Η ακροδεξιά δηλητηριάζει με fake news και ρατσισμό τις κοινωνίες

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr/ 25.08.25 ]

Η ακροδεξιά επιτίθεται σε όλο τον κόσμο με την ποικιλόμορφη ώθηση της κυβέρνησης Τραμπ.

Επιτίθεται στους μετανάστες, όπως επιτίθεται και εναντίον εκείνων που διαδηλώνουν κατά της γενοκτονίας στη Γάζα.

Στις ΗΠΑ εξετάζονται εκατομμύρια φάκελοι (ακόμα και για αναρτήσεις στο διαδίκτυιο) προκειμένου να ανανεωθούν ή να απορριφθούν τα έγγραφα παραμονής φοιτητών, εργαζομένων και ταξιδιωτών.

Στην Αγγλία φυλακίζονται υποστηρικτές της Palestine Action, ενώ ακροδεξιοί επιτίθενται σε μετανάστες και πρόσφυγες στα ξενοδοχεία που διαμένουν προσωρινά.

Αιχμή του δόρατος της προπαγάνδας και του πολιτικού ακτιβισμού της ακροδεξιάς είναι παντού το Μεταναστευτικό/προσφυγικό. Αξιοποιεί προς τούτο τα ψηφιακά μέσα, δίκτυα τρολ και bots καθώς και παραδοσιακά ΜΜΕ και μέσα από fake news, τη διαστρέβλωση γεγονότων και τις δαιμονοποιήσεις, επιχειρεί να δημιουργήσει μια αίσθηση «απειλής» από έναν «κοινό εχθρό» (που είναι δήθεν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, αλλά και μειονότητες, φιλανθρωπικές οργανώσεις, ακόμα και διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ), δηλητηριάζοντας κυριολεκτικά τις κοινωνίες.

Ηχηρό παράδειγμα της ακροδεξιάς τοξικότητας είναι οι ρατσιστικές διαδηλώσεις στην Αγγλία με σύνθημα την «Κατάργηση του Συστήματος Ασύλου». Είχε προηγηθεί μία εκστρατεία με fake news και συκοφαντίες εναντίον μεταναστών:

Στο Ρέντκαρ του Βόρειου Γιορκσάιρ, ένας μαύρος άνδρας που βιντεοσκοπήθηκε να παίζει με τις λευκές εγγονές του, παρουσιάστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τον ακροδεξιό ακτιβιστή Τόμι Ρόμπινσον ως δήθεν παιδόφιλος.

Στο ανατολικό Μπέλφαστ, μια μικρή ομάδα ρατσιστών αναζητά μελαμψούς άνδρες για να τους εξυβρίσει ή να απαιτήσει να δει τα έγγραφα της ταυτότητάς τους.

Την Τρίτη, το Ανώτατο Δικαστήριο χορήγησε στο περιφερειακό συμβούλιο του Έπινγκ Φόρεστ προσωρινή διαταγή για την απομάκρυνση αιτούντων άσυλο από το ξενοδοχείο Bell στο Έπινγκ του Έσσεξ, από τις 12 Σεπτεμβρίου. Τις τελευταίες εβδομάδες, πραγματοποιούνταν τακτικές διαμαρτυρίες έξω από το ξενοδοχείο αυτό, καθώς ένας αιτών άσυλο κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να φιλήσει ένα 14χρονο κορίτσι, κάτι που ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά.

Γράφοντας στην Guardian την Παρασκευή, ο διευθύνων σύμβουλος του Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, Ενβέρ Σόλομον, δήλωσε ότι ορισμένες τράπεζες τροφίμων που προηγουμένως εξυπηρετούσαν όλους όσους είχαν ανάγκη τώρα απορρίπτουν τους θεωρούμενους «ξένους». Είπε επίσης ότι συνάντησε έναν Αφρικανό άνδρα περίπου 60 ετών στη βορειοανατολική Αγγλία, ο οποίος είχε δεχτεί επίθεση από μια ομάδα ρατσιστών που του έσπασαν το χέρι και του ζητούσαν να φύγει από το κατάλυμά του. Ο Solomon έγραψε ότι «Όσοι έχουν εργαστεί με πρόσφυγες εδώ και δεκαετίες μου λένε ότι δεν έχουν γνωρίσει ποτέ μια εποχή που η εχθρότητα να ήταν τόσο έντονη και το περιβάλλον τόσο τοξικό».

Φιλανθρωπικές οργανώσεις για τους πρόσφυγες δέχονται απειλές θανάτου.

O Guardian αναφέρει ότι στην Ευρώπη ακροδεξιά κόμματα δημιούργησαν εκστρατείες fake news με περιεχόμενο από το AI κατά των μεταναστών και των προσφύγων.

Η ξενοφοβική και δήθεν πατριωτική εκστρατεία της ακροδεξιάς ενισχύεται από την πολιτική ρητορική κεντροδεξιών αλλά και σοσιαλδημοκρατών πολιτικών όπως του πρωθυπουργού των Εργατικών Keir Starmer που δήλωσε ότι απαιτούνται αυστηροί περιορισμοί στη μετανάστευση για να μην γίνει η Βρετανία «νησί ξένων». Οι μύθοι περί «αλλοίωσης του έθνους» είναι από τα βασικά επιχειρήματα της ακροδεξιάς. Ο Στάρμερ δήλωσε στη συνέχεια ότι «λυπάται βαθιά» για το σχόλιό του (για το «νησί των ξένων»), αλλά δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιηθεί κατά τι η ξενοφοβική ρητορική του (Για την ξενοφοβική ρητορική της κυβέρνησης Μητσοτάκη τι να πει κανείς όταν ο αρμόδιος υπουργός Ασύλου είναι δεδηλωμένα ακροδεξιός.)

Κι όλα αυτά όταν είναι πλέον φανερή η συμβολή των μεταναστών στην οικονομία των χωρών υποδοχής. Όπως σημείωνε τον Μάιο το γνωστό νεοφιλελεύθερο περιοδικό Economist «Το αλλοδαπό εργατικό δυναμικό στη Βρετανία έχει αυξηθεί από το 2020 σε 3,2 εκατομμύρια... Το γεγονός αυτό έχει τροφοδοτήσει το αντιμεταναστευτικό αίσθημα. Το θετικό όμως είναι ότι έχει κάνει πιο παραγωγική και πλουσιότερη την οικονομία. Περισσότεροι από ένας στους πέντε Βρετανούς σε ηλικία εργασίας δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία. Οι αλλοδαποί έχουν καλύψει τα κενά. Το 2022, ο μέσος μετανάστης με βίζα ειδικευμένου εργάτη συνεισέφερε καθαρά 16.300 λίρες (20.150 δολάρια) στο δημόσιο ταμείο, σε σύγκριση με 800 λίρες για τον μέσο Βρετανό. Το Κέντρο Οικονομικών και Επιχειρηματικών Ερευνών, μια εταιρεία συμβούλων, εκτιμά ότι η μηδενική καθαρή μετανάστευση εκείνο το έτος θα είχε οδηγήσει σε μείωση του ΑΕΠ κατά 0,94% το 2025…». Τα ίδια λέει και η περίφημη Λαγκάρντ. Ενδεχομένως τα ίδια να λένε και οι «δουλοκτήτες» στα ματωμένα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας πριν κάψουν όπως η ΚουΚλουξΚλαν τα πλαστικά καταλύματα των μεταναστών εργατών γης. Γιατί αυτοί που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες είναι και οι πιο μεγάλοι ρατσιστές, καθώς έτσι «νομιμοποιούν» και δικαιολογούν (ηθικά) την άγρια εκμετάλλευση σε βάρος αυτών των ξεριζωμένων και κυνηγημένων ψυχών…

Η μαφία της ανακύκλωσης είναι εδώ

 

[ ARTI news / Ελλάδα / 16.08.25 ]

---

Φωτιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης υλικών στο Αιγάλεω. Η πυρκαγιά ξέσπασε περί τις 07:50 υπό αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες.

Είναι η πολλοστή φορά που «εργοστάσια» ανακύκλωσης παίρνουν φωτιά! Τέλη Ιουλίου σημειώθηκε πυρκαγιά σε κέντρο διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών κοντά στη Μόρια της Λέσβου.

Πυρκαγιές έχουμε συνεχώς σε «εργοστάσια ανακύκλωσης» στην βιομηχανική περιοχή της Σίνδου.

Τις τελευταίες 70 ημέρες εκδηλώθηκαν τουλάχιστον 9 πυρκαγιές σε μονάδες ανακύκλωσης, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Αττική. 

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είχε επισημάνει ένα αντίστοιχο μπαράζ πυρκαγιών σε Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών, αποθήκες και εργοστάσια της χώρας, καταγράφοντας 25 περιστατικά από το 2018 μέχρι και τον Αύγουστο του 2020. «Ο πλημμελής έλεγχος λειτουργίας, η μη τήρηση κανόνων και η τελική εναπόθεση προϊόντων θα έπρεπε να έχει απασχολήσει τη Δικαιοσύνη», τόνιζαν σε σχετική ανακοίνωση.

Το πρόβλημα είχε περιγραφεί σε βάθος το 2020 σε ειδική έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη. Σε αυτήν αναφέρεται ότι οι μονάδες ανακύκλωσης, παρότι φέρονται ως «φιλοπεριβαλλοντικές» και διέθεταν τις προβλεπόμενες άδειες και εγκρίσεις, «λειτουργούσαν καθ’ υπέρβασιν των όρων, με αποτέλεσμα τη ρύπανση του περιβάλλοντος» (Η Καθημερινή 28.7.25)

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως διαπίστωναν οι συντάκτες της έκθεσης, κάποιες επιχειρήσεις υποδέχονταν και υλικά για τα οποία δεν είχαν αδειοδοτηθεί, όπως σκραπ και ελαστικά. «Η μη τήρηση των περιβαλλοντικών όρων συνδέεται με την εκδήλωση πυρκαγιάς στις εν λόγω εγκαταστάσεις», σημείωνε ο Συνήγορος του Πολίτη.

Στο artinews.gr (22-03-21) σε κείμενο με τίτλο «Η μαφία της ανακύκλωσης» γράφαμε:

Τον τελευταίο καιρό σημειώνονται συνέχεια πυρκαγιές σε μονάδες ανακύκλωσης. Οι περισσότερες ξεκινούν τις νυχτερινές ώρες. Η τελευταία στο Σχηματάρι(21.3.2021) στις 4 το απόγευμα. Σημαντικές είναι οι καταγγελίες για τους (μη) ελέγχους σε αυτές τις μονάδες αλλά και για τις συνθήκες αποθήκευσης και πυρασφάλειας. 

Το πρόβλημα είναι παλιό και πολλοί μιλούν για «μαφία» στο χώρο της ανακύκλωσης…

Το καλοκαίρι του 2015, η Αττική πνίγηκε στον τοξικό καπνό από τη φωτιά σε ΚΔΑΥ της περιοχής του Ασπρόπυργου, που ανήκε στην εταιρεία «Γενική Ανακύκλωση Α.Ε.».

Το «ατύχημα» αυτό ανέδειξε μια σειρά από συγκαλυμμένα μυστικά των εταιρειών ανακύκλωσης, αφού βέβαια η συγκεκριμένη εταιρεία είναι μία από τις πολλές που δραστηριοποιούνται στο χώρο.

Για παράδειγμα μέσα στο ΚΔΑΥ βρέθηκαν υλικά τα οποία δεν έχουν καμία δουλειά σε ένα κέντρο διαλογής ανακυκλώσιμων, όπως π.χ. διάφορων ειδών βιομηχανικά και βιοτεχνικά απόβλητα, που σύμφωνα με το νόμο πρέπει να ακολουθούν εντελώς διαφορετικούς «δρόμους» και διαδικασίες για να μην κινδυνεύει το περιβάλλον και η υγεία των πολιτών και όχι να βρίσκονται ανάμεσα σε αστικά απορρίμματα.

Πολύ σημαντικό όμως είναι επίσης ότι, το ατύχημα στάθηκε ως αφορμή για να κυκλοφορήσουν φωτογραφίες που είχαν τραβηχτεί ένα χρόνο νωρίτερα στο συγκεκριμένο ΚΔΑΥ και δείχνουν φορτηγό να φορτώνει αδιαχώριστα σκουπίδια (ανακυκλώσιμα και μη ανακυκλώσιμα μαζί) με προορισμό… το μεγαλύτερο σκουπιδότοπο της χώρας, τον ΧΥΤΑ Φυλής, που δηλητηριάζει εδώ και δεκαετίες όλες τις γύρω περιοχές.

Αυτές είναι οι συνθήκες στις οποίες λειτουργεί η συντριπτική πλειοψηφία των κέντρων «διαλογής» και «ανακύκλωσης». Ανακύκλωση στην ουσία δεν γίνεται, είτε ο μπλε κάδος φορτωθεί απευθείας μαζί με τον πράσινο, είτε περάσει πρώτα από ένα ΚΔΑΥ!

Οι «κλέφτες» της ανακύκλωσης

Μια άλλη συνηθισμένη «εξήγηση», ή μάλλον δικαιολογία για τα μικρά ποσοστά της ανακύκλωσης στη χώρα μας, είναι ότι ένα μεγάλο τμήμα των αντικειμένων των μπλε κάδων που αξίζει να ανακυκλωθεί «κλέβεται» από ρακοσυλλέκτες και παλιατζήδες.

Οι «κλέφτες» των ανακυκλώσιμων, ανήκουν βέβαια στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες: Ρομά, μετανάστες, άνεργοι Έλληνες και άλλοι, που δε θα έχουν ποτέ την ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και να απαντήσουν στις κατηγορίες που τους αποδίδονται. Οι άνθρωποι αυτοί, όπως περιγράφεται στο ντοκιμαντέρ «Φαβέλες στη σκιά της Ακρόπολης» δουλεύουν μέρα νύχτα κυριολεκτικά για ψίχουλα.

«Στην Ελλάδα οι ρακοσυλλέκτες και οι μικροέμποροι υπολογίζονται γύρω στους 80 – 100.000. Αν ήταν κοινωνικά οργανωμένοι και μπορούσαν να σταματήσουν τη δουλειά για ένα μήνα, θα παρέλυε η βιομηχανία και θα δημιουργούνταν χρηματιστηριακή κρίση σε όλο το real estate γιατί θα ανέβαινε κατακόρυφα η τιμή της μπετόβεργας. Θα υπήρχε δραστική αλλαγή στο τοπίο».

Δεδομένου όμως ότι δεν είναι κοινωνικά οργανωμένοι, αποτελούν τους αποδιοπομπαίους τράγους για τις αμαρτίες του συστήματος ανακύκλωσης στη χώρα μας…

Μια μαφία αντάξια της Σικελικής…

Η παραπάνω πρακτική, όπως και πολλές άλλες, περιγράφονται και σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «Η Καθημερινή», που έγινε επίσης λίγο καιρό μετά την πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο, το 2015.

Επιπλέον το ρεπορτάζ περιγράφει σκηνές εκδίωξης των αρμόδιων ελεγκτών από τις εγκαταστάσεις των εταιρειών «ανακύκλωσης», τσιλιαδόρους που ειδοποιούν τους ιδιοκτήτες αν πλησιάζει κάποιος ελεγκτής την ώρα πουσ το εκάστοτε ΚΔΑΥ «ξεφορτώνεται» ποσότητες σκουπιδιών που δεν έχει καμία πρόθεση να διαχωρίσει και να προωθήσει για ανακύκλωση, κλπ.

Κοινώς, μιλάμε για μια κανονική μαφία, που κλέβει, εκφοβίζει, παρανομεί ασύστολα και δηλητηριάζει το περιβάλλον. Ούτε τα προσχήματα δεν προσπαθούν να κρατήσουν οι σκουπιδοεργολάβοι, που βρίσκονται βέβαια σε στενή συνεργασία με πολλούς από τους δήμους της χώρας.

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

Αφού δεν πρόκειται να κάνουν ανακύκλωση, γιατί στήνουν εταιρείες «ανακύκλωσης», γιατί κάνουν βόλτα τα σκουπίδια, αφού έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να τα ανακυκλώσουν, αλλά θα τα στείλουν σε κάποια χωματερή; Η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση έχει αρκετές πτυχές.

Καταρχήν, η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες της Ε.Ε. είναι υποχρεωμένη να παρουσιάζει κάποιο «έργο» ως προς την ανακύκλωση των απορριμμάτων που παράγει. Θεωρητικά ο στόχος της Ε.Ε. είναι μέχρι το 2020 ο μέσος όρος της ανακύκλωσης στα κράτη – μέλη της να φτάσει το 50% των παραγόμενων σκουπιδιών. Η Ελλάδα, που βρίσκεται πολύ πίσω από αυτό τον αριθμό, εξακολουθεί να πληρώνει τεράστια πρόστιμα για την κατάσταση που επικρατεί στις χωματερές της. Υπολογίζεται ότι από τα 100 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο που πληρώνουμε για μια σειρά περιβαλλοντικές παραβάσεις, τα μισά έχουν να κάνουν με τη διαχείριση των απορριμμάτων. Πρέπει επομένως να παρουσιαστεί κάποια πρόοδος, ή έστω μια «βιτρίνα» ανακύκλωσης.

Το βασικό όμως είναι, ότι το σύστημα των μπλε κάδων είναι ένα πραγματικό χρυσορυχείο για τις εταιρείες που το ελέγχουν. Πρόκειται για μια καλοστημένη δουλειά που αποφέρει τεράστια κέρδη ενώ το κόστος, τόσο το οικονομικό όσο και το περιβαλλοντικό, το πληρώνουν οι πολίτες[…]

Μα δεν υπάρχει κανείς να τους ελέγχει; Αυτή είναι η φυσιολογική απορία που προκύπτει από όλα τα παραπάνω.

Υπάρχει, μόνο που σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου το Εθνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) του φορέα δηλαδή που έχει την ευθύνη να εποπτεύει τις εταιρείες ανακύκλωσης, αυτό δε πραγματοποιείται!

O ίδιος ο δημόσιος φορέας που οφείλει να εποπτεύει τις ιδιωτικές εταιρείες ανακύκλωσης, παραδέχεται δημόσια ότι δεν μπορεί να το κάνει και ότι ακόμα και οι κυρώσεις που επιβάλλει πέφτουν στο κενό – με τον έναν ή τον άλλο τρόπο απλά δεν ισχύουν.

[…] οι επιχειρηματίες της «ανακύκλωσης» δε βγάζουν μόνο τεράστια κέρδη για τα οποία πληρώνουμε εμείς αλλά απειλούν και το περιβάλλον, την υγεία και τη ζωή μας…

πηγές: common, Euroday, Η Καθημερινή, artinews.gr

Το τραύμα και η χειραγώγηση των Ισραηλινών

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr/ 15.08.25 ]

---

Η Ελλάδα φλέγεται από φωτιές, από σκάνδαλα, από αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, από εγκλήματα, από «μπαζώματα», κι όμως η πλειονότητα του πληθυσμού δεν αποδοκιμάζει την κυβέρνηση. Το «συλλογικό τραύμα» των Τεμπών «θάβεται» από τα πετσωμένα μίντια.

Αντίθετα, στο Ισραήλ το «συλλογικό τραύμα» της 7ης Οκτωβρίου παραμένει μια διαρκής χαίνουσα πληγή που συντηρείται από την προπαγάνδα της ακροδεξιάς κυβέρνησης Νετανιάχου με συνέπεια την αδυναμία των Ισραηλινών να «δουν» τη Γενοκτονία που διαπράττεται στη Γάζα, την αδυναμία τους να εξετάσουν «μήπως κάνουν λάθος».

Βέβαια υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Πρόκειται για τους Ισραηλινούς που διαδηλώνουν εναντίον του Νετανιάχου στο Τελ Αβίβ, κρατώντας ο καθένας ένα πλακάτ με το όνομα ενός Παλαιστινίου παιδιού που σκοτώθηκε από το Ισραήλ στη Γάζα.

Οι σιωπηλές διαδηλώσεις για να σταματήσουν οι δολοφονίες γίνονται όλο και μεγαλύτερες -μερικές πραγματοποιούνται έξω από αεροπορικές βάσεις, όπου προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή των πιλότων που βομβαρδίζουν τη Γάζα- αλλά οι διαδηλωτές εξακολουθούν να είναι μειοψηφία.

«Συνειδητοποιήσαμε πόσα παιδιά πέθαναν την ίδια εβδομάδα. Αρνούμαι να σιωπήσω όσο συμβαίνει, μια γενοκτονία και λιμοκτονία ανθρώπων...», λέει η Τιμίνα Πέρετζ. Και συνεχίζει: «Στον δρόμο, έχουμε πολλές θετικές αντιδράσεις, όπως το να λένε «ευχαριστώ». Αλλά έχουμε και πολλούς ανθρώπους που μας βρίζουν [που προσβάλλονται και αναστατώνονται] πολύ από αυτές τις εικόνες… Δεν μπορούν να καταλάβουν πώς η βασική ιδέα της κριτικής εναντίον του κράτους είναι κάτι που έχει τις ρίζες της στη δημοκρατία».

Οι δημοσκοπήσεις που διεξήχθησαν από τότε που οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) επανήλθαν στη Γάζα τον Μάρτιο, παραβιάζοντας την τελευταία εκεχειρία, υποδηλώνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων Ισραηλινών δεν ανησυχεί για τα βάσανα των Παλαιστινίων στη Γάζα.

Οι δημοσκόποι επέλεξαν μια πιο προσωπική ερώτηση, ρωτώντας αν τα άτομα «ανησυχούσαν ή όχι από τις αναφορές για λιμό και ταλαιπωρία μεταξύ του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Γάζα». Περίπου το 79% των Εβραίων Ισραηλινών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι δεν είχαν προβλήματα!

Τα ισραηλινά ΜΜΕ

Η Πέρετζ κατηγορεί τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ότι δεν δείχνουν τα βάσανα και τους θανάτους των Παλαιστινίων.

Ο Νετανιάχου, οι υπουργοί και οι εκπρόσωποί του επιμένουν ότι η Χαμάς, τα Ηνωμένα Έθνη, οι δημοσιογράφοι, οι εργαζόμενοι στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και οι ξένες κυβερνήσεις λένε ψέματα σχετικά με την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα.

Σύμφωνα με την δημοσκόπο Ντάλια Σάιντλιν, η έλλειψη ενδιαφέροντος στο Ισραήλ για τον λαό της Γάζας «συμβαίνει επειδή ένα μεγάλο μέρος των Ισραηλινών πιστεύει ότι τα βάσανα έχουν μεγαλοποιηθεί ή ακόμη ότι εν μέρει έχουν κατασκευαστεί από τη Χαμάς».

Ο μόνος «λόγος για τον οποίο η πλειονότητα των Ισραηλινών υποστηρίζει σταθερά τον τερματισμό του πολέμου είναι για να επιστραφούν οι όμηροι», λέει.

Οι Ισραηλινοί, συνεχίζει, τείνουν να πιστεύουν ότι το πρόβλημα είναι το μήνυμα. «Οι Ισραηλινοί έχουν ανέκαθεν εμμονή με τις δημόσιες σχέσεις». Το αποκαλούν Χασμπάρα.

«Αυτή η τάση να αποδίδονται οι επικρίσεις κατά του Ισραήλ στην κακή επικοινωνία έχει ενταθεί… Η ακροδεξιά το αποκαλεί εκστρατεία κατασκευής. Νομίζουν [ότι ακόμα και ο τρόπος] που τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αρχίζουν να καλύπτουν ενισχύει την αφήγηση της Χαμάς.», λέει η Σάιντλιν.

«Αλλά νομίζω ότι οι Ισραηλινοί που ακολουθούν την πλειονότητα της κοινής γνώμης ... Είναι υπερβολικά απορροφημένοι με τους ομήρους ή με τα μέλη των οικογενειών τους που πολεμούν στη Γάζα και απλά δεν μπορούν να διαχειριστούν την αίσθηση ότι το Ισραήλ μπορεί να κάνει κάτι λάθος».

 Το Τραύμα και η θυματοποίηση

Διαβάζω τη δήλωση της Σάιντλιν ότι «Βρισκόμαστε σε μια τραυματική περίοδο - οι όμηροι πεθαίνουν», και σκέφτομαι ότι η ακροδεξιά και ο Νετανιάχου, χρησιμοποιούν το «τραύμα» για να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη.

Αντί όμως να ιαθεί το «τραύμα» με πράξεις ειρήνης και συμφιλίωσης, ενισχύεται συνεχώς με τις εικόνες της 7ης Οκτωβρίου. Οι εικόνες επαναλαμβάνουν το τραύμα, ξύνουν την πληγή, αναβιώνουν το δράμα. Έτσι το διαρκές «τραύμα» παγώνει τον νου και την ψυχή των Ισραηλινών.

Μη λησμονούμε ότι η ρητορική της ακροδεξιάς και ο εβραϊκός φονταμενταλισμός έχει ιστορικό βάθος. Το 1975 το Ισραήλ αντέδρασε στην απόφαση των Ηνωμένων Εθνών, με την οποία καταγγελλόταν ο σιωνιστικός ρατσισμός. Στη βάση αυτή και με το σύνθημα «Όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας» οι εξτρεμιστές του ριζοσπαστικού εθνικού θρησκευτικού κόμματος καλλιέργησαν μια νέα μορφή φανατισμού που εκτρεφόταν από την εντατικοποίηση της πνευματικής διάστασης του σιωνισμού, με αποτέλεσμα οι ισραηλινοί από εκλεκτός λαός του Θεού να γίνουν τα επίλεκτα θύματα όλου του κόσμου! Στη θυματοποίηση αυτή βασίζεται και η κατηγορία εναντίον του ίδιου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για «αντισημιτισμό»! Κι αυτό γιατί τα Ηνωμένα Έθνη… τόλμησαν να υιοθετήσουν την έκθεση της επιτροπής έρευνας για την πολύνεκρη εισβολή στη Γάζα τον Γενάρη του 2010 που μιλούσε για εγκλήματα πολέμου.

Η προπαγάνδα της ακροδεξιάς και του Νετανιάχου κινούνται στο ίδιο μοτίβο και σήμερα. Το «συλλογικό τραύμα» του Ολοκαυτώματος συνδέεται με την 7η Οκτωβρίου μέσω της καθολικής θυματοποίησης, που ενοποιεί. Οι Ισραηλινοί στέκουν σαν «στήλη άλατος» μπροστά στην απειλή της υποτιθέμενης εξαφάνισής τουςς. Επιβάλουν την «τελική λύση» για να μην τους επιβληθεί. Υιοθετούν τον χωρισμό του κόσμου σε κοινωνίες «φρούρια» και σε κοινωνίες «στρατόπεδα συγκέντρωσης».

Ο Michel Agier στο βιβλίο του «Ένας Κόσμος από Καταυλισμούς», μας δίνει μια περιγραφή αυτής της τάσης. Η καθημερινή ζωή δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο λαμβάνει χώρα σε καταυλισμούς: καταυλισμοί προσφύγων, καταυλισμοί εκτοπισμένων, καταυλισμοί μεταναστών, καταυλισμοί αλλοδαπών, χώροι τράνζιτ ανθρώπων, ζώνες διέλευσης, κέντρα κράτησης ή διοικητικής κράτησης, χωριά ένταξης μεταναστών, «γκέτο», «ζούγκλες»...

Αυτή είναι η λύση που προτείνει ο καπιταλιστικός λόγος για να κρατήσει μακριά, να περιορίσει ή να απορρίψει ό,τι ενοχλεί: βιομηχανικά απόβλητα ή πλεονάζοντα ανθρώπινα όντα, είναι η μορφή που προτείνει σήμερα η βιοπολιτική για τη διαχείριση του ανεπιθύμητου. Έτσι δημιουργούνται οι δύο κόσμοι, ο κόσμος των «εντός» (του φρουρίου) και ο κόσμος των «εκτός».

Οι «εκτός» είναι οι ταπεινωμένοι άνθρωποι, είναι οι μετανάστες και οι άστεγοι στις ΗΠΑ, είναι οι Παλαιστίνιοι (που θεωρούνται «άνθρωποι ζώα» από τους ακροδεξιούς του Ισραήλ), είναι οι πρόσφυγες της Ερυθραίας, του Αφγανιστάν, της Αγκόλας, του Σαχέλ, είναι οι πρόσφυγες της κλιματικής κρίσης, είναι οι άνεργοι, οι φτωχοί, οι επισφαλώς εργαζόμενοι κ.ά..

Τώρα οι Ισραηλινοί επιχειρούν να περικλείσουν τους Παλαιστίνιους σε ηλεκτρονικά ελεγχόμενους καταυλισμούς. Η Γάζα εκκαθαρίζεται, η Δυτική Όχθη τεμαχίζεται και αποκόπτεται τεχνητά από την Ιερουσαλήμ με τον αυτοκινητόδρομο Ε1. Στόχος να μην υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αναγνωριστεί ως Παλαιστινιακό κράτος. Το «μεγάλο Ισραήλ» ως περιφερειακή (και αργότερα ως παγκόσμια) ιμπεριαλιστική δύναμη είναι το όνειρο των ακροδεξιών θεοκρατών του Ισραήλ.

Αντιθέσεις

Στην θεοκρατική ακροδεξιά του Ισραήλ αντιπαρατίθενται οι «κοσμικοί». Η διαίρεση του Ισραήλ, μεταξύ του κοσμικού πληθυσμού και της θρησκευτικής ακροδεξιάς έχει διευρυνθεί μετά την επίθεση στην Γάζα. Αυτό δείχνουν και οι διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων κοσμικών Ισραηλινών στο Τελ Αβίβ αλλά και των θρησκευόμενων συμπολιτών τους στην Ιερουσαλήμ, που παραπέμπουν σε πολίτες δύο διαφορετικών χωρών.

Στη λογική των «κοσμικών» φαίνεται ότι είναι και η τρέχουσα ηγεσία των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων. Ο αρχηγός του επιτελείου, στρατηγός Εγιάλ Ζαμίρ, έκανε γνωστό ότι αντιτίθεται στο σχέδιο Νετανιάχου για μια νέα επίθεση στη Γάζα, καθώς αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τους ομήρους και θα επιδείνωνε την ανθρωπιστική κρίση, όπως φέρεται να είπε στο υπουργικό συμβούλιο. Ο Ζαμίρ διορίστηκε τον Μάρτιο, όταν ο προκάτοχός του παραιτήθηκε μετά από διαφωνία με τον πρωθυπουργό σχετικά με τη διεξαγωγή του πολέμου. Τώρα, τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης εικάζουν ότι ο Νετανιάχου θα αναγκάσει τον Ζαμίρ να παραιτηθεί.

Οι αντιθέσεις και οι αντιστάσεις στα μεγαλοϊδεατικά σχέδια της ισραηλινής θρησκευτική ακροδεξιάς δεν φαίνεται ισχυρή για την ώρα. Η Γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων συνεχίζεται, το ίδιο και η χειραγώγηση της κοινής γνώμης των Εβραίων Ισραηλινών…..

*Με πληροφορίες από The Guardian και BBC

Τα fake news του Τραμπ εναντίον των μεταναστών

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 12.08.25 ]

---

Ο Τραμπ διαδίδει ψευδείς ειδήσεις για την εγκληματικότητα στην Ουάσινγκτον - όπως ακριβώς έκανε και με το Λος Άντζελες.

Οι ειδικοί λένε ότι η απεικόνιση του εγκλήματος από τον Τραμπ βασίζεται σε ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς.

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναπτύσσει την Εθνοφρουρά στην Ουάσινγκτον και αναλαμβάνει τον έλεγχο της αστυνομικής της δύναμης, ισχυριζόμενος ότι η πρωτεύουσα του έθνους έχει γίνει «άνομη» και είναι «μία από τις πιο επικίνδυνες πόλεις στον κόσμο».

Ο πρόεδρος παρουσίασε τον εαυτό του ως σωτήρα της Ουάσινγκτον, ορκιζόμενος να την απαλλάξει από «το έγκλημα, την αιματοχυσία, το χάος, την εξαθλίωση και τα χειρότερα».

Απαίτησε δε και οι άστεγοι να εγκαταλείψουν την πόλη...

Έτσι θα εξαφανίσει την ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ…

Μήπως σε λίγο θα τους εξορίσει σε έρημα νησιά;!

Η Ουάσιγκτον δεν  είναι η μόνη μεγάλη αμερικανική πόλη που βρίσκεται στο στόχαστρο του Τραμπ. «Το Λος Άντζελες έχει δεχθεί εισβολή και έχει καταληφθεί από παράνομους αλλοδαπούς και εγκληματίες.Τώρα βίαια, εξεγερμένα πλήθη συρρέουν και επιτίθενται στους ομοσπονδιακούς μας πράκτορες (σ.σ. τους «κυνηγούς» μεταναστών) για να προσπαθήσουν να σταματήσουν τις επιχειρήσεις απέλασης», δήλωσε ο Τραμπ τον Ιούνιο, ενώ ανέπτυσσε την εθνοφρουρά για να καταστείλει τις διαμαρτυρίες εκεί.

«Όπως ακριβώς το Λος Άντζελες τον Ιούνιο δεν κατακλύστηκε από εξεγερμένα πλήθη - οι διαμαρτυρίες περιορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό σε λίγα αστικά τετράγωνα - έτσι και η απεικόνιση του εγκλήματος στην Ουάσιγκτον από τον Τραμπ έχει ελάχιστη σχέση με τα γεγονότα, αλλά αντίθετα, βασίζεται σε ψευδείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς σχετικά με το έγκλημα και την έλλειψη στέγης, λένε οι ειδικοί.» σημειώνει η εφημερίδα «Λος Άντζελες».

Τα ίδια έλεγε ο Τραμπ και στην πρώτη προεδρική του θητεία. Μόνο που τώρα προχωράει στην εφαρμογή της ακροδεξιάς πολιτικής του η οποία αποκτά οπαδούς σε όλο το φάσμα της παγκόσμιας ακροδεξιάς. Θυμίζω ότι βετεράνοι στρατηγοί και εκατοντάδες εν ενεργεία στρατιωτικοί στη Γαλλία ζητούσαν το 2021 με κοινό άρθρο τους στο περιοδικό Valeurs Actuelles, την επιβολή στρατιωτικού νόμου προκειμένου να υπερασπιστούν τη χώρα από τους Μουσουλμάνους και «τη διάβρωση της κοινωνίας από τον Ισλαμισμό»! Η ακροδεξιά υποψήφια πρόεδρος της Δημοκρατίας Μαρίν Λε Πεν έσπευσε τότε να δηλώσει στο ίδιο περιοδικό ότι καλεί τους στρατιωτικούς που τάσσονται υπέρ της επιβολής στρατιωτικού νόμου να σταθούν στο πλευρό της.

Η ίδια ισλαμοφοβική και ξενοφοβική ρητορική παντού. Είναι γνωστές οι κραυγές συντηρητικών και φασιστικών εντύπων αλλά και πολλών στελεχών του κυβερνώντος κόμματος στην Ελλάδα ότι οι ξένοι, τους οποίους αποκαλούν «λαθροεισβολείς» (ο ακροδεξιός υπουργός ασύλου τους αποκαλεί «λαθρομετανάστες), επιτίθενται στην «πατρίδα, στο σπίτι, στα σχολεία, στην πίστη, στη γυναίκα, στα παιδιά μας, στον ευρωπαϊκό μας πολιτισμό». Τα ίδια λέει και η ΕΕ. Ίδιες αντιλήψεις κυριαρχούν και σε θεσμούς, όπως η ορθόδοξη Εκκλησία. Ιεροκήρυκες της Κυριακής και άλλοι ιερωμένοι εκτοξεύουν απειλές και ξερνούν μίσος εναντίον κάθε «διαφορετικού», τη στιγμή που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν την Αγάπη και τη θυσία στ’ όνομά της. Είναι αυτοί που παρέχουν σ’ ένα "κοινό χωρίς ταυτότητα", έναν ξένο, έναν εχθρό, που θα τους προσδιορίσει, θα τους παράσχεει ταυτότητα, θα τους κάνει αναγνωρίσιμους και θα τους παράσχει έναν συνδετικό αρμό. Παγιδεύουν ψυχές, τις διαμορφώνουν και μετά τις στέλνουν στη «μάχη». Οι ίδιες ψυχοπαγίδες παντού.

Ο Τραμπ προχωράει τώρα στην αστυνομοκρατία (στον στρατιωτικό νόμο, στην κατάσταση εξαίρεσης) με το πρόσχημα της αντιμετώπισης των μεταναστών αλλά και των αστέγων (σε λίγο η αστυνομία και η εθνοφρουρά θα στραφούν εναντίον των φτωχών, των απεργών  και όλων όσων διαμαρτύρονται και διαδηλώνουν).

Στο έδαφος του φόβου και της δαιμονοποίησης θα γεννιούνται συνεχώς νέοι οι ρατσιστές και φασίστες, αυτοί που επειδή δεν μπορούν να δουν στον καθρέφτη τον εαυτό τους, θα επανασυνθέσουν τον ήδη αποδομημένο εαυτό τους μέσω του μίσους. Αυτοί θα σκοτώσουν τον Λουκμάν. Εδώ γεννιέται το είδος των πολιτών που αποκαλούνται «νοικοκυραίοι». Αυτοί θα σκοτώσουν τον Ζακ. Αυτοί θα επιτεθούν τώρα και στον «άστεγο» της πλατείας.

Γιατί η αστεγία και η φτώχεια είναι… αμαρτία, είναι εκ Θεού λένε οι πάστορες που υποστηρίζουν τον Τραμπ.

Οι μετανάστες και οι άστεγοι θα είναι ο νέος "εχθρός", προκειμένου οι «κάτω» να μην βλέπουν ότι ο πραγματικός τους εχθρός είναι εκεί «πάνω», είναι οι υπερπλούσιοι, είναι ο Τραμπ, ο Μασκ, και οι οικουμενικοί και τοπικοί ολιγάρχες…

Βιβλίο: ΚΩΣΤΑΚΙΟΙ ταξίδι στα νερά της μνήμης

 

Παρουσιάστηκε στην κεντρική πλατεία των Κωστακιών Άρτας το βιβλίο του Γιώργου Χ. Παπασωτηρίου, με τίτλο: «Κωστακιοί: Ταξίδι στα νερά της μνήμης».
Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κωστακιών "Η Παναγιά".

Απόσπασμα από τον πρόλογο:

…Ο αντικειμενικός χώρος, η πέτρινη εκκλησία του Άι Γιώργη με την πλατεία των παιγνιδιών και των πανηγυριών, το σχολείο με τα υπέροχα ψηλά πεύκα που φύτεψαν οι πατεράδες μας, οι έξοχοι κήποι με τις ορτανσίες, τα ζουμπούλια, τα «χιόνια», τις τριανταφυλλιές όλων των χρωμάτων, τα νυχτολούλουδα, οι  ανθισμένες πορτοκαλιές με το μεθυστικό άρωμά τους, ο Επιτάφιος, η Ανάσταση, το καλοσκαίρισμα των κερασιών, οι κυριακάτικες εκδρομές με τις φρέζες στη θάλασσα, η δουλειά στα χωράφια, το ξαπόσταμα στις κρεβατίνες των δέντρων και στα τσαρδάκια, οι μπαξέδες με το χρυσάφι τους, που φορές γινόταν «κίτρινος παγωμένος θάνατος», η ατέλειωτη βροχή, και πάλι η Άνοιξη, η ομορφιά, η χαρά, και  η ζωή που εντέλει νικά και χαίρεται… εδώ οικειωθήκαμε την Ομορφιά, την Αγάπη, την Απελπισία, τη Χαρά, τον Πόνο, την Αλληλεγγύη, εδώ σ’ αυτό το χωριό με το δύσκολο όνομα: ΚΩΣΤΑΚΙΟΙ. 

Εδώ είπαμε «…Μακάριοι όσοι μπούκωσαν το στόμα τους με μισοφαγωμένα από τα πουλιά σύκα»[1], όσοι κρέμασαν στ’ αυτιά τους σκουλαρίκια-κεράσια σαν ευτυχισμένοι πειρατές, όσοι έφαγαν κατακόκκινα τζίτζιφα και μελίκοκα και κράτησαν  στον ουρανίσκο τους τις αναμνήσεις από τη γεύση του μελιού τους.

Το «ρίζωμα»[2] είναι η πιο σπουδαία και η πιο παραγνωρισμένη ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής…

(Το βιβλίο διατίθεται από τον σύλλογο στον οποίο έχουν παραχωρηθεί τα δικαιώματα τηλ. 6943292032)