[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr/ 05.01.26 ]
Οι ενέργειες του Τραμπ (όπως η επέμβαση στη Βενεζουέλα ή η χρήση δασμών ως μέσο πίεσης) επιβεβαιώνουν τον αποκαλούμενο neo-royalism (νεο-μοναρχισμό) του, σύμφωνα με τον οποίο η αμερικανική ισχύς λειτουργεί πέρα από τα παραδοσιακά πλαίσια του διεθνούς δικαίου.
Πολλοί αναλυτές αποκαλούν την κοσμοθεωρία Τραμπ «νέο-μοναρχική» (neo-royalism), καθώς ο Τραμπ αντιμετωπίζει το διεθνές σύστημα όχι ως ένα σύνολο θεσμών και κανόνων (ΟΗΕ, ΠΔ Χάγης κ.ά.), αλλά ως μια αρένα όπου κυριαρχούν οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ ισχυρών ηγετών. Οι διεθνείς κανόνες και το δίκαιο περνούν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην ισχύ. Οι σχέσεις βασίζονται σε προσωπικές συμφωνίες, κολακείες ή πιέσεις προς μεμονωμένους ηγέτες, θυμίζοντας τη διπλωματία παλαιότερων αιώνων. Συστήματα όπως η ΕΕ θεωρούνται εμπόδια σε αυτό το μοντέλο, καθώς προτάσσουν συλλογικούς κανόνες αντί για την απόλυτη κυριαρχία του ηγέτη ο οποίος ταυτίζεται με το κράτος (κάτι σαν τον «επιτελικό κράτος» του Μητσοτάκη).
Ο «νέο-μοναρχισμός» συνδέεται με τη αντιδραστική σκέψη (Dark Enlightenment) του ακροδεξιού Κέρτις Γιάρβιν που θεωρεί ότι η δημοκρατία είναι αναποτελεσματική και το κράτος πρέπει να διοικείται από έναν ισχυρό CEO-μονάρχη με απόλυτη εξουσία, παρόμοια με τη διοίκηση μιας μεγάλης επιχείρησης. Επίσης προτείνει τη ριζική κατάργηση της γραφειοκρατίας και των θεσμικών αντίβαρων (checks and balances), ώστε ο ηγέτης να έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων. Τέλος και ίσως η πλέον σημαντική είναι η «Τεχνολογική Αυταρχικότητα». Το μοντέλο αυτό βρίσκει υποστήριξη στους ολιγάρχες της Silicon Valley, που οραματίζονται ένα σύστημα όπου η τεχνολογική αποτελεσματικότητα θα αντικαθιστά τη δημοκρατική συμμετοχή και θα επιτηρεί και θα ελέγχει τους πάντες.
Στην εξωτερική πολιτική ο "νεο-μοναρχισμός" αποτυπώνεται στο δόγμα Μονρόε και το «επακόλουθο» Τραμπ που συνδυάζονται με την παράδοση της αμερικάνικης μαφίας. Η υπερπροβολή της επίθεσης στο Καράκας και τα εξευτελιστικά βίντεο του αλυσοδεμένου Μαδούρο λειτουργούν ακριβώς όπως οι εκβιαστικές επιστολές της μαφιόζικης οργάνωσης «Μαύρη Χείρα» που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας 1890 στις ΗΠΑ και τρομοκρατούσε στέλνοντας επιστολές με τρομερά σύμβολα (όπως το κομμένο μαύρο χέρι).
"Θα πάθει χειρότερα από τον Μαδούρο, αν δεν κάνει το σωστό" προειδοποιεί την προσωρινή πρόεδρο της Βενεζουέλας σαν δον Κορλεόνε του προπερασμένου αιώνα ο Τραμπ.
Συμπερασματικά, νέο-μοναρχισμός, τεχνολογικός αυταρχισμός και νεο-μαφία δημιουργούν το μείγμα ενός τρομακτικού ολοκληρωτισμού τον οποίο δεν έχει ξαναζήσει η ανθρωπότητα.
Άραγε θα υπάρξει αντίδραση; Ή οι "από κάτω" θα υποκύψουν και μάλιστα θα είναι ευτυχισμένοι με τη νέα δουλεία; Εδώ η παιδεία, τα ΜΜΕ αλλά και οι διανοούμενοι θα διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο. Γι' αυτό ο Τραμπ δεν έκαψε βιβλία όπως οι Ναζί, απλά τα απαγόρευσε. Μεταξύ αυτών και το 1984 του Όργουελ!
Τι μας απομένει να κάνουμε; Τρία πράγματα: "οργάνωση, οργάνωση, οργάνωση"...
