[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr/ 16.11.26 ]
Οι αποικιοκρατικές χώρες εφάρμοζαν πάντα μία περιορισμένη δημοκρατία στο εσωτερικό τους, αλλά ωμή βία στις αποικίες. Ο Κ. Μαρξ είχε αναφερθεί σ’ αυτό στο Ιρλανδικό ζήτημα. Η βρετανική αστική τάξη επικαλούνταν την φιλελεύθερη δημοκρατία στο εσωτερικό, αλλά εφάρμοζε ωμή βία στα σύνορα και στις αποικίες. Ο καμερουνέζος θεωρητικός Αχιλλέας Μπέμπε μιλάει για την “νυχτερινή πλευρά” της δημοκρατίας και την εφαρμογή της "νεκροπολιτικής". Ο Α. Μπέμπε εντοπίζει τις ρίζες της "νεκροεξουσίας" στη δουλεία και την αποικιοκρατία. Εκεί όπου ο ρατσισμός λειτούργησε ως το βασικό κριτήριο που επέτρεψε στις ευρωπαϊκές αποικιοκρατικές δυνάμεις ( τις αποκαλούν και “δυτικές δημοκρατίες”) να διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε αυτούς που αξίζουν νομική προστασία και σε εκείνους των οποίων η ζωή δεν έχει καμία αξία (όταν έχουμε τη διάκριση των “περιττών” και μη έχουμε ολοκληρωτισμό έλεγε η Χ.Αρεντ.). Στις αποικίες οι “περιττοί”, οι “αναλώσιμοι” και οι “επικίνδυνοι” εγκλείονταν στα “σύρματα”. Έτσι από την βιοεξουσία και τον έλεγχο του σώματος (βίαιο ή συμβολικό) περνάμε στην “νεκρο-εξουσία” και την φυσική εξόντωση.
Ο μηχανισμός των στρατοπέδων εγκλεισμού («Σύρματα») που εφαρμόστηκε και εναντίον των Ελλήνων αντιφασιστών στρατιωτών στην Μέση Ανατολή (1943-44) ήταν μια αποικιοκρατική πρακτική καταστολής, την οποία οι Βρετανοί είχαν ήδη εφαρμόσει στον Πόλεμο των Μπόερς στη Νότια Αφρική. Το ίδιο έκαναν και οι Αμερικανοί πρόσφατα στο Γκουαντάναμο όπου ως γνωστόν δεν ισχύουν οι νόμοι των ΗΠΑ (είναι εκτός συνόρων-Κούβα). Το ίδιο κάνουν σήμερα και με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες τους οποίους μεταφέρουν σε στρατόπεδα εγκλεισμού και φυλακές εκτός συνόρων (Ρουάντα, Λιβύη, αλλά και Εκουαδόρ).
Στα εκτός συνόρων “σύρματα” προστέθηκαν και τα “εσωτερικά Σύρματα”. Στην Ελλάδα είχαμε τα "σύρματα" της Μακρονήσου και της Γυάρου. Σήμερα έχουμε τα στρατόπεδα εγκλεισμού των μεταναστών, αλλά και τα “ανοιχτά” ημιγκέτο των εργατικών προαστίων. Πρόκειται για την ολοκληρωμένη και ολοκληρωτική εφαρμογή της αποκαλούμενης “ΝΕΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ” που επισυμβαίνει με τη δημιουργία των “κόσμων θανάτου” τόσο στο εξωτερικό (αποικίες) όσο και στο εσωτερικό των αποικιοκρατικών δυνάμεων. "Κόσμοι θανάτου" είναι τα στρατόπεδα εγκλεισμού, αλλά "κόσμοι θανάτου" είναι και εκεί όπου ο θάνατος δεν είναι άμεσος, όπου δηλαδή τα κράτη αποσύρουν ή εμποδίζουν τα σωστικά μέσα να περισυλλέξουν ανθρώπους από τη θάλασσα, ή εξωθούν τους μετανάστες σε επικίνδυνες διαδρομές (ερήμους, χιονισμένα βουνά, φουσκωμένα ποτάμια) όπου ο θάνατός τους είναι σχεδόν βέβαιος.
Το ίδιο “κόσμοι θανάτου” είναι και τα εγκαταλελειμμένα προάστια, όπου η νεκροπολιτική λειτουργεί μέσα από την εγκατάλειψη. Εδώ ισχύει η “εσωτερίκευση της βίας” από τις πρώην και νυν αποικιοκρατικές χώρες (αλλά και μη αποικιοκρατικές) που χρησιμοποιούν την βία και στο εσωτερικό τους μέσα από την αστυνομοκρατία, την στρατιωτικοποίηση, την ψηφιακή επιτήρηση και την αντιμετώπιση των μεταναστών ή των μειονοτήτων ως “απειλή”, και γενικά ως “εχθρών”.
Σε περιόδους μάλιστα οικονομικών κρίσεων, η νεκροπολιτική εφαρμόζεται στην λογική της «θυσίας» των πιο ευάλωτων ομάδων (ηλικιωμένοι-συνταξιούχοι, φτωχοί, εργαζόμενοι χωρίς πρόσβαση σε περίθαλψη, παλαιοί μετανάστες) προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργία της οικονομίας και τα υπερκέρδη των από πάνω.
Το γεγονός ότι για πρώτη φορά στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών αποικιοκρατικών δυνάμεων έχουμε την εφαρμογή της “νεκροπολιτικής” και εναντίον των νέων των φτωχών προαστίων (των “εκτοπισμένων τοπικοτήτων” όπως λέει ο Αγκάμπεν, ειδικά της Γαλλίας) με τις περικοπές κονδυλίων για την παιδεία, την ακρίβεια, την γενικευμένη εγκατάλειψη και το δυσοίωνο μέλλον όπου οι άνθρωποι θα είναι "ζωντανοί-νεκροί", δημιουργεί τις εκρηκτικές συνθήκες του τωρινού ξεσηκωμού… Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι οι νέοι της γενιάς Z που ξεσηκώνονται σήμερα δηλώνουν το ίδιο με τους Έλληνες στρατιώτες που οι Άγγλοι είχαν κλείσει στα "σύρματα" στην Μέση Ανατολή: "Είμαστε όλοι αντιφασίστες"...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου