Όλοι είμαστε Έλληνες

Σ’ όλο τον κόσμο, το περασμένο Σάββατο, οι πολίτες διαδήλωσαν «Είμαστε όλοι Έλληνες». Κάποιοι πάσχοντες από ένα μίγμα καλπάζουσας ευήθειας και αλαζονείας αντιγύρισαν το «είμαστε Έλληνες», αγνοώντας τη σημασία του συνθήματος και τη μεγάλη συμβολική ανατροπή που επέφερε τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα απάλυνε το βαθύ κοινωνικό τραύμα που προκλήθηκε τόσο από το πρώτο και το δεύτερο Μνημόνιο όσο και από τη ριζική απαξίωση όλων των Ελλήνων ως διεφθαρμένων, τεμπέληδων, κλεπτών και ανίκανων. Η εικόνα αυτά δημιουργήθηκε τόσο στο εξωτερικό, κυρίως στη Γερμανία, όσο και στο εσωτερικό με την υποβολή της ενοχής ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε». Ο γενικευμένος μηδενισμός και η διάλυση της αυτοεικόνας μας, η απουσία ελπίδας και ο μέγας τρόμος του χειρότερου τσάκισαν το ηθικό όλων των Ελλήνων. Κι ένας άνθρωπος που δεν έχει κάπου να δει το πρόσωπό του, ή ένας λαός που δεν «βλέπει» κάπου την εικόνα του, διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Γιατί η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας ως Ελλήνων είναι αυτή που μας συνέχει. Τη χαμένη αυτό-εικόνα μας μάς επιστρέφουν, τώρα, εκείνοι που διαδηλώνουν με το σύνθημα «όλοι είμαστε Έλληνες». Η ταύτιση αυτή δεν γίνεται για λόγους συμπόνιας και οίκτου, αλλά γιατί οι πολίτες ολόκληρου του κόσμου αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι στην Ελλάδα γίνεται το πείραμα, και αν πετύχει, έρχεται η σειρά τους. Με άλλα λόγια, οι διαδηλώσεις συμπαράστασης αναπτερώνουν το ηθικό μας, ανασυστήνουν τη διαλυμένη αυτοεικόνας μας και καταρρίπτουν τη νομιμοποιητική βάση της τιμωρίας μας, δηλαδή της εξαθλίωσής μας. Ακόμη και το γεγονός ότι ο Σόιμπλε, αυτός ο νεοφιλελεύθερος, πουριτανός ιδεολόγος με τη βασάλτινη καρδιά, ανακρούει πρύμναν, διακρίνοντας της συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, που δεν φταίνε, από τη μειοψηφία των «κακών», σημαίνει ότι η ολομέτωπη ιδεολογική επίθεση εναντίον του ελληνικού λαού αρχίζει να παρουσιάζει ρήγματα. Παρόλα αυτά, τα τιμωρητικά μέτρα παραμένουν, η απάνθρωπη τιμωρία συνεχίζεται. Για λίγο, όμως, ακόμα, καθώς ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων αλλάζει στους δρόμους όλου του κόσμου. Ακόμη και τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης υποχρεώνονται να προβάλλουν τις διαδηλώσεις έστω και σε χαμηλή σειρά αξιολόγησης. Πρώτος στην ατζέντα των δελτίων ειδήσεων παραμένει ο τρόμος της χρεοκοπίας, η διασπορά του φόβου και της εθελοδουλείας σε όλα τα σπίτια, σε όλους τους ανθρώπους. Και, όπως είπε κάποιος, «τους Έλληνες φοβάμαι που έχασαν την ψυχή τους». Αυτό «παίζεται» σήμερα: Αν θα χάσουμε ή όχι την ψυχή μας. Και γι’ αυτό έχουμε όλη ευθύνη. Όχι μόνο αυτοί που με πράξεις συντελούν στην απώλεια της ψυχής μας, όσο και αυτοί που παραλείπουν να κάνουν κάτι για να διασώσουμε την ψυχή και τη ζωή μας.