[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr/ 07.05.26 ]
Ρωτούσαν τον Έρικ Χομπσμπάουμ αν η τεχνικο-επιστημονική επανάσταση και η καταστροφή του περιβάλλοντος μπορούν να προκαλέσουν νέες εξεγέρσεις και η απάντησή του ήταν καταφατική.
Έλεγε όμως πως για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα, πρέπει η εξέγερση να ξεπεράσει το εθνικό επίπεδο και να γίνει διεθνής.
Η «αλλαγή» λοιπόν, ή θα είναι διεθνής ή θα είναι εκ προοιμίου αναποτελεσματική.
Τα σημερινά κινήματα -αν και το πεδίο πολιτικής δράσης παραμένει το έθνος-κράτος- θα πρέπει να αναγνωρίσουν την ανάγκη πολιτικής δράσης σε διεθνές επίπεδο, (αξιοποιώντας, κατά μεγάλο μέρος, την επανάσταση των τεχνολογιών της επικοινωνίας).
Ζούμε σε μία «μιντιακή κοινωνία», έλεγε ο Χομπσμπάουμ, κι αυτό πρέπει να το λαμβάνουν υπόψη οι εξεγερμένοι ώστε να δίνουν άμεσα τη μεγαλύτερη δημοσιότητα στις ενέργειές τους.
Δεν είναι φερ’ ειπείν δυνατόν οι αντιδραστικές ντιρεκτίβες των Βρυξελλών για τα εργασιακά δικαιώματα ή το ασφαλιστικό να μην βρίσκουν απέναντί τους ένα πανευρωπαϊκό κίνημα. Δεν μπορεί η αντίδραση για την καταστροφή του περιβάλλοντος να μην είναι παγκόσμια, αντίστοιχη δηλαδή στην οικονομική παγκοσμιοποίηση. Δεν μπορεί η γενοκτονία στη Γάζα και ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή να μην προκαλεί την αντίδραση της παγκόσμιας κοινής γνώμης.
Ο Χομπσμπάουμ μιλούσε για το παράδειγμα του Μάη του 1968. Τότε ήταν η πρώτη φορά που οι ιδέες μιας εξέγερσης διαδόθηκαν παντού και εκδηλώθηκαν σε όλο τον κόσμο νεανικά κινήματα δίκην αλυσιδωτής αντίδρασης…
Γι' αυτό λέω πως χρειάζεται ένας "νέος διεθνισμός"...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου