ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Βαλκάνια
Έχουν δίκιο οι ΗΠΑ. Το Κόσοβο είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Είναι ένα «κράτος» περιορισμένης ανεξαρτησίας και ιδιότυπης πολιτικής οργάνωσης. Είναι ένα προτεκτοράτο νέου τύπου (μεταμοντέρνο το χαρακτηρίζουν κάποιοι). Επί της ουσίας είναι η εφαρμογή ενός πιλοτικού προγράμματος, που έχει ως στόχο τη «διαίρεση» (αποσυσσωμάτωση) διαμορφωμένων πολυεθνικών, κρατικών οντοτήτων και τη δημιουργία δικτύων προτεκτοράτων, που θα ελέγχονται από ένα νέο ΝΑΤΟ (όντας μέλη του) υπό την ηγεσία ΗΠΑ. Το ίδιο επιχειρήθηκε και στην Κύπρο με το σχέδιο Ανάν. Υπενθυμίζουμε ότι τότε είχαμε τον πακτωλό δολαρίων προς δημοσιογράφους, αναλυτές, πολιτικούς και οργανώσεις με σκοπό την υπερψήφιση του σχεδίου που θα καθιστούσε την Κύπρο αμερικανο-βρετανικό προτεκτοράτο. Αυτά και άλλα πολλά λησμονούνται σήμερα. Αλλά οι ίδιοι άνθρωποι και τότε και σήμερα εξακολουθούν να επιχαίρουν για την ήττα Παπαδόπουλου και να χαρακτηρίζουν ιδεοληπτική την πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης, που θέλει ένα όνομα για τα Σκόπια! Όμως, όπως τότε, έτσι και στην περίπτωση του Κοσόβου θα διαψευστούν. Γιατί πρώτοι απ’ όλους θα διαψευστούν οι ίδιοι οι αλαβνόφωνοι κοσοβάροι, οι οποίοι είναι στην πλειοψηφία τους άνεργοι (60%) και κατά 60% νέοι κάτω των 25 ετών. Το νέο ημι-ανεξάρτητο καθεστώς του Κοσόβου δεν πρόκειται να απενεργοποιήσει την κοινωνική βόμβα, ενώ το μείγμα θα καταστεί εκρηκτικό, όταν θα διαπιστωθεί η πλαστή ανεξαρτησία. Η έκρηξη θα έχει ποικίλες συνέπειες και για τις γειτονικές χώρες (εθνοτικές διεκδικήσεις) και της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Τα Βαλκάνια ξαναγίνονται η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, αν ληφθεί υπόψη και η σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας με αφορμή το Κόσοβο. Η Ευρώπη τι κάνει απέναντι σ’ αυτή την κατάσταση; Παρακολουθεί. Εξάλλου, η ΕΕ αντιμετωπίζεται ως «χαλιφάτο» των ΗΠΑ. Έτσι την χαρακτηρίζουν οι νεοσυντηρητικοί Αμερικανοί της Ουάσινγκτον.