Διακόσια εκατομμύρια άνθρωποι θα περιέλθουν σε κατάσταση ακραίας εξαθλίωσης λόγω της κρίσης σύμφωνα με την πρόβλεψη επιτροπής του ΟΗΕ υπό τον νομπελίστα οικονομολόγο Στίγκλιτς. Άραγε, η σύνοδος του G20 στο Λονδίνο θα έχει ως στόχο τη σωτηρία αυτών των ανθρώπων; Κατηγορηματικά όχι. Αντιθέτως, η κρίση μετακυλίεται συνειδητά προς τα κάτω, στις πιο αδύνατες χώρες, στους πιο φτωχούς ανθρώπους. Οι είκοσι πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, για την ακρίβεια οι ηγεσίες τους θα επιχειρήσουν να σώσουν το σύστημα, καταγγέλλοντας το νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και την απορύθμιση των αγορών ως τις αιτίες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Είναι οι ίδιοι που είχαν παρουσιάσει τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό ως μία φυσική κατάσταση, σχεδόν ως φυσικό φαινόμενο, ως το «πνεύμα της εποχής». Μόνο που το «πνεύμα» απεδείχθη αέρας κοπανιστός, όπως όλοι οι μύθοι. Ακόμη χειρότερα, στα μυαλά των ανθρώπων (στο συλλογικό φαντασιακό όπως λένε κάποιοι) δεν αποκαθηλώθηκε μόνο ο νεοφιλελευθερισμός αλλά και ο ίδιος ο καπιταλισμός με την έννοια της συνεχούς προόδου, της διαρκούς ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας, της μεγιστοποίησης του ποσοστού κέρδους. Η οικονομική κρίση συνοδεύεται από μία πολιτισμική, οικολογική και ανθρωπολογική κρίση. Οι άνθρωποι εφεξής δεν μπορούν να αναπαριστάνουν τον κόσμο και τον εαυτό τους με τους παλιούς τρόπους. Η ποσοτική ανάπτυξη αντί να επιφέρει την ευτυχία σε όλο και περισσότερους ανθρώπους, προκαλεί δυστυχία σε όλο και πιο πολλούς. Η ακραία εκμετάλλευση της φύσης επιφέρει ανήκεστη βλάβη στην ισορροπία της φύσης και του πλανήτη Γη. Όλα αυτά δημιουργούν ανακατατάξεις, αλλά προς το παρόν μόνο στο εσωτερικό των κυρίαρχων ελίτ, αφού από τους G8 μεταβήκαμε στο G20! Νέες χώρες με ισχυρές οικονομίες ζητούν τη θέση τους στους παγκόσμιους οικονομικούς θεσμούς (ΔΝΤ, ΠΟΕ, Παγκόσμια Τράπεζα). Αυτή η αλλαγή συσχετισμών γίνεται στο εσωτερικό του κυρίαρχου και υπό κρίση οικονομικού συστήματος. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να γίνει μια ριζική ανατροπή. Για να συμβεί αυτό απαιτείται μια ανατρεπτική αλλαγή από τα «κάτω», από το «δρόμο» σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι εργαζόμενοι συνεπώς έχουν το λόγο.
Υ.Γ. Επειδή αύριο απεργούν και τα ΜΜΕ, ας αναπληρώσουμε το κενό με περιγραφές, φωτογραφίες και βίντεο από τις διαδηλώσεις με όλους τους πρόσφορους τρόπους
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου