Τετάρτη 15 Ιουλίου 2026

Οι ολιγάρχες της Σίλικον Βάλεϊ χρηματοδοτούν την ακροδεξιά

 

[ ARTI news / Κόσμος / 15.07.26 ]


 Μια πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Έρευνας Δημόσιας Πολιτικής (IPPR) αναφέρει ότι υπάρχει μια επικίνδυνη σχέση μεταξύ ολιγαρχών της Σίλικον Βάλεϊ και της ακροδεξιάς σε όλο τον κόσμο.

«Νέες συμμαχίες αναδύονται μεταξύ νέων μορφών κεφαλαίου και ενός παγκόσμιου δικτύου εθνοεθνικιστών, εχθρικών προς τους κανόνες της δημοκρατικής πολιτικής» σημειώνετει σχετικό άρθρο στην εφημερίδα The Guardian.

Ο ακροδεξιός βουλευτής Ρούπερτ Λόου, ο οποίος προωθεί «το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα μαζικών απελάσεων που έχει δει ποτέ» το Ηνωμένο Βασίλειο, υποστηρίζεται ανοιχτά από τον Μασκ κσι το X.

Η βρετανική εποπτική αρχή εξακολουθεί να διερευνά το προσωπικό «δώρο» των 5 εκατομμυρίων λιρών που δόθηκε στον Φάρατζ από τον επενδυτή κρυπτονομισμάτων με έδρα την Ταϊλάνδη, Κρίστοφερ Χάρμπορν, ποσό το οποίο ο Φάρατζ αρχικά είπε ότι προοριζόταν για την κάλυψη των εξόδων της προσωπικής του ασφάλειας και ως εκ τούτου δεν χρειαζόταν να δηλωθεί στις κοινοβουλευτικές αρχές, πριν ισχυριστεί στη συνέχεια ότι ήταν «ανταμοιβή» για την εκστρατεία του για το Brexit. Χάρη σε μια εξαντλητική έρευνα των Sunday Times, υπάρχουν τώρα σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τους μακροχρόνιους - και πολύ στενούς - δεσμούς του Φάρατζ με τον καταδικασμένο απατεώνα και επιχειρηματία στοιχημάτων σε ψηφιακά νομίσματα, Τζορτζ Κότρελ, τον οποίο φέρεται να προσέλαβε και ο οποίος πλήρωσε τρία μέλη του προσωπικού για να εργαστούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις τελευταίες γενικές εκλογές για λογαριασμό του Φάρατζ  (“ομάδες” στα κοινωνικά δίκτυα υπέρ συγκεκριμένων κομμάτων χρηματοδοτούν και στην Ελλάδα ιδιώτες επιχειρηματίες). Ο Κότρελ προσέφερε επίσης στον Φάρατζ τη χρήση μιας πενταόροφης γεωργιανής κατοικίας που νοίκιασε κοντά στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ και έχει ενεργήσει ως πιστός βοηθός και σύμβουλός του για πάνω από μια δεκαετία.

Ένα νομοσχέδιο του Στάρμερ επιχειρεί να εμποδίσει αυτές τις χρηματοδοτήσεις από ξένες εταιρείες σε κόμματα του Ηνωμένου Βασιλείου (εκτός εάν έχουν έσοδα εντός της χώρας).

Η προσπάθεια των δισεκατομμυριούχων να εξαλείψουν όλα τα εμπόδια σε παγκόσμιο επίπεδο καθιστά την μεταρρύθμιση ακόμη πιο επείγουσα.

Η προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα αποκαλύψει τους κινδύνους της τεράστιας οικονομικής δύναμης που ασκούν οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας και οι απατεώνες των κρυπτονομισμάτων. (Οι βουλευτές των Εργατικών ζητούν μόνιμη απαγόρευση των δωρεών σε κρυπτονομίσματα, γιατί μέσω των κρυπτονομισμάτων γίνεται μεταφορά τεράστιων χρηματικών ποσών σε όλο τον κόσμο ανώνυμα, ενώ συχνά αυτά συνυφαίνονται με εγκληματική δραστηριότητα.)

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα όριο 100.000 λιρών στις δωρεές από οποιονδήποτε μετακομίζει στο Ηνωμένο Βασίλειο από το εξωτερικό για ένα χρόνο αφότου το κάνει (γιατί να μην γίνει αυτό το όριο καθολικό;), καθώς και νέους ελέγχους σε εταιρείες που κάνουν πολιτικές δωρεές: εξετάζοντας το κέρδος τους καθώς και τα έσοδά τους, κάτι που θα πρέπει να εμποδίζει τους εταιρικούς δωρητές να εγγραφούν στο Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του εκλογικού νόμου. Τον Μάρτιο, ανακοινώθηκε μορατόριουμ στις δωρεές κρυπτονομισμάτων. Ο Φάρατζ, όπως ήταν αναμενόμενο, λέει ότι όλα αυτά αποτελούν μέρος μιας αυταρχικής, αφυπνισμένης δυστοπίας παρόμοιας με «κομμουνιστική χώρα».

Και έτσι φτάνουμε όπως σημειώνει ο The Guardian σ’ ένα ερώτημα, το οποίο μπορεί να γοητεύσει τους παροιμιώδεις ιστορικούς του μέλλοντος: πώς τέτοιοι πολιτικοί τη γλίτωσαν παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως εκπροσώπους του λαού ενώ ζούσαν στη χλιδή και έκαναν παρέες που ενσάρκωναν το εντελώς αντίθετο;

(Στην Ελλάδα οι εταιρείες δεν μπορούν να δηλώσουν έξοδα για «πολιτικά τρολ», αλλά εμφανίζουν τις πληρωμές αυτές ως δαπάνες για «διαφήμιση», «συμβουλευτικές υπηρεσίες» ή «ανάπτυξη λογισμικού». Όταν μια εταιρεία διοχετεύει μετρητά, κρυπτονομίσματα ή ψηφιακά εμβάσματα σε ομάδες επιρροής, υποτίθεται ότι παρεμβαίνει η Αρχή για το Ξέπλυμα Βρώμικου Χρήματος ΟΤΑΝ το μαθαίνει! Οι τράπεζες υποχρεούνται να αναφέρουν ασυνήθιστες αναλήψεις μετρητών ή μεταφορές χρημάτων από εταιρικούς λογαριασμούς προς φυσικά πρόσωπα που σχετίζονται με διαχείριση σελίδων. Αλλά όπως είπαμε τα ποσά αυτά είναι για την πληρωμή διαφήμισης και οι μεταφορές γίνονται μέσω εταιρειών δημοσίων σχέσεων. Συχνά η χρηματοδότηση γίνεται με μετρητά (μαύρο χρήμα), δηλαδή “χεράτα” όπως έγινε γνωστό από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στην περίπτωση της Ελλάδας τα τεράστια μη εξυπηρετούμενα τραπεζικά δάνεια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συνιστούν σκάνδαλο καθώς συνιστούν έμμεση χρηματοδότηση… Για την χρηματοδότηση της ακροδεξιάς στην Ελλάδα δεν έχουμε στοιχεία. Πάντως αυτή είναι ενσωματωμένη κατά κύριο λόγο στη ΝΔ)

Τα λεφτά δεν τα αγοράζουν όλα...

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Κόσμος / 08.07.26 ]


Δεν είδα τη συντριβή των ΗΠΑ από το Βέλγιο στο Μουντιάλ. Αλλά όταν την πληροφορήθηκα, το πρώτο που σκέφτηκα ήταν “πως τα λεφτά δεν τα αγοράζουν όλα”. Η προσπάθεια του Τραμπ να ρίξει στη ζυγαριά τη δύναμή του και να ανατρέψει τον συσχετισμό δυνάμεων υπέρ των ΗΠΑ, δεν απέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Το μικρό Βέλγιο διέλυσε την ομάδα των ΗΠΑ. Το αξίωμα του δισεκατομμυριούχου Τραμπ ότι το χρήμα τα αγοράζει όλα, κατέρρευσε. Το ίδιο συνέβη και με την εκλογή του δημάρχου της Νέας Υόρκης. Ο πρώην κυβερνήτης της Νέας Υόρκης και υποψήφιος δήμαρχός της Άντριου Κουόμο, αν και είχε συγκεντρώσει από τους “μεγάλους δωρητές” (δηλαδή τους δισεκατομμυριούχους) 40 εκατομμύρια δολάρια, είχε την υποστήριξη, του Fox, των New York Post και των New York Times, είχε μαζί του όλες τις μεγάλες εβραϊκές οργανώσεις, την Καθολική Εκκλησία, τους πυροσβέστες, την αστυνομία, έχασε από τον Μαμντάνι, που δεν είχε τα λεφτά του Κουόμο, αλλά είχε “1.000 άτομα που έκαναν προεκλογική εκστρατεία, που πήγαιναν πόρτα-πόρτα στις συνοικίες, στο Κουίνς, στο Μπρονξ και στο Μπρούκλιν…»*. Αυτό καθόρισε τις εκλογές σύμφωνα με τον ακροδεξιό πρώην σύμβουλο του Τραμπ, Στηβ Μπάνον. 

Ο Μαμντάνι, ο Σάντερς και οι “αριστεροί” που κερδίζουν τις εκλογές “έχουν δυναμική επειδή εμπνέουν τους ανθρώπους με το μήνυμά τους… Τα χρήματά σας όχι μόνο δεν πρόκειται να σας βοηθήσουν, αλλά θα στραφούν εναντίον σας…” λέει ο Μπάνον στους ακροδεξιούς φίλους του.

Δεν είναι αλήθεια ότι τα χρήματα παύουν να καθορίζουν τις εκλογές, όπως διατείνεται ο Μπάνον. Αλλά υπό ορισμένες εξαιρετικές συνθήκες υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που τις καθορίζουν. Το μήνυμα του Μαμντάνι πέρασε γιατί το μετέφεραν ατομικά, πρόσωπο με πρόσωπο, στις γειτονιές και στα σπίτια χίλιοι άνθρωποι που πίστεψαν στη δύναμη του Αγώνα, της Ανιδιοτέλειας, της Αλληλεγγύης. Που πείστηκαν πως ακόμα και αν «Ορισμένες απαντήσεις απέτυχαν, εξακολουθούν όμως να ισχύουν οι ερωτήσεις». Πως ο Δρόμος κι ο αγώνας κερδίζει από την πρώτη στιγμή την πρώτη νίκη, επανασυστήνοντας το τσακισμένο μας Πρόσωπο, την χαμένη μας Αξιοπρέπεια... 

(Και στους δικούς μου φίλους λέω: ην υποτιμάτε αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ, τον αγώνα του Μαμντάνι και του Σάντερς...)

*https://www.politico.com/news/2026/07/02/the-old-politics-are-gone-steve-bannon-on-the-democratic-socialist-wave-00985060

Με ένα ζευγάρι κομμένα φτερά, πετάξτε...

 

[ ARTI news / Κόσμος / 11.07.26 ]


Λένε πως “...οι Παλαιστίνιοι αγωνίζονται για το «δικαίωμα στο πένθος”, καθώς οι Ισραηλινοί διακόπτουν συνεχώς και βίαια τις νεκρικές πομπές. Μάλιστα από τη δεκαετία του 1960 διατηρούν την πρακτική της παρακράτησης των σορών των Παλαιστινίων που έχουν σκοτώσει - είτε διατηρώντας τες στα ψυγεία, είτε σε μυστικούς χώρους ταφής σε κλειστές στρατιωτικές ζώνες που ονομάζονται «νεκροταφεία αριθμών».

Η ισραηλινή αστυνομία και οι έποικοι έχουν διαχρονικά βεβηλώσει παλαιστινιακούς τάφους, κατασκευάζοντας πάρκα και άλλους δημόσιους χώρους στη θέση τους, ενώ ο στρατός έχει ήδη καταστρέψει 16 νεκροταφεία. Αυτές είναι μελετημένες μορφές βίας, που επιβάλλονται τόσο στην ψυχή των πενθούντων όσο και στο κοινωνικό σώμα στο σύνολό του.

Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να κλαις πάνω στα απομεινάρια ενός εγκαταλελειμμένου καταυλισμού και στο να κοιτάς με τρόμο τα ερείπια ενός καταυλισμού προσφύγων ή τις πλαστικές σκηνές που βομβαρδίστηκαν από ένα F-16 ή ένα σχολείο που φλέγεται. Τα ερείπια της Γάζας είναι τα ερείπια του ανθρώπινου σώματος. Όργανα που έχουν βγει έξω από τη σάρκα. Σώματα που ανατινάχθηκαν, πτώματα που ξεθάφτηκαν από τα ερείπια σε καταστάσεις αποσύνθεσης και διαμελισμού που καθιστούν σχεδόν αδύνατη την αναγνώριση… η γενοκτονική επίθεση έχει θολώσει τα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου...

Έχουν υπάρξει και άλλες γενοκτονίες στην ιστορία του είδους μας, αλλά αυτό που κάνει διαφορετική τη γενοκτονία των Παλαιστινίων είναι ο κραυγαλέος και κυνικός τρόπος με τον οποίο έχει διεξαχθεί, καταγραφεί και υποκινηθεί.

Ένας βιομηχανικής κλίμακας πόλεμος που διεξάγεται με έναν ψυχρό σαδισμό από δυνάμεις που δεν νοιάζονται ούτε για τη Γη ούτε για τους άλλους ανθρώπους, ένας κόσμος ολοένα και περισσότερο ερειπωμένος, που κυριαρχείται από μια τεχνοκρατική ελίτ που θεωρεί ολόκληρους πληθυσμούς αναλώσιμους και έχει τη δύναμη να τους ξεφορτωθεί.

Οι Παλαιστίνιοι διεκδικούν το δικαίωμα στο πένθος, αλλά ταυτόχρονα ζουν σε μια κατάσταση «συλλογικής διαρκούς αναβολής» της διαδικασίας του πένθους, επειδή τους την αρνούνται οι Ισραηλινοί, αλλά και γιατί οι ίδιοι αρνούνται την οριστική απώλεια… Η άρνηση της οριστικής απώλειας είναι μια ντίσταση στην “παρηγοριά”, είναι μια συλλογική πολιτική πράξη, μια άρνηση να “ξεχάσουν”, να «εγκαταλείψουν» την Παλαιστίνη.

Λένε: Κάψε το σπίτι μου, γκρέμισέ το, θα το ξαναχτίσω. Σκότωσε τους γονείς μου, θα πάρω τα όπλα. Τον Γενάρη του 2025, όταν έγινε η εκεχειρία, 300.000 Παλαιστίνιοι περπάτησαν πολλά χιλιόμετρα επιστρέφοντας στα γκρεμισμένα σπίτια τους στη βόρεια Γάζα. Οι Ισραηλινοί και οι Αμερικανοί νόμιζαν ότι δεν θα επέστρεφαν ποτέ, αφού τα σπίτια τους είχαν μετατραπεί σε ερείπια. Αλλά επέστρεψαν. Η επανάληψη είναι ένα εργαλείο κατά της λήθης. 

Με ένα ζευγάρι κομμένα φτερά, πετάξτε…” λέει η ποιήτρια Doha Kahlout, που εκφράζει τη διασπασμένη συνείδηση ​​των Παλαιστινίων που προσπαθούν να επιβιώσουν από μια γενοκτονία, ανατάσσοντας το σπάσιμο, ενώνοντας τα κομμένα κομμάτια του σώματος, νοηματοδοτώντας την τραυματική εμπειρία.

https://www.equator.org/articles/standing-on-the-rubble

Η πτώση της νέας Βαστίλης

 

14 Ιουλίου 2026 και στα Ηλύσια Πεδία οι ελίτ γιορτάζουν κάθε χρόνο μια Επανάσταση που δεν ήταν δική τους. Εκεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης με δύο ραφάλ. Εκεί και ο Ζερένσκι. Εκεί και ο Χριστοδουλίδης και η συμμαχία των “προθύμων” για να σημάνουν το Le réveil stratégique de l'Europe, τη στρατηγική αφύπνιση της Ευρώπης! Μια αφύπνιση όχι για να ακούσουν την υπόγεια βουή της δυσανεξίας των λαών, αλλά για να αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα του Τραμπ και των Αμερικανών ολιγαρχών στο πλαίσιο των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων.

Στις 14 Ιουλίου 1789 ο βασιλιάς Λουδοβίκος έγραψε το περίφημο “Τίποτα” (Rien) στο ημερολόγιό του. Η Βαστίλη είχε πέσει, αλλά για τον Λουδοβίκο το μόνο πραγματικό γεγονός της ημέρας ήταν ότι στο κυνήγι δεν βρήκε κανένα θήραμα. Οι άλλοι δεν υπήρχαν. Υπήρξαν μόνο όταν έπεσε πάνω του το λεπίδι της λαιμητόμου.

Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, οι δισεκατομμυριούχοι ζουν απομονωμένοι στις δικές τους Βερσαλλίες, στο δικό τους κόσμο. Ο Μπέζος, ο Ζούκερμπεργκ, ο Μασκ, ο Τραμπ έχουν ξεκάθαρα αφήσει πίσω τους τον κόσμο των συνεπειών, δεν επηρεάζονται από κανέναν και τίποτα. Οι άλλοι δεν υπάρχουμε. Αυτοί είναι οι “Κύριοι Όλος ο Κόσμος” (Her Omnes) του Κάφκα, είναι οι άτρωτοι των οποίων οι πράξεις κρίνονται μόνο από τους ίδιους. Ερωτηθείς πρόσφατα αν υπάρχει κάποιος έλεγχος στην εξουσία του, ο Πρόεδρος Τραμπ -ο ίδιος δισεκατομμυριούχος- είπε: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει». Ούτε το εγχώριο ή το διεθνές δίκαιο, ούτε η βούληση των ψηφοφόρων, ούτε ο Θεός ή η αιώνια ηθική της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής. Εδώ δεν μιλάμε για τον κλασσικό ναρκισσισμό, αλλά για Άτομα στο μέγεθος του σύμπαντος και των “ήλιων” του!

Όταν μπορείς να εξαγοράσεις οποιοδήποτε λάθος, όταν μπορείς να απολύσεις όποιον διαφωνεί μαζί σου, όταν ο κοινωνικός σου κύκλος αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανθρώπους που χρειάζονται κάτι από εσένα, ο μηχανισμός με τον οποίο οι άνθρωποι αυτοί μαθαίνουν ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι αληθινοί δυσλειτουργεί.*

Όταν ο Πίτερ Θίελ λέει «Δεν πιστεύω πλέον ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές», δεν μιλάει για τη δική μας ελευθερία. Μιλάει για τη δική του. Εμείς δεν υπάρχουμε. Και στο βαθμό που υπάρχουμε, είμαστε απλώς εμπόδια στην ελευθερία του. Γι’ αυτό ο Μασκ έχει αποκαλέσει την ενσυναίσθηση «θεμελιώδη αδυναμία του δυτικού πολιτισμού». Τη βλέπει ως ένα όπλο που χρησιμοποιεί η φιλελεύθερη κοινωνία για να εξαναγκάσει κατά τα άλλα λογικούς ανθρώπους να λειτουργούν ενάντια στα δικά τους συμφέροντα. Η ενσυναίσθηση είναι είναι μια πίσω πόρτα μέσω της οποίας οι άλλοι αποκτούν πρόσβαση στους πόρους και τη θέλησή σου. Αν η ενσυναίσθηση είναι πρόβλημα, τότε η έλλειψή της δεν είναι έλλειψη - είναι πλεονέκτημα! Γι’ αυτό και η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ό,τι στρέφεται στο ατομικό συμφέρον είναι άχρηστο, παράλογο.

Παρόλο που οι σημερινοί δισεκατομμυριούχοι όπως και οι παλιοί (οι γνωστοί ληστοβαρόνοι) χειραγωγούν την κοινωνία για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά μεταξύ τους. Οι σημερινοί είναι αποσυνδεδεμένοι από την πραγματικότητα, από το νόημα και την ιστορία. Ακριβώς όπως ο Λουδοβίκος. Γι’ αυτό και όταν θα πέσει η νέα Βαστίλη, θα πουν με τη σειρά τους: Rien...

*https://www.theatlantic.com/magazine/2026/05/billionaire-consequence-free-reality/686588/

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026

Οι εταιρείες ΤΝ κλέβουν το νερό, τη γη και τη δουλειά μας

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /arti / 29.06.26 ]


Μόλις είδα στον The Guardian μια συνέντευξη της Έριn Μπρόκοβιτς και την αναφορά της στις δυσμενείς επιπτώσεις από την κατασκευή των τεράστιων κέντρων δεδομένων (Data Centers) στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Γράψαμε πρόσφατα στο artinews.gr γι' αυτό.

Τα κέντρα αυτά καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις γης και χρησιμοποιούν ασύλληπτες ποσότητες νερού για να ψύχονται. Έτσι στις ήδη επιβαρυμένες περιοχές από την λειψυδρία και την ξηρασία προστίθεται και αυτό. Εν τω μεταξύ οι λογαριασμοί του νερού των νοικοκυριών εκτοξεύονται, καθώς αυτά καλούνται να πληρώσουν ως μη όφειλαν τον... βαρκάρη. Μια πρώτη αντίδραση των κατοίκων είναι να υποβάλλουν αγωγές εναντίον των Εταιρειών και να υποχρεώσουν τα τοπικά συμβούλια να σταματήσουν την κατασκευή των κέντρων. Οι εταιρείες απαντούν επίσης με αγωγές. Στη νομική αντιπαράθεση φαίνεται ότι επικρατούν οι εταιρείες αφού ο χάρτης των ΗΠΑ είναι πλέον διάτρητος από εκατοντάδες Data Centers. 

Αλλά δεν είναι μόνο η "ληστεία" του νερού και της γης από τις εταιρείες, είναι και η "κλοπή" της πνευματικής εργασίας εκατομμυρίων ανθρώπων.

Συζητούσα προ ημερών με φίλο δημοσιογράφο για την κατάχρηση της δουλειάς τόσο των δημοσιογράφων όσο και των συγγραφέων από τις εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι επί της ουσίας αυτές κερδίζουν χρήματα (μέσω της διαφήμισης) χρησιμοποιώντας εντελώς δωρεάν την πνευματική μας εργασία.

Αναρωτήθηκα αν τα σωματεία των συγγραφέων και των δημοσιογράφων διεκδικούν τα πνευματικά δικαιώματα των μελών τους, όπως θα έπρεπε. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτό.

Όσο για την αντίδραση σε ατομικό επίπεδο, αυτή είναι καταδικασμένη εκ προοιμίου, γιατί οι “κλέφτες” είναι καλά οργανωμένοι και διαθέτουν τεράστια γραφεία εξειδικευμένων δικηγόρων που μόνο μια καλά οργανωμένη διεκδίκηση των πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορούσε να αντιμετωπίσει.

Για να διακριβώσω τι συμβαίνει, απευθύνθηκα στην ίδια την OpenAI και ζήτησα να μάθω τι μπορώ να κάνω για να διεκδικήσω τα πνευματικά δικαιώματα της δουλειάς μου που η ίδια χρησιμοποιεί. Και η απάντηση που μου έδωσε ήταν η εξής:

Εάν πιστεύετε ότι το OpenAI χρησιμοποίησε πνευματική σας εργασία (είτε για την εκπαίδευση των μοντέλων του, είτε αναπαράγοντάς την αυτούσια στις απαντήσεις του), μπορείτε να υποβάλετε επίσημο αίτημα για προστασία πνευματικών δικαιωμάτων μέσω του OpenAI Copyright Dispute Form. Η διαδικασία και τα βήματα για να διεκδικήσετε τα δικαιώματά σας είναι τα εξής: Υποβολή Επίσημης Αναφοράς: Χρησιμοποιήστε την επίσημη φόρμα επικοινωνίας OpenAI Copyright Dispute Form. Εκεί θα πρέπει να δηλώσετε τα στοιχεία σας, το έργο σας και τον σύνδεσμο ή το υλικό που υποστηρίζετε ότι παραβιάζει τα πνευματικά σας δικαιώματα. Αποστολή Στοιχείων: Θα χρειαστεί να αποδείξετε ότι είστε ο κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων, να περιγράψετε αναλυτικά το έργο σας και να τεκμηριώσετε τη χρήση του από την εταιρεία, σύμφωνα με τους όρους πνευματικής ιδιοκτησίας που ορίζονται στους Europe Terms of Use – OpenAI. Επιλογή Εξωδικαστικού Διακανονισμού: Σύμφωνα με τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων και τεχνητής νοημοσύνης στην ΕΕ (η οποία βρίσκεται σε διαδικασία εντατικής ρύθμισης για την εξασφάλιση δίκαιης αμοιβής ΕΕ: Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και προστασία των δημιουργών στην εποχή της ΤΝ), οι εταιρείες οφείλουν να επιλύουν τέτοια ζητήματα. Η πολιτική της OpenAI προβλέπει πρώτα μια άτυπη διαδικασία επίλυσης διαφορών Terms of use – OpenAI.”

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς μόνο μια οργανωμένη υπηρεσία στελεχωμένη με καλούς δικηγόρους και προσωπικό που θα “ανακαλύπτει” την "κλοπή" της πνευματικής εργασίας μας κάθε φορά, ή που θα διαπραγματεύεται "εξωδικαστικά", μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, είναι αδύνατο να αποδείξει κανείς ότι χιλιάδες χρήστες χρησιμοποιούν την εργασία του, όταν αυτό γίνεται ιδιωτικά και τα “ηλεκτρονικά ίχνη” τα κατέχει μόνο η Εταιρεία (η OpenAI εν προκειμένω). Συνεπώς μόνο τα σωματεία των συγγραφέων και των δημοσιογράφων μπορούν να διαπραγματεύονται μόνο γενικά με μία “εφάπαξ τιμή”  κάθε φορά και για ορισμένο χρονικό διάστημα. Και αν οι εταιρείες δεν συμφωνούν, να απαγορεύουν εντελώς την χρήση της πνευματικής δουλειάς των μελών τους…

Δεν μπορεί οι Εταιρείες να “καταληστεύουν” το νερό, τη γη και τη δουλειά μας, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, χωρίς καμία αντίδραση εκ μέρους μας...

Ο Μασκ, τα Πετράλωνα και ο Λουκμάν

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews/ 01.07.26 ]


Ένας ωρυόμενος ακροδεξιός, από αυτούς που ανέλαβε εσχάτως υπό την προστασία του ο Βελόπουλος, αποφαίνεται για την πολυκατοικία που κατέρρευσε στα Πετράλωνα φτύνοντας στο σφουγγάρι του τηλεοπτικού μικροφώνου: “οι ξένοι φταίνε”, “φταίει το κράτος που τους επιτρέπει. Να βάλει Έλληνες”.

Για όλα φταίνε οι ξένοι. Για την πολυκατοικία, για την ακρίβεια, για το 13ωρο, για τον Κ. Ζέρβα, τον 46χρονο τοπογράφο μηχανικό από το Κορφοβούνι Άρτας που σκοτώθηκε στο Ξηρόμερο, για το κλίμα, για τις υποκλοπές, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τα Τέμπη, για το Καταργκέιτ, για τις γυναικοκτονίες…

Η δαιμονοποίηση των ξένων καλλιεργείται ποικιλοτρόπως και με όλα τα μέσα. Αυτές τις μέρες ο τρισεκατομμυριούχος Ίλον Μασκ προωθεί μέσα από την ιδιόκτητη πλατφόρμα του, το Twitter/X, μια απίστευτη αντιμεταναστευτική προπαγάνδα, προβάλλοντας μια “ηθικά χρεοκοπημένη” και “ασυνάρτητη” ταινία του αμφιλεγόμενου Γερμανού σκηνοθέτη Ούβε Μπολ, με τίτλο Citizen Vigilante  (Επαγρυπνών Πολίτης). Πρόκειται για μία 90λεπτη ταινία που παρουσιάζει τις κοινότητες των μεταναστών ως εγγενώς βίαιες και κακές, ενώ η αυτοδικία των ντόπιων (λευκών πάντα) εξεικονίζεται ως μια αναγκαία, δίκαιη, ακόμη και ηρωική αντίδραση.

Ένας πλούσιος Αμερικανός επιχειρηματίας που ζει στην Κροατία (τον υποδύεται ο Michal Sanders) προειδοποιεί έναν αστυνομικό ότι αν οι πολιτικοί δεν σταματήσουν την «εισβολή» των μεταναστών, «εμείς ο λαός θα την τερματίσουμε μόνοι μας». Ο Ίλον, ο πάμπλουτος ολιγάρχης όπως και ο πλούσιος Σάντερς παρουσιάζονται ως λαός! Τελικά ο πλούσιος Αμερικανός επιχειρηματίας παίρνει το νόμο στα χέρια του, δολοφονώντας εν ψυχρώ μια ολόκληρη μουσουλμανική οικογένεια μεταναστών με την δικαιολογία του βιασμού ενός κοριτσιού από ένα μέλος της οικογένειας. Με την ίδια πάντα δικαιολογία από την εποχή της ΚουΚλουξΚλαν «Μαύρα κορμιά αιωρούνται στον Νοτιά / Παράξενα φρούτα κρέμονται από τις λεύκες». Το τραγούδι της Billie Holiday θα ακούγεται σπαρακτικό για όλους τους άδικα δολοφονημένους για το χρώμα τους.

Στην ταινία του Μπολ (και του Μασκ) ο δολοφόνος των μεταναστών παρουσιάζεται ως ένας καταζητούμενος εγκληματίας για τις αρχές κι ένας ιδιότυπος “λαϊκός ήρωας” για τον… λαό (που είναι ο Μασκ, ο Άλτμαν, ο Τραμπ, ο Βελόπουλος, ο Κασιδιάρης και ο χρυσαυγίτης των Πετραλώνων)!

Ο Μασκ και ο πλούσιος πρωταγωνιστής της ταινίας παρουσιάζονται ως αντίπαλοι του διεφθαρμένου κράτους. Έτσι το σύστημα παρουσιάζεται ως αντισυστημικό! Απώτερος στόχος τους να αντικατασταθεί το κράτος από “επαγρυπνούντες πολίτες”, από ηλίθιους πολιτοφύλακες που πείστηκαν ότι για τα δεινά και την κενή ζωή τους “φταίνε οι ξένοι”. Αυτοί θα συστήσουν τα τάγματα εφόδου, μια νέα ΚουΚλουξΚλαν που θα αντικαταστήσει την ICE. Ό,τι δηλαδή γνωρίσαμε στην Ελλάδα με την Χρυσή Αυγή.

Τα γράφω αυτά στη μνήμη του γείτονά μου του Λουκμάν, ενός φιλήσυχου νέου ανθρώπου που δολοφονήθηκε από δύο χρυσαυγίτες στα Πετράλωνα, ενώ πήγαινε να δουλέψει στη λαϊκή της περιοχής. Εκεί που χθες ένας άλλος χρυσαυγίτης εκτόξευε ρατσιστικό δηλητήριο που του προμηθεύει ο Μασκ, ο Τραμπ και οι άλλοι δήθεν αντισυστημικοί δισεκατομμυριούχοι...

Οι ολιγάρχες της Σίλικον Βάλεϊ χρηματοδοτούν την ακροδεξιά

  [ ARTI news / Κόσμος / 15.07.26 ]   Μια πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Έρευνας Δημόσιας Πολιτικής (IPPR) αναφέρει ότι υπάρχει μια επι...