14 Ιουλίου 2026 και στα Ηλύσια Πεδία οι ελίτ γιορτάζουν κάθε χρόνο μια Επανάσταση που δεν ήταν δική τους. Εκεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης με δύο ραφάλ. Εκεί και ο Ζερένσκι. Εκεί και ο Χριστοδουλίδης και η συμμαχία των “προθύμων” για να σημάνουν το Le réveil stratégique de l'Europe, τη στρατηγική αφύπνιση της Ευρώπης! Μια αφύπνιση όχι για να ακούσουν την υπόγεια βουή της δυσανεξίας των λαών, αλλά για να αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα του Τραμπ και των Αμερικανών ολιγαρχών στο πλαίσιο των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων.
Στις 14 Ιουλίου 1789 ο βασιλιάς Λουδοβίκος έγραψε το περίφημο “Τίποτα” (Rien) στο ημερολόγιό του. Η Βαστίλη είχε πέσει, αλλά για τον Λουδοβίκο το μόνο πραγματικό γεγονός της ημέρας ήταν ότι στο κυνήγι δεν βρήκε κανένα θήραμα. Οι άλλοι δεν υπήρχαν. Υπήρξαν μόνο όταν έπεσε πάνω του το λεπίδι της λαιμητόμου.
Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, οι δισεκατομμυριούχοι ζουν απομονωμένοι στις δικές τους Βερσαλλίες, στο δικό τους κόσμο. Ο Μπέζος, ο Ζούκερμπεργκ, ο Μασκ, ο Τραμπ έχουν ξεκάθαρα αφήσει πίσω τους τον κόσμο των συνεπειών, δεν επηρεάζονται από κανέναν και τίποτα. Οι άλλοι δεν υπάρχουμε. Αυτοί είναι οι “Κύριοι Όλος ο Κόσμος” (Her Omnes) του Κάφκα, είναι οι άτρωτοι των οποίων οι πράξεις κρίνονται μόνο από τους ίδιους. Ερωτηθείς πρόσφατα αν υπάρχει κάποιος έλεγχος στην εξουσία του, ο Πρόεδρος Τραμπ -ο ίδιος δισεκατομμυριούχος- είπε: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει». Ούτε το εγχώριο ή το διεθνές δίκαιο, ούτε η βούληση των ψηφοφόρων, ούτε ο Θεός ή η αιώνια ηθική της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής. Εδώ δεν μιλάμε για τον κλασσικό ναρκισσισμό, αλλά για Άτομα στο μέγεθος του σύμπαντος και των “ήλιων” του!
Όταν μπορείς να εξαγοράσεις οποιοδήποτε λάθος, όταν μπορείς να απολύσεις όποιον διαφωνεί μαζί σου, όταν ο κοινωνικός σου κύκλος αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανθρώπους που χρειάζονται κάτι από εσένα, ο μηχανισμός με τον οποίο οι άνθρωποι αυτοί μαθαίνουν ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι αληθινοί δυσλειτουργεί.*
Όταν ο Πίτερ Θίελ λέει «Δεν πιστεύω πλέον ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές», δεν μιλάει για τη δική μας ελευθερία. Μιλάει για τη δική του. Εμείς δεν υπάρχουμε. Και στο βαθμό που υπάρχουμε, είμαστε απλώς εμπόδια στην ελευθερία του. Γι’ αυτό ο Μασκ έχει αποκαλέσει την ενσυναίσθηση «θεμελιώδη αδυναμία του δυτικού πολιτισμού». Τη βλέπει ως ένα όπλο που χρησιμοποιεί η φιλελεύθερη κοινωνία για να εξαναγκάσει κατά τα άλλα λογικούς ανθρώπους να λειτουργούν ενάντια στα δικά τους συμφέροντα. Η ενσυναίσθηση είναι είναι μια πίσω πόρτα μέσω της οποίας οι άλλοι αποκτούν πρόσβαση στους πόρους και τη θέλησή σου. Αν η ενσυναίσθηση είναι πρόβλημα, τότε η έλλειψή της δεν είναι έλλειψη - είναι πλεονέκτημα! Γι’ αυτό και η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και ό,τι στρέφεται στο ατομικό συμφέρον είναι άχρηστο, παράλογο.
Παρόλο που οι σημερινοί δισεκατομμυριούχοι όπως και οι παλιοί (οι γνωστοί ληστοβαρόνοι) χειραγωγούν την κοινωνία για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά μεταξύ τους. Οι σημερινοί είναι αποσυνδεδεμένοι από την πραγματικότητα, από το νόημα και την ιστορία. Ακριβώς όπως ο Λουδοβίκος. Γι’ αυτό και όταν θα πέσει η νέα Βαστίλη, θα πουν με τη σειρά τους: Rien...
*https://www.theatlantic.com/magazine/2026/05/billionaire-consequence-free-reality/686588/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου