ΗΠΑ: Η ολιγαρχία του πλούτου στον Λευκό Οίκο

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews/ 16.01.25 ]

---

Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, στην ομιλία της αποχώρησής του του  άφησε αιχμές για τον Ντόναλντ Τραμπ, κάνοντας λόγο για μια αναπτυσσόμενη «ολιγαρχία» στην Αμερική. «Σήμερα, μια ολιγαρχία διαμορφώνεται στην Αμερική, ολιγαρχία ακραίου πλούτου, δύναμης και επιρροής που κυριολεκτικά απειλεί ολόκληρη τη δημοκρατία μας, τα βασικά δικαιώματα και τις ελευθερίες μας, και μια δίκαιη ευκαιρία για όλους να προχωρήσουν» είπε ο Μπάιντεν. Άραγε η ολιγαρχία αυτή εμφανίστηκε τώρα; Ασφαλώς όχι. Τι σημαίνει όμως αυτή η αναφορά του Μπάιντεν; Την μεγάλη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια: Μασκ, Γκέητς, Μπέζος, Ζούκεμπεργκ… και την αντίδραση των «εκατομμυριούχων». Θυμίζουμε τη διαμαρτυρία των τελευταίων (που αποκαλούνται «πατριώτες εκατομμυριούχοι») έξω από το σπίτι του Jeff Bezos, διευθύνοντος συμβούλου της Amazon. «Καταλήγουμε μια χούφτα πλούσιων και πάρα πολλοί φωχοί», έλεγε ο Morris Pearl, πρόεδρος της οργάνωσης των εκατομμυριούχων, στην εφημερίδα The Guardian. 

Με άλλα λόγια έχουμε τις αντιθέσεις στο εσωτερικό των κεφαλαιοκρατών. Οι επιχειρήσεις που κινδυνεύουν να βάλουν λουκέτο εξαιτίας του ανταγωνισμού με τους υπερ-πλούσιους κροίσους, αντιδρούν. Γιατί κατά τη γνώμη τους "δημοκρατία" είναι η συμπερίληψή τους στη "μοιρασιά" του παραγόμενου πλούτου. "Ολιγαρχία" ο αποκλεισμός τους. 

Το νέο είναι ότι οι «δισεκατομμυριούχοι» εμπλέκονται πλέον ενεργά στην διακυβέρνηση βγαίνοντας στο μπροστινό μέρος της σκηνής. Το εξώφυλλο του New Yorker είναι ενδεικτικό…

H δεξιά και η ακροδεξιά έχουν καταλάβει τα κοινωνικά δίκτυα

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / artinews.gr

/ 26.11.24 ]

---

Ο Călin Georgescu, ένας ακροδεξιός σταρ του TikTok, που επαινεί τους φασίστες ηγέτες της Ρουμανίας κατά τον Β παγκόσμιο πόλεμο και είναι υπέρ του Πούτιν, προηγείται της κούρσας των προεδρικών εκλογών στη χώρα του. 

Την ίδια στιγμή ο πιο πλούσιος άνθρωπος του πλανήτη, υπουργός προσεχώς του Τραμπ  και ιδιοκτήτης της διαδικτυακής πλατφόρμας X, Έλον Μασκ, επιτέθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο χαρακτηρίζοντας το «τυραννικό αστυνομικό κράτος» και ζητώντας εκ νέου εκλογές στη χώρα αυτή, γιατί όπως είπε: «Ο λαός της Βρετανίας έχει χορτάσει από ένα τυραννικό αστυνομικό κράτος». Θυμίζουμε ότι οι εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο έγιναν μόλις τον προηγούμενο Ιούλιο! Ο Μασκ κατηγόρησε τη βρετανική κυβέρνηση για ένα σύστημα δικαιοσύνης που λειτουργεί με «δύο μέτρα και δύο σταθμά», μεταχειριζόμενη τους λευκούς πιο σκληρά, όπως ισχυρίζεται. Με άλλα λόγια κατηγορεί την βρετανική κυβέρνηση για ρατσισμό εναντίον των λευκών (!), και συγκεκριμένα για την καταδίκη και φυλάκιση του ακροδεξιού Βρετανού ηθοποιού Τόμι Ρόμπινσον, ο οποίος παραδέχτηκε ότι παραβίασε μια δικαστική απόφαση που του επιβλήθηκε μετά τη διάδοση συκοφαντικών και ψευδών ισχυρισμών μέσω ενός βίντεο για έναν μαθητή Σύρο πρόσφυγα. Ο Μασκ μοιράστηκε με τα 200 εκατομμύρια ακολούθους της ιδιόκτητης πλατφόρμας του X, το ξενοφοβικό και ρατσιστικό βίντεο του Ρόμπινσον, επιδοκιμάζοντάς το, γράφει το Politico.

Η αυτοπροβολή του Μασκ και των ιδεών του στο Χ χρειάζονται διερεύνηση, λένε δεκάδες βουλευτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί αποτελεί σημαντικό κίνδυνο. Αλλά η έρευνα μάλλον θα αργήσει και η προβολή των ακροδεξιών ιδεών του Μασκ θα συνεχιστεί αδιατάρακτα παράγοντας τα ολέθρια αποτελέσματά της.

Αλλά δεν είναι μόνο ο Μασκ και το X το πρόβλημα. Τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί στο διαδίκτυο πολλές πλατφόρμες που κυριαρχούνται από τη δεξιά και την ακροδεξιά, γράφουν οι «The New York Times». Εκατοντάδες χιλιάδες δημοσιεύσεις που επαινούν τον εκλεγμένο πρόεδρο Τραμπ έχουν κατακλύσει το Truth Social, το κοινωνικό δίκτυο που κατέχει ο ίδιος ο νέος πρόεδρος. Οι αναφορές για τις μελλοντικές ενέργειες της νέας κυβέρνησης έχουν πολλαπλασιαστεί στο X του Μασκ, ενώ οι Gab, Parler και άλλες ακροδεξιές πλατφόρμες έχουν πλημμυρίσει από χιλιάδες μιμίδια που δοξάζουν τον Τραμπ.

Η «αριστερά» (σύμφωνα με τους NYT) δεν έχει ανάλογο χώρο στη διάθεσή της. Πριν από τις εκλογές, η Meta και οι πλατφόρμες της (Instagram, Threads και Facebook) δεσμεύτηκαν να κρατήσουν αποστάσεις από την πολιτική αντιπαράθεση. Πέρα όμως από αυτή, είναι γνωστή η υπερσυντηρητική πολιτική στάση του Facebook, ιδίως στο θέμα της Γενοκτονίας των Παλαιστινίων από το Ισραήλ.  

«Όσον αφορά τα κοινωνικά δίκτυα, έχει γίνει προφανές ότι η αριστερά και οι Δημοκρατικοί δεν έχουν τους ίδιους χώρους έκφρασης για να προωθήσουν τις ιδέες τους», σχολιάζει ο Phillip Walzak, πολιτικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη.

Οι αμερικανικές εκλογές καταδεικνύουν την μεγάλη στροφή των κοινωνικών δικτύων προς την δεξιά και την ακροδεξιά. Βέβαια, η στροφή αυτή δεν έγινε από μόνη της, αλλά μετά από τις τεράστιες επενδύσεις σε αυτά δισεκατομυριούχων όπως οι Τραμπ, Μασκ και άλλοι. Οι επενδύσεις συνεχίζονται και πέραν του διαδικτύου, όπως στα παραδοσιακά ΜΜΕ (κυρίως στην τηλεόραση). Δεν είναι τυχαίο ότι «Το βασικό κριτήριο» των επιλογών των μελών της νέας αμερικανικής κυβέρνησης από τον Ντ. Τραμπ είναι να «γράφουν» και να τα «λένε» στην τηλεόραση, σημειώνει η γαλλική Le Monde. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει έμπειρους ανθρώπους που θα δώσουν την παράσταση επί σκηνής, που θα υπερασπιστούν τη διοίκησή του χωρίς ενδοιασμούς, γράφει η εφημερίδα. Το κριτήριο αυτό αποκαλύπτει ότι η πολιτική δεν είναι για τους ακροδεξιούς παρά μία παράσταση, ένα θέατρο. Οι «πολιτικοί-actors» καλούνται να περάσουν τον δήθεν αντισυστημισμό τους και τις φασιστικές ιδέες τους όπως τον περίφημο «combat culturel», την «πολιτιστική μάχη» υπέρ του "πατρίς-θρησκεία-οικογένεια" και της «υπεράσπισης του δυτικού τρόπου ζωής και του δυτικού χριστιανικού πολιτισμού» από τους "εισβολείς πρόσφυγες"! 

Αυτά αναπαράγονται, τηρουμένων των αναλογιών, μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και των παραδοασιακών μέσων ενημέρωσης, παντού...

Για ποια δημοκρατία μιλούν;

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / artinews.gr/ 23.11.24 ]

---

Ρευστοποίηση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διαγραφή του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου της ΝΔ, ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών από όλα τα κόμματα, το πολιτικό (κομματικό) σύστημα μοιάζει να βρίσκεται σε περιδίνηση.

Ποια είναι η αιτία; Κάποιοι μιλούν γενικά για κρίση αντιπροσώπευσης. Άλλοι για «κρίση» που οφείλεται στη «μη δίκαιη μοιρασιά». Η άποψη των τελευταίων καταδεικνύει ότι η πολιτική αντιπροσώπευση εξαντλείται στην εκπροσώπηση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Το είδαμε στις ΗΠΑ όπου μια ομάδα υπερπλούσιων με επικεφαλής των Ίλον Μασκ, που εκπροσωπεί το «νέο» ψηφιακό καπιταλισμό,  υποστήριξε τον Τραμπ. Στην Ελλάδα του κρατικοδίαιτου κεφαλαίου ο Κυρ. Μητσοτάκης επικράτησε (σύμφωνα και με «δεξιούς» αναλυτές) γιατί είχε στα πανιά του την στήριξη ενός συνασπισμού μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Η προτίμηση όμως του πρωθυπουργού  στον επιχειρηματικό όμιλο Λάτση για μια σειρά μεγάλων έργων προκάλεσε την αντίδραση άλλων ομίλων, κυρίως του ομίλου Μαρινάκη. Οι  επικλήσεις για μια πιο «δίκαιη μοιρασιά» διαφόρων αρθρογράφων, διαμηνυτών και αγγελιοφόρων δεν τελεσφόρησαν. Στο μιντιακό μπετόν αρμέ υπέρ της κυβέρνησης της ΝΔ που χτίστηκε με τις λίστες Πέτσα, αλλά κυρίως με τις κρατικές «δουλειές», προκλήθηκε η πρώτη μεγάλη ρωγμή, με το Mega και το Βήμα να πρωτοστατούν. Η κριτική εναντίον της ΝΔ εκ των έσω (Σαμαράς) οξύνθηκε. Οι δυσαρεστημένοι ολιγάρχες πιέζουν σε όλα τα πεδία: στον τομέα της ενημέρωσης, αλλά και αμιγώς πολιτικά με την στήριξη άλλων πολιτικών παραγόντων και σχηματισμών που θα παίξουν ενδεχομένως ρυθμιστικό ρόλο στο σχηματισμό μελλοντικών κυβερνήσεων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται φυγόκεντρες τάσεις στα κόμματα. Γενικά, οι ολιγάρχες έχουν αναπτύξει ένα δίκτυο θεσμών «νόμιμης παρανομίας» με οσμή μαφίας -ΜΜΕ, ποδοσφαιρικές ομάδες-οπαδικοί στρατοί, ομάδες χρηματοδοτούμενων εμμέσως ή αμέσως βουλευτών, παραδικαστικά κυκλώματα, χορηγίες σε πανεπιστήμια, σε εκκλησιαστικές, παραεκκλησιαστικές και κοινωνικές οργανώσεις με τεράστια επιρροή και διαρκή κατήχηση κ.ά.

Με άλλα λόγια, η κρίση του κομματικού συστήματος μοιάζει να αντιστοιχεί στην κρίση του επιχειρηματικού συνασπισμού που λειτούργησε εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρα) και υπέρ του Μητσοτάκη. Σ’ αυτό να προσθέσουμε και την ώθηση που δημιουργεί το διεθνές περιβάλλον με την ακροδεξιά να επιτίθεται και την κεντροαριστερά να υποχωρεί.

Τα παραπάνω δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα είναι αποξενωμένο από την κοινωνία, καθώς περιορίζεται να λειτουργεί συνολικά προς όφελος λίγων μεγάλων συμφερόντων. Ουσιαστικά οι μεγάλες επιχειρήσεις «αγοράζουν» το αποτέλεσμα των εκλογών. Αυτές προμηθεύουν στους υπάκουους πολιτικούς τους απαραίτητους πόρους (χρήματα, πρόσβαση στα ΜΜΕ) για να κερδίζουν τις εκλογές, αλλά και ασφαλή καταφύγια στην περίπτωση αποτυχίας (θέσεις σε πανεπιστήμια, οργανισμούς, εταιρείες κ.ά.). Αντιθέτως, διώκουν ή υπονομεύουν (με δολοφονίες χαρακτήρα) τους ανυπάκουους.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αυξανόμενη αποχή των πολιτών, ειδικά των νέων, από την εκλογική αλλά και συνολικά την πολιτική διαδικασία. Έτσι το πολιτικό σύστημα χάνει τη δημοκρατική του νομιμοποίηση. Το ιδεολογικό προκάλυμμα της ψευδο-δημοκρατίας ότι δήθεν ο πλούσιος (Ροβινσώνας) και ο φτωχός εργαζόμενος (Παρασκευάς) μπορούν να συνεργαστούν αντί να βλάπτουν ο ένας τον άλλο, καταπίπτει. Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Για ποια δημοκρατία μιλούν;