«Η πατρίδα θα υπάρξει
όταν θα είμαστε όλοι ξένοι» είπε. Κοιτάζω το ακροατήριο. Όλοι έλληνες-ξένοι.
Δεν το είχαν σκεφτεί. Η πατρίδα για την οποία ήρθαν να ακούσουν, είναι
δημιούργημα της ξενιτιάς και της ξενότητάς τους. Είναι της ανάγκης τους να
ανήκουν κάπου, σ’ έναν συλλογικό καθρέφτη που να τους βλέπει και να τους
αναγνωρίζει, και στον οποίο οι ίδιοι να μπορούν να δουν το πρόσωπό τους. Άρα,
λέω, η πατρίδα-χώμα αναδύεται έντονα όταν η «ρίζα-ψυχή» αποσπάται απ’ αυτή,
όταν ξεριζώνεται και μνήσκει μετέωρη στους ανέμους, άπατρις, μαραγκιασμένη και
στρυφνή. Όταν δεν έχεις κάποιον να δεις το πρόσωπό σου…
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Οι εταιρείες ΤΝ κλέβουν το νερό, τη γη και τη δουλειά μας
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /arti / 29.06.26 ] Μόλις είδα στον The Guardian μια συνέντευξη της Έριn Μπρόκοβιτς και την αναφορά της σ τις...
-
Μικρά παιδιά κλέβουν κεριά για να διαβάσουν γιατί τους έκοψαν το ηλεκτρικό στο σπίτι. Βαρύς ακούγεται ο στεναγμός των εκατομμυρίων φτωχών τη...
-
[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου /artinews.gr / 07.06.25 ] Η συμμαχία και η «λυκοφιλία» Τραμπ-Μασκ τελείωσε γρήγορα. Πίσω από το MAGA και το ...
-
Σαν παγκόσμιος γκάγκστερ, χρησιμοποιώντας τη δύναμη των αεροπλανοφόρων του, απαίτησε από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας να φύγει από τη χώρα το...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου