό από το Κορφοβούνι Άρτας που σκοτώθηκε στο Ξηρόμερο, για το κλίμα, για τις υποκλοπές, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τα Τέμπη, για το Καταργκέιτ, για τις γυναικοκτονίες…

Η δαιμονοποίηση των ξένων καλλιεργείται ποικιλοτρόπως και με όλα τα μέσα. Αυτές τις μέρες ο τρισεκατομμυριούχος Ίλον Μασκ προωθεί μέσα από την ιδιόκτητη πλατφόρμα του, το Twitter/X, μια απίστευτη αντιμεταναστευτική προπαγάνδα, προβάλλοντας μια “ηθικά χρεοκοπημένη” και “ασυνάρτητη” ταινία του αμφιλεγόμενου Γερμανού σκηνοθέτη Ούβε Μπολ, με τίτλο Citizen Vigilante  (Επαγρυπνών Πολίτης). Πρόκειται για μία 90λεπτη ταινία που παρουσιάζει τις κοινότητες των μεταναστών ως εγγενώς βίαιες και κακές, ενώ η αυτοδικία των ντόπιων (λευκών πάντα) εξεικονίζεται ως μια αναγκαία, δίκαιη, ακόμη και ηρωική αντίδραση.

Ένας πλούσιος Αμερικανός επιχειρηματίας που ζει στην Κροατία (τον υποδύεται ο Michal Sanders) προειδοποιεί έναν αστυνομικό ότι αν οι πολιτικοί δεν σταματήσουν την «εισβολή» των μεταναστών, «εμείς ο λαός θα την τερματίσουμε μόνοι μας». Ο Ίλον, ο πάμπλουτος ολιγάρχης όπως και ο πλούσιος Σάντερς παρουσιάζονται ως λαός! Τελικά ο πλούσιος Αμερικανός επιχειρηματίας παίρνει το νόμο στα χέρια του, δολοφονώντας εν ψυχρώ μια ολόκληρη μουσουλμανική οικογένεια μεταναστών με την δικαιολογία του βιασμού ενός κοριτσιού από ένα μέλος της οικογένειας. Με την ίδια πάντα δικαιολογία από την εποχή της ΚουΚλουξΚλαν «Μαύρα κορμιά αιωρούνται στον Νοτιά / Παράξενα φρούτα κρέμονται από τις λεύκες». Το τραγούδι της Billie Holiday θα ακούγεται σπαρακτικό για όλους τους άδικα δολοφονημένους για το χρώμα τους.

Στην ταινία του Μπολ (και του Μασκ) ο δολοφόνος των μεταναστών παρουσιάζεται ως ένας καταζητούμενος εγκληματίας για τις αρχές κι ένας ιδιότυπος “λαϊκός ήρωας” για τον… λαό (που είναι ο Μασκ, ο Άλτμαν, ο Τραμπ, ο Βελόπουλος, ο Κασιδιάρης και ο χρυσαυγίτης των Πετραλώνων)!

Ο Μασκ και ο πλούσιος πρωταγωνιστής της ταινίας παρουσιάζονται ως αντίπαλοι του διεφθαρμένου κράτους. Έτσι το σύστημα παρουσιάζεται ως αντισυστημικό! Απώτερος στόχος τους να αντικατασταθεί το κράτος από “επαγρυπνούντες πολίτες”, από ηλίθιους πολιτοφύλακες που πείστηκαν ότι για τα δεινά και την κενή ζωή τους “φταίνε οι ξένοι”. Αυτοί θα συστήσουν τα τάγματα εφόδου, μια νέα ΚουΚλουξΚλαν που θα αντικαταστήσει την ICE. Ό,τι δηλαδή γνωρίσαμε στην Ελλάδα με την Χρυσή Αυγή.

Τα γράφω αυτά στη μνήμη του γείτονά μου του Λουκμάν, ενός φιλήσυχου νέου ανθρώπου που δολοφονήθηκε από δύο χρυσαυγίτες στα Πετράλωνα, ενώ πήγαινε να δουλέψει στη λαϊκή της περιοχής. Εκεί που χθες ένας άλλος χρυσαυγίτης εκτόξευε ρατσιστικό δηλητήριο που του προμηθεύει ο Μασκ, ο Τραμπ και οι άλλοι δήθεν αντισυστημικοί δισεκατομμυριούχοι...