Πέμπτη 26 Ιουνίου 2008
Ιδεολογικά ψεύδη
Όλοι, πολίτες και περισσότερο οι πολιτικοί, γνώριζαν πως το κόστος της πολιτικής διαδικασίας λόγω της τηλεοπτικοποίησης» και της «εμπορευματοποίησής» της υποχρεώνει κόμματα και πολιτικούς να δεχθούν την ενίσχυσή τους από ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες. Οι τελευταίοι δεν προβαίνουν ασφαλώς χωρίς ανταλλάγματα και προς χάριν της… δημοκρατίας σ’ αυτό το παράνομο εγχείρημα. Μοιάζει, συνεπώς, να έχουν δίκιο όσοι μιλούν για υποκρισία εκείνων που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την υπόθεση Ζίμενς. Διότι όλοι ήξεραν αλλά έκαναν «ως εάν» να μην ήξεραν. Όλοι γνώριζαν ότι το παιγνίδι είναι «στημένο» αλλά το έπαιζαν σαν να ήταν επί ίσοις όροις. Όλοι ήξεραν ότι οι κανόνες της δημοκρατίας παραβιάζονταν, αλλά έκαναν σαν να μην έβλεπαν, αφού «έτσι γίνεται». Που βρίσκεται, λοιπόν, το πρόβλημα; Βρίσκεται στην κατάρρευση ενός κοινά αποδεκτού ιδεολογικού ψεύδους, στη χρεοκοπία να κάνεις «ως εάν», στην αποκάλυψη ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός», ή, αλλιώς, ότι είναι ντυμένος με ψέματα. Η απογύμνωση της πολιτικής πραγματικότητας από το ιδεολογικό ψεύδος της δήθεν δημοκρατίας είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το ισχύον πολιτικό σύστημα αλλά και για την κοινωνία που έτσι χάνει το συνεκτικό της ιστό, δηλαδή το «κοινό μυστικό», το «κοινό ψέμα» της, κινδυνεύοντας να διαλυθεί. Γιατί η «κοινωνική πραγματικότητα» ως ηθική κατασκευή υποβαστάζεται από «ένα ορισμένο Ως Εάν», διότι πράττουμε Ως Εάν να πιστεύουμε στη δημοκρατία, στην πολιτεία κ.ά. αλλά «μόλις χάνεται η πίστη αυτή αποσυντίθεται ο κοινωνικός ιστός»(Ζίζεκ). Εδώ ισχύει ο Πασκάλ σύμφωνα με τον οποίο όταν κάνεις ότι πιστεύεις, καταλήγεις να πιστεύεις. Ακριβώς αυτή η πίστη κινδυνεύει σήμερα. Γιατί αυτό το κυνικό υποκείμενο που είναι ο σημερινός πολιτικός αλλά και ο πολίτης καθώς και οι διάφοροι εκφραστές τους τείνουν να αποποιηθούν, λόγω της συγκυρίας αλλά και του πολιτικού αδιεξόδου, το προσωπείο του ψεύδους και της υποκρισίας. Το κοινωνικο-πολιτικό σύστημα θα χάσει έτσι την «κόκκινη κλωστή» που το συνέχει και ο κίνδυνος της αποσύνθεσης μοιάζει να είναι επί θύραις. Αλλά υπάρχουν πολλές αντοχές και εφεδρείες ακόμη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Σερβία-Βραζιλία, δύο σημαντικά πολιτικά μαθήματα
Η “κοινωνία των πολιτών” ήταν ο πρωταγωνιστής τόσο στην τεράστια ανατροπή στην Βραζιλία υπέρ του Λούλα και κατά του ακροδεξιού Μπολσονάρου...
-
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr / 11.10.26 ] Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό LuXemburg, επιχειρεί να αναλύσει την κατάσταση...
-
Στην Βραζιλία ο ακροδεξιός υποψήφιος Φλάβιο Μπολσονάρου νίκησε τον τωρινό αριστερό πρόεδρο Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, συγκεντρώνοντας το ...
-
Πριν το δω είχα την εντύπωση ότι απευθύνεται στην παγκόσμια κοινή γνώμη, ότι είναι μια καταγγελία της γενοκτονίας στην Γάζα. Τελικά δεν είνα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου