Τυχαιότητα

Ένα φυσικό γεγονός, η ενεργοποίηση ενός ηφαιστείου είχε αποτελέσματα ανάλογα με το χτύπημα των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη. Για να αποδειχθεί ότι μια κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική «Αλλαγή» μπορεί να επέλθει τυχαία, φυσικά, ως «μαγική» εξαίρεση, δηλαδή ως μια τυχαία χρεοκοπία της εμπορευματικής λογικής –1,7 δις δολάρια η ζημία- εξαιτίας της ηφαιστειακής τέφρας! Αυτή είναι η λογική της καταστροφής, η λογική της ερήμου. Εν προκειμένω, η φύση αποτελειώνει τον παράλογο πλούτο, που είναι ο πλούτος των ανθρώπων. Συνεπώς, η φύση εξανίσταται. Αλλά σε τι εξανίσταται; Στη βαριά ανθρώπινη απάθεια και αδιαφορία, στην αδιάκοπη συσσώρευση, στο θάνατο των συγκινήσεων, αυτόν που επιφέρει η τηλεόραση καθώς εκχυδαΐζει τα πάντα, καθώς εξαφανίζει όλες τις ηθικές βάσεις της ανθρώπινης δέσμευσης. Γι’ αυτό, σήμερα, δεν μας αφορά αυτό που συμβαίνει στους άλλους. Ενδιαφερόμαστε περισσότερο για μία νέα μάρκα αρώματος ή παπουτσιών παρά για μία παγκόσμια καταστροφή. Ακόμα και η δική μας καταστροφή μας διαφεύγει, έτσι καθώς ζούμε την καθημερινή μας αγριότητα. Αλλά έρχονται στιγμές που ένα τυχαίο γεγονός, ακόμα και φυσικό, όπως είδαμε παραπάνω, κάνει την αρχή, ξυπνώντας τη συλλογική μνήμη η οποία βρίσκεται σε υπνώττουσα κατάσταση. Τότε οι μάζες ανακαλύπτουν και πάλι τη δύναμη της συλλογικής συνείδησης και της αντίστασης, βρίσκουν ξανά τον τρόπο να σκέφτονται με ρομαντικούς όρους, υπερβαίνοντας τα τιθέμενα, αδιέξοδα όρια. Είναι η στιγμή που το Εμείς πυρπολείται και πυρακτωμένο αποκτάει πρωτοφανή πολιτικά σχήματα, σαρώνοντας ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη δυναμική του. Ίσως ένα από τα συλλογικά σχήματα αυτά να απαιτήσει εκ νέου την αποκατάσταση της δημοκρατικής προοπτικής και της κοινωνικής δικαιοσύνης, να διεκδικήσει «...Διαφανές κράτος, το Κράτος από Κρύσταλλο... Ένα κράτος όπου δεν θα υπάρχουν μυστικά για τους πολίτες και στο οποίο θα πάψει πια να καλλιεργείται η διπλή ηθική, η διπλή αλήθεια και η διπλή λογιστική»(Μονταλμπάν).