Άρτα: Ένα τεράστιο Γυάλινο Τέρας στην Καμπή

 

[ ARTI news / Ελλάδα / 29.07.26 ]

---

Ένα φωτοβολταϊκό πάρκο μαμούθ, ένα “γυάλινο τέρας” πρόκειται να εγκατασταθεί σε μία έκταση 1.063 στρεμμάτων στο χωριό Καμπή της Άρτας.

Το φωτοβολταϊκό πάρκο στην Καμπή με 118.446 πάνελ εγκρίθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας, παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων και το ομόφωνα αρνητικό «όχι» του Δήμου Αρταίων.

Το σόφισμα που προβάλλεται είναι ότι οι κάτοικοι λειτουργούν “συναισθηματικά”, ενώ η Αποκεντρωμένη Διοίκηση εφαρμόζει το νόμο! Έτσι παρουσιάζουν το πρόβλημα ως νομικό, ενώ είναι αμιγώς πολιτικό. Γιατί τον νόμο δεν τον “κατέβασε” ο Μωυσής αλλά τον συνέταξαν και τον ψήφισαν αυτοί που σήμερα τον επικαλούνται! Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ψήφισε τους ενεργειακούς νόμους (Ν. 4685/2020 και Ν. 4951/2022) που παραμέρισαν σκανδαλωδώς τον δημοκρατικό έλεγχο από τις τοπικές κοινωνίες και τους Δήμους καταργώντας το δικαίωμα “βέτο” που αυτές είχαν μέχρι τότε. Σύμφωνα με τους νόμους αυτούς (τους οποίους υπερψήφισαν όλοι οι κυβερνητικοί βουλευτές της περιοχής Ηπείρου), οι αποφάσεις των Δήμων είναι απλά γνωμοδοτικές και συμβουλευτικές! Έτσι, η διορισμένη από την κυβέρνηση Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας πέταξε στο καλάθι των αχρήστων το καθολικό “όχι” των πολιτών και του Δήμου Αρταίων και ενέκρινε το έργο γιατί πληρούσε τους περιβαλλοντικούς όρους! Μόνο που και τους όρους αυτούς με τους νέους νόμους τους έκοψαν και τους έραψαν στα μέτρα των εταιρειών. Οι ενεργειακοί νόμοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη ελαχιστοποίησαν τους περιβαλλοντικούς ελέγχους με τις “fast-track” αδειοδοτήσεις. Παράλληλα, το νέο πλαίσιο περιθωριοποίησε τις Ενεργειακές Κοινότητες των Δήμων και των πολιτών (όπως και του Δήμου Αρταίων), οι οποίες δεν βρίσκουν πλέον «χώρο» στο δίκτυο για να παράξουν φθηνό ρεύμα για τις τοπικές ανάγκες. Δεν ελήφθη επίσης καθόλου υπόψη ότι η τεράστια έκταση των 1.000 στρεμμάτων στην Καμπή της Άρτας χρησιμοποιείται παραδοσιακά από τοπικούς κτηνοτρόφους και αγρότες και ότι η μετατροπή τόσο μεγάλων εκτάσεων σε ζώνη με πάνελ θα αναγκάσει τους επαγγελματίες του πρωτογενούς τομέα να εγκαταλείψουν τη δραστηριότητά τους. Ούτε λήφθηκε υπόψη η μη αναστρέψιμη αλλοίωση του φυσικού ανάγλυφου και της βιοποικιλότητας της περιοχής καθώς τα 118.446 φωτοβολταϊκά πλαίσια θα την μετατρέψουν σε μια απέραντη «θάλασσα» από γυαλί και σίδερο.

Αλλά υπάρχει και συνέχεια. Όπως αποκαλύπτεται μέσα από τα συνοδευτικά έγγραφα της απόφασης, το φωτοβολταϊκό πάρκο στην Καμπή δεν είναι μεμονωμένο. Σχεδιάζεται να συνδεθεί στον ίδιο υποσταθμό (Υ/Σ Αράχθου) μαζί με ένα νέο Αιολικό Πάρκο ισχύος 34,40 MW της εταιρείας «RENEX ΑΙΟΛΙΚΗ ΑΡΤΑΣ», το οποίο θα «φυτευτεί» στις κορυφογραμμές στη θέση «Κούρτα – Σκλαβί – Λεπτοκαρυά – Κακοδιάβατο», καταλαμβάνοντας ορεινούς όγκους που εκτείνονται στα όρια των Δήμων Αρταίων, Βορείων Τζουμέρκων και Ζηρού!

(Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοίρασε άδειες και βεβαιώσεις παραγωγού χωρίς να έχει ψηφιστεί πρώτα το Νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, γεγονός που οδήγησε στην άναρχη εξάπλωση των πάνελ και των ανεμογεννητριών σε όλη τη χώρα.)

Τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι το πρόβλημα της δημιουργίας του φωτοβολταϊκού πάρκου στην Καμπή είναι πρωτίστως ΠΟΛΙΤΙΚΟ και η διεκδίκηση πρέπει να είναι πρωτευόντως πολιτική και παράλληλα νομική (ΣτΕ) και όχι μόνο "νομική" όπως προτείνουν κάποιοι επιτήδειοι. Επιβάλλεται συνεπώς, να κληθούν άμεσα όλοι οι βουλευτές και οι εκπρόσωποι των κομμάτων της περιοχής Άρτας αλλά και της Ηπείρου να τοποθετηθούν επί του θέματος.

Και να αναληφθούν πολιτικές πρωτοβουλίες-κινητοποιήσεις σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο για το θέμα.

*Η Εταιρεία

Στο φωτοβολταϊκό πάρκο Καμπής εμπλέκεται η εταιρεία AirEnergy (πρόεδρός της ο πρώην αντιπρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας-ΡΑΕ 2010-15 Μίλτος Ασλάνογλου) με τη θυγατρική της “Προσήλιον”! Να σημειωθεί ότι AirEnergy λειτουργεί ως ένας από τους βασικούς τεχνικούς εταίρους μεγάλων διεθνών ενεργειακών ομίλων (όπως η γαλλική VALOREM) που επενδύουν στην Ελλάδα. Η Εταιρεία αυτή έλαβε το «πράσινο φως» του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας εκτός από την Καμπή και για μία σειρά έργων, όπως ένα νέο μεγάλο αιολικό πάρκο στην περιοχή της Βοιωτίας -κατασκευή και λειτουργία ΑΣΠΗΕ συνολικής ισχύος 72.6MW (11 Α/Γ), εντός των διοικητικών ορίων των Δ.Ε. Δερβενοχωρίων & Οινοφύτων, του Δήμου Τανάγρας, Π.Ε. Βοιωτίας, Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Η AirEnergy είναι κλασσική περίπτωση του "Revolving Door" (Περιστρεφόμενη Πόρτα) σύμφωνα με την οποία κορυφαία στελέχη μεταπηδούν από τον δημόσιο/ρυθμιστικό τομέα (ΡΑΕ) στον ιδιωτικό. Αυτό εξασφαλίζει στην εταιρεία μια «άτυπη προσβασιμότητα» στους κρατικούς θεσμούς που εγκρίνουν τις άδειες. Συνεπώς, η AirEnergy διαθέτει την απαραίτητη θεσμική επιρροή ώστε να κινείται με άνεση μέσα στους διαδρόμους της δημόσιας διοίκησης (και της κεντρικής κυβέρνησης), αφήνοντας τις τοπικές κοινωνίες και τους Δήμους να μάχονται σε ένα άνισο πεδίο.

Πολλές ελληνικές εταιρείες αναλαμβάνουν το έργο να «τρέξουν» τις άδειες, και μόλις το έργο πάρει την τελική έγκριση εγκατάστασης (όπως έγινε τώρα στην Καμπή), να πουλήσουν την εταιρεία ειδικού σκοπού (SPV), όπως η Προσήλιον δηλαδή, σε μεγάλα ξένα funds (η γαλλική Akuo Energy και η Valorem (με την οποία, όπως είδαμε, συνεργάζεται η AirEnergy), η ιταλική Enel Green Power, η γερμανική RWE (σε κοινοπραξία με τη ΔΕΗ) και η ισπανική Iberdrola). Δεν γνωρίζω αν αυτό θα συμβεί με την Προσήλιον, αλλά αυτό είναι η συνήθης πρακτική. Αλλά ακόμη και αν η AirEnergy κρατήσει το έργο στην ιδιοκτησία της, η χρηματοδότηση για ένα πάρκο-μαμούθ 74 MW συνήθως γίνεται μέσω κοινοπρακτικών δανείων όπου συμμετέχουν ξένες επενδυτικές τράπεζες ή ευρωπαϊκά κονδύλια.

**Ο Ν. 4951/2022 εισήγαγε το επίσημο πλαίσιο αδειοδότησης για την αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτή η αλλαγή άνοιξε τον δρόμο για τις παράλληλες αιτήσεις εγκατάστασης μπαταριών στην Καμπή, οι οποίες έρχονται πλέον να «κουμπώσουν» δίπλα στα μεγάλα φωτοβολταϊκά πάρκα. Αυτό θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την περιοχή. Η AirEnergy έχει αναλάβει και εκτελέσει στη χώρα μας έργα ΑΠΕ ισχυρών ομίλων, όπως ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, Iberdrola, Valorem, Akuo Energy κ.α. Παράλληλα, δραστηριοποιείται και στον τομέα της αποθήκευσης. Ειδικότερα, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Μπόχουμ έχει αναπτύξει λύσεις.

Οι φωτιές, το σύνδρομο του βάτραχου και η επανάσταση

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews/ 30.07.26 ]

---

Καύσωνας και πυρκαγιές στην Γαλλία, στην Ισπανία, στον Καναδά, στην Ελλάδα, παντού. Περισσότερες από 35.000 πυρκαγιές μαίνονται σε όλη την επιφάνεια του πλανήτη. Καιγόμαστε. Τρεις πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους χθες στη χώρα μας. Θα θρηνήσουμε για λίγο. Και γρήγορα θα ξεχάσουμε.

Συνηθίζουμε τους καύσωνες και τις πυρκαγιές σαν τον παροιμιώδη βάτραχο που γίνεται βραστός στην κατσαρόλα με το νερό που βράζει σιγά σιγά. Συνηθίζει τη θερμότητα και ξεχνιέται. Συνηθίζουμε κι εμείς. Και ακούμε με κατανόηση καιροσκόπους και φασίστες (όπως ο Τραμπ) να αρνούνται την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης. Συνηθίζουμε και αποδεχόμαστε την μη τήρηση των δεσμεύσεων για το κλίμα, ενώ η καταστροφή επίκειται.

Το «σύνδρομο του βραστού βατράχου» έχει καταλάβει και τους “από πάνω” και τους “από κάτω”. Η αντιπυρική προστασία και τα μέτρα αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης ξεχνιούνται μέχρι που η φωτιά να κάψει το δικό μας σπίτι κι εμάς μαζί.

“...ούτε ένα έθνος δεν τήρησε τη συμφωνία του Παρισιού. Οι άνθρωποι αποκτούν ηλιακούς συλλέκτες, αλλά όλοι χρησιμοποιούμε όλο και περισσότερα ορυκτά καύσιμα που εκπέμπουν άνθρακα - οι συνήθειές μας δεν αλλάζουν. Είμαστε ακόμα παγιδευμένοι στη νοοτροπία που προκάλεσε το πρόβλημα εξαρχής: πιστεύοντας στην άπειρη ανάπτυξη και ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο ύπαρξής μας." λέει σε συνέντευξή της στον Guardian* η συγγραφέας του βιβλίου I eat the stars, Σάρα Γουίλσον. Ναι, “τρώμε τ’ αστέρια”. Για την ώρα κανιβαλίζουμε το δικό μας αστέρι, τη Γη, πριονίζουμε το κλαδί του δέντρου πάνω στο οποίο καθόμαστε." 

Υπάρχει άραγε ελπίδα να γλυτώσουμε; Δύσκολο. Αλλά υπάρχει, λέει η Γουίλσον. Αρκεί να αντιληφθούμε ότι ο προηγούμενος "κόσμος" καταρρέει. Το μεταβιομηχανικό, αποικιοκρατικό, εξορυκτικό, βασισμένο στην ανάπτυξη σύστημα, καταρρέει. Αν αρχίσουμε να αποστασιοποιούμαστε, να δούμε τι συμβαίνει και να αρνηθούμε να συμμετάσχουμε στις χειρότερες υπερβολές του, τότε έχουμε πολλές πιθανότητες να γλυτώσουμε.

"Με τον τρόπο που πηγαίνουν τα πράγματα, οι δισεκατομμυριούχοι και οι τεχνολογικοί ομόλογοί τους θα τα πάρουν όλα ούτως ή άλλως. Η αγορά θα καταρρεύσει, το σύνολο των (απλών) εκατομμυριούχων θα μείνει ξαφνικά χωρίς περιουσιακά στοιχεία, και τότε θα συμβεί η επανάσταση. ...έχουμε πάει σε λάθος κατεύθυνση, έχουμε παρατραβήξει τον ατομικισμό, ο καπιταλισμός δεν μας εξυπηρετεί πλέον και το κέντρο δεν μπορεί να αντέξει. Η φύση θα επαναρυθμιστεί και θα βρει ξανά την ισορροπία της. Αυτό συμβαίνει τώρα.

Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, αναγκαζόμαστε να επιστρέψουμε σε όλα όσα μας κάνουν ανθρώπους... Η πορεία προς τον νέο κόσμο θα βασίζεται σε ιδέες που υπάρχουν τώρα. Θα υποστήριζα ότι πρέπει να αγωνιζόμαστε για τη δημοκρατία και τα δικαιώματά μας στη διαμαρτυρία, τα οποία διαβρώνονται παντού... Πρέπει να γίνουμε συλλογικοί. Η δύναμή μας ως είδος έγκειται στη συνεργασία και την επικοινωνία… Πρέπει να δημιουργούμε ισχυρότερους δεσμούς εκεί που βρισκόμαστε τώρα: να συμμετέχουμε σε συνεταιρισμούς τροφίμων, να συγκεντρωνόμαστε σε ομάδες, να μοιράζουμε εργαλεία, περιουσιακά στοιχεία και δεξιότητες όποτε μπορούμε.” καταλήγει η Σάρα Γουίλσον.

Ας μην γίνουμε λοιπόν βραστοί σαν τον βάτραχο. Ας πηδήξουμε έξω από την κατσαρόλα με το νερό που σιγοβράζει. Ας αντιδράσουμε συλλογικά… Για να ζήσουμε...

*https://www.theguardian.com/wellness/2026/jul/29/sarah-wilson-book-interview

Οι κατσαρίδεςς μας δείχνουν το δρόμο

 Τη Σαλονίκη πρέπει να την βλέπεις από τη θάλασσα, λέει ο ποιητής. Γι' αυτόν δεν υπήρχε τόπος και τρόπος για να δει τη ζωή. Όλες οι θάλασσες, όλες οι θέσεις πιάστηκαν από ΟΠΕΚΕΠΕδες, φραπέδες, από πλαστογράφους διαχειριστές κοινοτικών κονδυλίων για μετανάστες κι ανέστιους, από τους μαφιόζους και τα διαχρονικά λαμόγια των κομμάτων εξουσίας. Προσπάθησε να διαφύγει. Συρρικνώθηκε. Έγινε αόρατος, έγινε κατσαρίδα, όπως εκείνη του Κάφκα, μήπως έτσι καταφέρει και επιβιώσει.

"Κατσαρίδες" έβρισε τους άνεργους νέους ο Ανώτατος Δικαστής της Ινδίας. Αλλά «Τι θα γινόταν αν όλες οι κατσαρίδες ενώνονταν;» αναρωτήθηκε ένας φοιτητής στο Instagram. Έτσι γεννήθηκε το κίνημα janta των Kατσαρίδων που ξεσήκωσε την Ινδία. Οι νέοι, οι αόρατες κατσαρίδες απέκτησαν ορατότητα, το τσακισμένο από την ξεφτίλα πρόσωπό τους ανατάχθηκε μέσα από τον αγώνα. Και οι... κατσαρίδες νίκησαν την πρώτη τους νίκη.

Ο υπουργός Παιδείας της Ινδίας Νταρμάντρα Πραντάν ανακοίνωσε την παραίτησή του από την κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι. Το κίνημα της κατσαρίδας στοχεύει πλέον σε ολόκληρη την αυταρχική κυβέρνηση Μόντι και των ολιγαρχών που τον στηρίζουν.

Οι "κατσαρίδες" είναι ένα ακόμα αυθόρμητο κίνημα, που γιγαντώθηκε μέσω του διαδικτύου, όπως στην Αλβανία, στο Μπαγκλαντές, στο Νεπάλ και αλλού, χωρίς οργανωμένα κόμματα της αντιπολίτευσης πίσω του. Αλλά “Η αυθόρμητη οργή θα διαλυθεί εκτός αν ξεκινήσει κάποια πραγματική πολιτική δουλειά.” γράφει σε άρθρο της η συγγραφέας του "θεού των μικρών πραγμάτων", Αρουντάτι Ρόι. “η εξέγερση των κατσαρίδων είναι μία από τις πολλές διαμαρτυρίες που λαμβάνουν χώρα σε όλη την Ινδία... είναι ένα μοναδικό γεγονός της εποχής του. Είναι ευάλωτοι νέοι που αντιμετωπίζουν μια μοχθηρή, εκδικητική κυβέρνηση που έχει αποδειχθεί ανελέητη σε όσους της αντιτίθενται. Σίγουρα σχεδιάζεται εκδίκηση και θα επιβληθεί σε εκείνους που θεωρεί ως τους κύριους υποκινητές...”

Αλλά η παρακαταθήκη από το κίνημα είναι ισχυρή. “Είδαμε Μουσουλμάνους, Ινδουιστές, Χριστιανούς, Σιχ, Βουδιστές, ανθρώπους που ανήκαν σε κάθε κάστα και τάξη να συγκεντρώνονται, να βοηθούν ο ένας τον άλλον, να προστατεύουν ο ένας τον άλλον καθώς αντιμετώπιζαν την αστυνομία. Αντί να μας κάνουν διαλέξεις ή να μας κάνουν μεγαλοπρεπείς ομιλίες, μας έδειξαν, μας υπέδειξαν, μας απέδειξαν, την πιθανή Ινδία, την όμορφη Ινδία των ονείρων μας…” καταλήγει η Ρόι.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στην ΠΡΑΞΗ, ο Αγώνας ΜΑΖΙ... το Διαδίκτυο και ο Δρόμος... η ΟΡΓΑΝΩΣΗ με ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ... Οι κατσαρίδες μας δείχνουν τον δρόμο...

*Η φωτογραφία από το Equator

Ο Μ. Κράτσιος και σύγκρουση ΗΠΑ-Κίνας για την AI

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr/ 24.07.26 ]

---

Ο ελληνικής καταγωγής Michael Kratsios (Μιχάλης Κράτσιος), ο γιος του παπα-Γιάννη από την Καστοριά και της Μαρίας Κοτσακά από τη Χίο, κατέχει τη νευραλγική θέση του συνδέσμου του Ντόναλντ Τραμπ με τους ολιγάρχες της Σίλικον Βάλεϊ, καθώς είναι ο Διευθυντής Πολιτικής του Γραφείου Επιστήμης και Τεχνολογίας του Λευκού Οίκου. Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η διπλωματική εργασία του Κράτσιου είχε ως θέμα την «Οικονομία και ψηφοφορία στην Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία: Μια συνολική και ατομική ανάλυση του ελληνικού εκλογικού σώματος, 1985-2007» όπου αναπτύσσεται η θεωρία της «οικονομικής ψήφου» (economic voting), υποστηρίζοντας ότι οι ψηφοφόροι λειτουργούν ως ορθολογικοί κριτές, τιμωρώντας ή επιβραβεύοντας τις κυβερνήσεις κυρίως με βάση τη μακροοικονομική εικόνα της χώρας (sociotropic voting). 

Αλλά σήμερα το ενδιαφέρον σχετικά με τον Μιχάλη Κράτσιο είναι ο ρόλος του στην αντιπαράθεση ΗΠΑ-Κίνας σχετικά με τις νέες τεχνολογίες και ιδιαίτερα τα νέα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας επικεντρώνεται στην ανάπτυξη προηγμένων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, με την Κίνα να προωθεί φθηνότερα, ανοικτού κώδικα συστήματα (όπως τα Qwen και Kimi K3), ενώ οι ΗΠΑ κατηγορούν τα κινεζικά εργαστήρια για παράνομη εξαγωγή δυνατοτήτων (αντιγραφή) από αμερικανικά μοντέλα και απειλούν με κυρώσεις.  Όμως 200 ιδρυτές νεοσύστατων αμερικανικών επιχειρήσεων κάλεσαν την κυβέρνηση Τραμπ να μην διακόψει την πρόσβαση στα κινεζικά μοντέλα “ανοιχτού βάρους”* (οι χρήστες μπορούν να τα κατεβάσουν ελεύθερα), υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα έβλαπτε δυσανάλογα τις μικρότερες αμερικανικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης που βασίζονται σε φθηνά ανοιχτά μοντέλα επειδή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά το κόστος πληροφορικής που σχετίζεται με τα συστήματα αιχμής της Anthropic ή της OpenAI. Με άλλα λόγια τα φθηνά μοντέλα της Κίνας "τρώνε τον παρά" σε βάρος των ακριβών αμερικάνικων μοντέλων.

Η πολιτική της Κίνας

Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Ζινπίνγκ κατά την ομιλία του στην Παγκόσμια Διάσκεψη Τεχνητής Νοημοσύνης (WAIC) στη Σαγκάη κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να αγκαλιάσει τα μοντέλα ανοιχτού κώδικα, ώστε η τεχνολογία να μην ελέγχεται από λίγες δυτικές εταιρείες που θέλουν να δημιουργήσουν ένα “ψηφιακό σιδηρούν παραπέτασμα”. Αντίθετα να δημιουργηθεί μια νέα παγκόσμια τάξη στη διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), η οποία θα βασίζεται στην ανοιχτή πρόσβαση και τη διεθνή συνεργασία.  

Επιπλέον ο πρόεδρος της Κίνας ζήτησε η τεχνητή νοημοσύνη να παραμείνει υπό «ανθρώπινο έλεγχο» για την αποτροπή κινδύνων απώλειας ελέγχου. Η αναφορά αυτή στον “ανθρώπινο έλεγχο” υπονοεί τον έλεγχο από ανθρώπους και όχι από την Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά ποιοι άραγε θα είναι οι “άνθρωποι” που θα την ελέγχουν; Οι δικτάτορες του κόμματος στην Κίνα, ή οι ολιγάρχες-τεχνοκράτες της Σίλικον Βάλεϊ στις ΗΠΑ όπως θέλει ο Πίτερ Θιλ, το πραγματικό αφεντικό του Μιχάλη Κράτσιου;

Επιστροφή στην Πεφωτισμένη Μοναρχία (Thiel)

Ο Πίτερ Θιλ βρίσκεται στο πλευρό του Ντόναλντ Τραμπ από την Εθνική Συνέλευση των Ρεπουμπλικανών, καθοδηγώντας τον σε θέματα τεχνολογικής πολιτικής και μεσολαβώντας σε μια συνάντηση μεταξύ αυτού και κορυφαίων στελεχών του τεχνολογικού κλάδου. Τώρα ο Θιλ έχει εξασφαλίσει μια θέση σ’ έναν από τα κορυφαία στελέχη του στον Λευκό Οίκο του Τραμπ - τον Μιχάλη Κράτσιο που είναι ο σύνδεσμος Κυβέρνησης και Tech Elite, την ομάδα των συντηρητικών επενδυτών της Silicon Valley, της οποίας ηγείται ο Peter Thiel.

Ποιοι θα ελέγχουν το νέο κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης σύμφωνα με τον Θιλ; Σε ένα δοκίμιό του το 2009, έγραψε ότι «δεν πιστεύει πλέον ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές». Θεωρεί δε ότι οι πολίτες μέσω του κράτους πρόνοιας τείνουν να ψηφίζουν πολιτικές που περιορίζουν την οικονομική ελευθερία και την τεχνολογική ανάπτυξη. Γι’ αυτό προτείνει την ψηφιακή «Απόδραση» από τον έλεγχο των κυβερνήσεων  που αναδεικνύονται μέσω των εκλογών. Η απόδραση αυτή μπορεί να γίνει μέσω των κρυπτονομισμάτων, τη δημιουργία αυτόνομων πολιτειών σε διεθνή ύδατα ή με την αποίκηση του διαστήματος. 

“Βρισκόμαστε γράφει- σε έναν θανάσιμο αγώνα δρόμου μεταξύ πολιτικής και τεχνολογίας. Το μέλλον θα είναι πολύ καλύτερο ή πολύ χειρότερο, αλλά το ζήτημα του μέλλοντος παραμένει πράγματι πολύ ανοιχτό. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πόσο κοντά είναι αυτός ο αγώνας δρόμου, αλλά υποψιάζομαι ότι μπορεί να είναι πολύ κοντά, ακόμη και στο τέλος. Σε αντίθεση με τον κόσμο της πολιτικής, στον κόσμο της τεχνολογίας οι επιλογές των ατόμων μπορεί να εξακολουθούν να είναι πρωταρχικής σημασίας. Η μοίρα του κόσμου μας μπορεί να εξαρτάται από την προσπάθεια ενός μόνο ατόμου που κατασκευάζει ή διαδίδει τον μηχανισμό της ελευθερίας που καθιστά τον κόσμο ασφαλή για τον καπιταλισμό…”. “Ο στόχος του φιλελεύθερου ακτιβισμού δεν θα πρέπει να είναι η νίκη στην πολιτική, αλλά η διαφυγή από αυτήν.” υποστηρίζει ο Θιλ. Τι σημαίνει αυτό; Ποιος είναι ο μηχανισμός και τα όρια της ελευθερίας που κατασκευάζει και διαδίδει ένα μόνο άτομο και ποιο μπορεί να είναι αυτό; Ο Τραμπ; ή ένας Θιλ;

Στον κόσμο του Θιλ και των συμμάχων του στη Silicon Valley (όπως ο Balaji Srinivasan του κινήματος The Network State), οι προγραμματιστές και οι επιχειρηματίες αντικαθιστούν τους πολιτικούς. Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται πλέον μέσω της δημοκρατικής ψηφοφορίας των πολιτών. Η παραδοσιακή πολιτική αντικαθίσταται από τη διοίκηση των ιδρυτών (Founders), τον ψηφιακό κώδικα (Code) και την ελεύθερη αγορά (Market). Οι ιδρυτές των τεχνολογικών κοινοτήτων ή οι διευθύνοντες σύμβουλοι (CEOs) των «εταιρειών-κρατών» είναι οι νέοι “πεφωτισμένοι μονάρχες”. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται συγκεντρωτικά και κάθετα (top-down), ακριβώς όπως διοικείται μια πετυχημένη startup (π.χ. η Apple ή η SpaceX). Ο ηγέτης-ιδρυτής έχει το απόλυτο όραμα και την ευθύνη, χωρίς να χρειάζεται την έγκριση κοινοβουλίων ή γραφειοκρατών.

• Πολλές αποφάσεις θα αυτοματοποιούνται μέσω Έξυπνων Συμβολαίων (Smart Contracts). Αντί να αποφασίζουν πολιτικοί για τη διαχείριση των πόρων ή τους κανόνες της κοινότητας, οι κανόνες είναι κλειδωμένοι σε κώδικα (όπως στο Bitcoin). Αν κάποιος παραβιάσει τον κώδικα, αποκλείεται αυτόματα από το σύστημα, χωρίς την ανάγκη δικαστών ή αστυνομίας.

• Στα ψηφιακά κράτη, οι πολίτες θα είναι οι πελάτες (Users/Citizens) και δεν θα υπάρχει η έννοια της «αντιπολίτευσης». Αν δεν σου αρέσουν οι αποφάσεις του Ιδρυτή ή οι κανόνες της κοινότητας, δεν ψηφίζεις για να τους αλλάξεις. Απλώς αποχωρείς (Exit) και παίρνεις μαζί τα κεφάλαιά σου για να πας σε μια άλλη ανταγωνιστική κοινότητα που σου ταιριάζει καλύτερα (σ.σ. αυτό κάνουν οι μειοψηφίες στους προτεσταντικούς κλάδους). Οι αποφάσεις των ηγετών αξιολογούνται από το αν καταφέρνουν να προσελκύσουν ή να κρατήσουν τους πιο ικανούς ανθρώπους. Από ποιον ή ποιους όμως αξιολογούνται; 

Γενικά, η φιλοσοφία αυτή συχνά συνδέεται με τη νεο-αντιδραστική θεωρία Dark Enlightenment, που περιγράφει ένα παγκόσμιο «μωσαϊκό» (Patchwork) από χιλιάδες μικροσκοπικές, αυτόνομες πολιτείες. Κάθε μία από αυτές μπορεί να έχει το δικό της σύστημα και είτε να διοικείται από έναν τεχνολόγο-δικτάτορα, είτε από μια θρησκευτική κοινότητα είτε από έναν απόλυτα αυτοματοποιημένο αλγόριθμο. Η λήψη αποφάσεων είναι εσωτερική υπόθεση της κάθε κοινότητας, και η παγκόσμια ισορροπία επιτυγχάνεται μέσω του ελεύθερου ανταγωνισμού μεταξύ τους.

Ποιος θα επικρατήσει;

Η αμερικανική φιλοσοφία (και στρατηγική) του ΕΝΟΣ ως προς την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης συγκρούεται σήμερα με την κινεζική φιλοσοφία επίσης του ΕΝΟΣ, η οποία όμως υποστηρίζει τα μοντέλα “ανοιχτού κώδικα” και την παγκόσμια συνεργασία (ειδικά του Νότου).

Πέρα από αυτή την ενδοκαπιταλιστική σύγκρουση, που έχει ασφαλώς το πολιτικο-οικονομικό και κοινωνικό διακύβευμά της, άραγε η πολιτική και η δημοκρατία της κοινωνίας των πολιτών (δηλαδή ο λαϊκός ακτιβισμός) μπορεί ακόμη να δώσει μια πειστική απάντηση απέναντι στην απόλυτη μοναρχία των τεχνο-ολιγαρχών; ....

Τι κρύβεται πίσω από την εξαγορά της εταιρείας ΝΙΤΣΙΑΚΟΣ

 

[ ARTI news / Ελλάδα / 22.07.26 ]

---

Το ουκρανικό drone στην Λευκάδα δεν ήταν τίποτα μπροστά στον “Δούρειο Ίππο” που είναι ο ουκρανικός αγροτοδιατροφικός κολοσσός MHP, του δισεκατομμυριούχου Γιούρι Κόσιουκ (Yuriy Kosyuk), που εξαγόρασε το 70% της μεγαλύτερης ελληνικής πτηνοτροφικής βιομηχανίας Νιτσιάκος.

Ο όμιλος MHP SE δεν έχει τη νομική του έδρα στην Ουκρανία αλλά στη Λεμεσό της Κύπρου μέσω μιας “εταιρείας κέλυφος”. Κι αυτό για να αποφύγει την ουκρανική φορολογία.

Αλλά πώς ένας χρηματιστής εμπορευμάτων έγινε σε λίγα χρόνια δισεκατομμυριούχος; Ποιοι κρύβονται πίσω από τον Γιούρι Κόσιουκ;

Η φωτογραφία της Mariann Fischer Boel, πρώην Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Γεωργία και την Αγροτική Ανάπτυξη, να κατεβαίνει από το ελικόπτερο με τον Yuriy Kosyuk στο Κίεβο στις 16 Ιουνίου 2009. (PHL), δείχνει τον τρόπο.

Ο όμιλος MHP του Γιούρι Κόσιουκ εκτινάχθηκε λαμβάνοντας τεράστια χρηματοδοτική στήριξη από ευρωπαϊκούς θεσμούς, κυρίως μέσω δανείων από ευρωπαϊκές αναπτυξιακές τράπεζες. Έλαβε κεφάλαια που ξεπερνούν συνολικά το 1 δισεκατομμύριο δολάρια από διεθνείς και ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) στην οποία η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της είναι οι κύριοι μέτοχοι και η οποία έδωσε στην MHP δάνεια άνω των 500 εκ. ευρώ σωρευτικά για τη στήριξη των δραστηριοτήτων της κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Ιδού λοιπόν, που ο πόλεμος είναι ευκαιρία για κάποιους να πλουτίσουν, αλλά και να επεκταθούν σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Επίσης, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (EIB) που είναι ο επίσημος δανειοδοτικός βραχίονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει εγκρίνει στο παρελθόν σημαντικά δάνεια για τις ανάγκες της MHP. Η εταιρεία λαμβάνει επιπλέον συνεπενδύσεις από εθνικά αναπτυξιακά ταμεία της Ευρώπης, όπως πρόσφατα το σουηδικό Swedfund (επένδυση 20 εκατομμυρίων ευρώ το 2025) και το βρετανικό BII.

Σημειώνεται ότι ο όμιλος πέτυχε το 2026 μια ιστορική έκδοση ομολόγων ύψους 415 εκατομμυρίων ευρώ στο Λονδίνο.

Επιπροσθέτως, ο πόλεμος γιγάντωσε την εταιρεία του Κόσιουκ, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε στην πλήρη απελευθέρωση των δασμών και των ποσοστώσεων για τα ουκρανικά προϊόντα (συμπεριλαμβανομένων των πουλερικών). Έτσι η MHP αύξησε κατακόρυφα τις εξαγωγές της προς τα κράτη-μέλη της ΕΕ και έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός πουλερικών στην Ευρώπη, τσακίζοντας τους μικρότερους Ευρωπαίους πτηνοτρόφους.

Οι τελευταίοι ξεσηκώθηακν. Πτηνοτρόφοι από χώρες της ΕΕ (Γαλλία, Πολωνία, Ισπανία) κατηγορούν την ΕΕ ότι χρησιμοποιεί τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων για να χρηματοδοτεί έναν Ουκρανό δισεκατομμυριούχο ολιγάρχη, ο οποίος στη συνέχεια κάνει dumping τιμών και εξαγοράζει ευρωπαϊκές εταιρείες. Επίσης, οι Περιβαλλοντικές Οργανώσεις καταγγέλλουν ότι ευρωπαϊκά ιδρύματα δίνουν δάνεια στην MHP χωρίς ουσιαστικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που προκαλούν οι τεράστιες βιομηχανικές μονάδες της.

Οι πτηνοτρόφοι της ΕΕ υποστηρίζουν ότι η MHP δεν επιβαρύνεται με το υψηλό κόστος των αυστηρών ευρωπαϊκών κανονισμών για το περιβάλλον και την ευζωία των ζώων κι έτσι ευνοείται σε βάρος τους.

Οι συνεχιζόμενες αγροτικές κινητοποιήσεις ανάγκασαν την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλει πλαφόν και ποσοστώσεις (import limits) στις αδασμολόγητες εισαγωγές ουκρανικών πουλερικών.

(Αξίζει να σημειωθεί ότι στο παρελθόν, η MHP είχε προκαλέσει σάλο στην ΕΕ χρησιμοποιώντας ένα νομικό κενό. Εξήγαγε στήθη κοτόπουλου με το κόκαλο (που δεν είχε δασμούς) σε δικά της εργοστάσια στην Ολλανδία και τη Σλοβενία. Εκεί αφαιρούσε το κόκαλο και πουλούσε το κρέας ως «προϊόν ΕΕ» χωρίς δασμούς. Η Κομισιόν αναγκάστηκε να αλλάξει τη νομοθεσία για να κλείσει αυτό το «παραθυράκι».)

Η εξαγορά της Νιτσιάκος αποτελεί ουσιαστικά την «απάντηση» του Κοσιούκ στις ποσοστώσεις της ΕΕ. Αφού δεν μπορεί να εξάγει απεριόριστα από την Ουκρανία, αγοράζει εγχώριες ευρωπαϊκές εταιρείες (όπως έκανε στην Ισπανία με τη Grupo UVESA) για να παράγει και να διαθέτει τα προϊόντα του απευθείας εντός της ευρωπαϊκής αγοράς.

Στην Ήπειρο και την ελληνική αγορά, η κίνηση αυτή προκαλεί ερωτηματικά για το μέλλον των μικρότερων τοπικών παραγωγών και τις νέες ισορροπίες στις τιμές.

Επιπλέον, «Το κοινό μας δεν γνωρίζει πολλά για τη λειτουργία της αυτοκρατορίας του Κόσιουκ... οι πρακτικές της είναι εντελώς ασύμβατες με τα δυτικά πρότυπα και σχεδόν αδιανόητες για έναν συνηθισμένο Ευρωπαίο», λέει ο δημοσιογράφος Βάτσλαβ Όρτσιγκρ στην Άρνικα*.

-Οι μονάδες της MHP παράγουν τεράστια ποσότητα βιολογικών αποβλήτων. Νιτρικά άλατα από τα κόπρανα, χημικά, αντιβιοτικά και άλλες ουσίες που περιέχονται στα βιολογικά απόβλητα απελευθερώνονται στο έδαφος και το νερό άμεσα ή λόγω της ανεπαρκούς ασφάλειας από τη μη χρήση φίλτρων.
-Οι κάτοικοι των περιοχών που γειτνιάζουν με τις νέες μονάδες της MHP θεωρούν ότι έχασαν τα υπόγεια ύδατα μετά την άφιξη της εταιρείας τόσο ως προς την ποιότητα όσο και ως προς την ποσότητα.
-Υπάρχει αφόρητη οσμή που προέρχεται από τα τεράστια πτηνοτροφεία (υπάρχουν περίπου ενάμιση εκατομμύριο κοτόπουλα που ζουν σε καθένα από αυτά), και η οσμή διαπερνά μια πολύ μεγάλη περιοχή. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη στην περίπτωση των χωματερών αποβλήτων πουλερικών.

Στο οικονομικό πεδίο, η εταιρεία καταπίνει τους μικρούς πτηνοτρόφους αποκτώντας δεσπόζουσα θέση στην αγορά
Τέλος, όπως αναφέρει ο ιστότοπος arnika.org “...η εταιρεία προσπαθεί να φιμώσει βίαια τους πιο έντονους επικριτές...”.

https://arnika.org/en/news/ten-sins-of-ukrainian-oligarch-the-problems-are-too-many

Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου