«Πρόβα τζενεράλε» η Ρωσία, στόχος των ΗΠΑ η Κίνα - Γ. Παπασωτηρίου

Στάχτη όλα...

 Χειρότερο κι από το έγκλημα είναι η απόκρυψή του.

Καίγεται ο υπέροχος ελαιώνας της Άμφισσας καθώς και ο αρχαίος ελαιώνας της Ιτέας, ένα μοναδικό μνημείο της φύσης και το βιός των κατοίκων της περιοχής, αλλά τα πετσωμένα μίντια δεν βλέπουν τίποτα.

Ο αρχαιότερος συνεχόμενος ελαιώνας των Βαλκανίων, το Δελφικό τοπίο, γίνεται στάχτη, αλλά η είδηση δεν υπάρχει για την εξωνημένη τηλοψία.  

Συγκλονιστικές εικόνες από το resort Amanzoe στο Πόρτο Χέλι που έχει παραδοθεί στις φλόγες, αλλά η είδηση αξιολογείται ως ήσσονος σημασίας!

Φρίκη και αγανάκτηση.

Κι αυτό το καλοκαίρι η αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ θα θαφτεί στα αποκαΐδια.

Όσο για την ελληνική κυβέρνηση, αυτή θα επιμένει να προσλαμβάνει μπάτσους κι άλλους μπάτσους για τα Εξάρχεια και τα πανεπιστήμια.

Κι αυτό το καλοκαίρι το σύνθημα θα είναι «Αφήστε τη φωτιά να σβήσει στη θάλασσα».

Κατακα(η)μένη  Ελλάδα…

Να σώσουμε τη θάλασσα

 «Τι ιδέα να αποκαλούμε αυτόν τον πλανήτη Γη, όταν είναι ξεκάθαρα Ωκεανός», έγραφε ο συγγραφέας Arthur C. Clark. «Ο ωκεανός καλύπτει το 71% της επιφάνειας του πλανήτη και αντιπροσωπεύει το 95% της περιοχής όπου έχει αναπτυχθεί η ζωή», σημειώνει το New Scientist, που αποκαλεί «μπλε επιτάχυνση» την αυξανόμενη εκμετάλλευση, τα τελευταία είκοσι χρόνια, των ωκεανών και των πόρων τους. 

«Από τις εξορύξεις στην ανοιχτή θάλασσα μέχρι τη βιομηχανική αλιεία, οι ανθρώπινες δραστηριότητες στους ωκεανούς αναπτύσσονται μαζικά σε μια περιοχή όπου ισχύουν λίγοι κανόνες», υπογραμμίζει το εβδομαδιαίο βρετανικό έντυπο. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι αυτή η τάση συνεχούς επιτάχυνσης δεν πρόκειται να σταματήσει.

Η οικονομία της θάλασσας αγγίζει τα 1.700 δισεκατομμύρια δολάρια, από τα οποία σχεδόν τα μισά προέρχονται από την υπεράκτια παραγωγή πετρελαίου και ρυπογόνων αερίων (830 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο), ακολουθούμενη από την βιομηχανία κατασκευής θαλάσσιου εξοπλισμού και αλιείας, καθώς και από τη μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων, αναφέρει το New Scientist.

Η συχνά άναρχη ανάπτυξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων έχει προκαλέσει τεράστια καταστροφή σε ένα περιβάλλον όπου οι κανόνες είναι σχεδόν ανύπαρκτοι, καθώς η οικονομία της θάλασσας συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στα χέρια μιας «χούφτας εταιρειών», που βρίσκονται όλες σε έξι χώρες -Ηνωμένες Πολιτείες, Σαουδική Αραβία, Κίνα, Νορβηγία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο-, ενώ οι επενδύσεις σε βιώσιμα έργα είναι σπάνιες.

Η έκφραση «μπλε επιτάχυνση» δηλώνει τις επιπτώσεις της πολύ έντονης αύξησης της εκμετάλλευσης των πόρων από τον άνθρωπο τα τελευταία χρόνια και τις δυσμενείς επιπτώσεις της στη βιοποικιλότητα και στο περιβάλλον. 

Είναι καιρός να αλλάξει αυτό, γράφει το New Scientist, που ζητά περισσότερη ρύθμιση. 

Ανάλογο αφιέρωμα στους Ωκεανούς κάνει και το www.courrierinternational.com με αφορμή τη δεύτερη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τους ωκεανούς, που πραγματοποιήθηκε στη Λισαβόνα από τις 27 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου. Στόχος της να ενισχύσει τη δράση για την προστασία των ωκεανών.

Η παραίτηση του Μπόρις Τζόνσον

 Η πτώση του Μπόρις Τζόνσον δεν είναι μόνο η πτώση ενός πρωθυπουργού, αλλά είναι η κατάρρευση ενός ολόκληρου πολιτικού υποδείγματος που βασίσθηκε στα data, στην επικοινωνία, στα fake news και τον εθνικισμό.

Αποδείχθηκε ότι τα κλεμμένα προσωπικά δεδομένα από την Cambridge Analytica, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο δημοψήφισμα για το Brexit και την εκλογή Τζόνσον, δεν μπόρεσαν να τον κρατήσουν στην εξουσία. Έτσι αποδεικνύονται και τα όρια του
«κατασκοπευτικού καπιταλισμού» και της χειραγώγησης των πολιτών.

Οι μεγάλες εταιρείες επικοινωνίας (η κυβέρνηση Μητσοτάκη μίσθωσε την Palantir), ικανοποιούν αυτό που θέλει κάθε επιχείρηση, κάθε κυβέρνηση και κάθε πολιτικό κόμμα, τη σιγουριά δηλαδή μιας εγγυημένα πετυχημένης διαφήμισης(παλιότερα αποκαλούνταν προπαγάνδα). Για να το πετύχουν αυτό χρειάζεται να κάνουν προβλέψεις. Και για να κάνουν προβλέψεις, απαιτείται να έχουν πληροφορίες, δηλαδή πολλά δεδομένα(data). Πώς θα συλλέξουν αυτές τις πληροφορίες; Παρακολουθώντας τους ανθρώπους μέσω των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών(Facebook, twitter, Instagram, Google…). Ξέρουν τι κάνει ο πολίτης αργά το βράδυ, τι νευρώσεις έχεις, τι ανάγκες, τι προσδοκίες, την προσωπικότητά του. Όλα αυτά τα δεδομένα διοχετεύονται σε συστήματα που κάνουν όλο και καλύτερες προβλέψεις για το τι θα κάνουμε, ακόμη και το ποιοι θα γίνουμε. Αυτός είναι ο λεγόμενος «κατασκοπευτικός καπιταλισμός» που επωφελείται από την συνεχή παρακολούθηση των ανθρώπων. Με τα δεδομένα που συλλέγουν «χτίζουν» μοντέλα που προβλέπουν τις πράξεις μας. Όποιος έχει το καλύτερο μοντέλο κερδίζει! Ό,τι έχουμε κλικάρει, ό,τι έχουμε δει, όπου έχουμε κάνει λάικ, προστίθεται για να κάνει το μοντέλο πιο ακριβές. Έτσι, μπορούν να κάνουν ακριβείς προβλέψεις για τις συμπεριφορές μας, ακόμα και για τα συναισθήματά μας.

Γενικός στόχος είναι η χειραγώγηση με εξαπάτηση και δόλο. Το πιο φοβερό ψέμα ήταν το σύνθημα ότι «70 εκατομμύρια Τούρκοι θα μεταναστεύσουν στην Αγγλία», όταν αυτός είναι ολόκληρος ο πληθυσμός της Τουρκίας!

Να, όμως, που έρχεται η ζωή για να διαλύσει τα ψέματα και να αποκαλύψει τους ψεύτες. Ακόμη και ο Ντόμινικ Κάμινγκς, ο θρύλος της ολιστικής προπαγάνδας του Τζόνσον, αυτός που ανακάλυψε το κεντρικό σύνθημα: «Τake back control» – «Επανακτήστε τον έλεγχο», τον εγκατέλειψε.  

 Ο καιρός που πανηγύριζαν οι μεγα-νάρκισσοι, οι Κύριοι Όλος ο Κόσμος του Κάφκα, ο Αρον Μπανκς και ο Μέρσερ, οι «λύκοι» της πολιτικής, όπως ο Φάρατζ και ο Τζόνσον, έχουν παρέλθει. Η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει άγρια την Βρετανία και οι εθνικιστές του Brexit δεν έχουν απάντηση.

Γιατί οι Συντηρητικοί, αντί να παίξουν το χαρτί της βρετανικής ενότητας, αποφάσισαν να παίξουν το χαρτί του αγγλικού εθνικισμού. Δηλαδή του διχασμού, της μετατόπισης του αιτίου της κρίσης σε κάποιον Άλλο. Για όλα φταίνε οι ΑΛΛΟΙ, «οι αλήτες», οι ξένοι, οι μετανάστες, οι Γερμανοί. Μετά ο μεγάλος Άλλος ήταν η ΕΕ. Τώρα ο μεγάλος άλλος δεν υπάρχει. Κι απέμεινε μόνος του ο Μπόρις Τζόνσον! Αυτός θα φαγωθεί...

Στην Αγγλία ξεσπάει η οργή της Μεσαίας Τάξης. Έχουμε την «… αίσθηση της αδικίας που σιγόβραζε, την πικρία απέναντι στο οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο που είχε κατακλέψει το λαό και την είχε σκαπουλάρει, τη σιωπηλή οργή της μεσαίας τάξης…» γράφει ο Τζόναθαν Κόου.

Και τώρα;

 «Την έχουμε γαμήσει… ολοκληρωτικά και ανεπανόρθωτα. Επικρατεί ένα χάος. Όλοι τρέχουν πανικόβλητοι σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα. Κανείς δεν έχει την παραμικρή ιδέα τι να κάνει…», καταλήγει ο συγγραφέας της "Μεσαίας Αγγλίας".

Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται σε καθεστώς διαρκούς πείνας

 «Οι αυξανόμενες τιμές των σιτηρών μετά την εισβολή στην Ουκρανία από τη Ρωσία, δύο από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς σιταριού, επιδεινώνουν την παγκόσμια επισιτιστική κρίση», σημειώνει στην ηλεκτρονική σελίδα του το Courrier International. Προσέξτε τη διατύπωση: η εισβολή δεν είναι η αιτία, απλά επιδεινώνει την κατάσταση.

Ήδη πριν από την εισβολή, η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών με τίτλο «Η κατάσταση της επισιτιστικής ασφάλειας και της διατροφής στον κόσμο το 2020» κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η πείνα στον κόσμο αυξανόταν και πως η άνοδος της επισιτιστικής ανασφάλειας θα μπορούσε «να αποδοθεί στον αυξημένο αριθμό συγκρούσεων, που συχνά επιδεινώνονται από κλιμακώσεις που σχετίζονται με την κλιματική κρίση».

Η σύγκρουση στην Ουκρανία δημιούργησε και νέες εντάσεις σχετικά με τις προμήθειες σιτηρών. Έτσι, οι χώρες του Νότου είναι αυτές που θα πληρώσουν «περισσότερα για λιγότερα», προειδοποίησε πρόσφατα ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).

Ο παραπάνω χάρτης καταγράφει, σύμφωνα με τα στοιχεία του FAO, τη διπλή ποινή στην οποία εκτίθενται οι φτωχότεροι. (Οι περιοχές που "κοκκινίζουν" κινδυνεύουν από ΠΕΙΝΑ)

«Από 11 έως 19 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι» θα μπορούσαν να υποφέρουν από χρόνια πείνα το επόμενο έτος λόγω των χαμηλότερων εξαγωγών σιταριού και άλλων βασικών ειδών διατροφής από την Ουκρανία και τη Ρωσία, σύμφωνα με την υπηρεσία του ΟΗΕ, ανέφερε το Reuters στις 10 Ιουνίου. Τα 19 εκατομμύρια θα προστεθούν στα 650 του 2019 και τα 811 του 2020 που πεινούν! Κοντολογίς, ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται σε καθεστώς διαρκούς πείνας και λιμοκτονίας!

Για το φαινόμενο αυτό δεν ευθύνεται ούτε ο πόλεμος στην Ουκρανία ούτε η χρησιμοποίηση του σιταριού σαν «ψυχολογικό όπλο» από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, όπως διατείνεται η Washington Post, αλλά η λυσσασμένη κερδοσκοπία των πολυεθνικών, που εκμεταλλεύονται την εισβολή για να καλύψουν την απληστία τους.

Ακόμα και η Washington Post παραδέχεται ότι «Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι ότι υπάρχει παγκόσμια έλλειψη(σίτου), αλλά ότι ο φόβος δημιουργεί ένα κλίμα πανικού που ανεβάζει τις τιμές και στερεί από τους πεινασμένους φαγητό»! Το πρόβλημα δηλαδή είναι ο… φόβος των πολυεθνικών που ανεβάζει τις τιμές στα χρηματιστήρια! 

Η αύξηση των τιμών, πάντως, άρχισε πριν από την εισβολή στην Ουκρανία. Μά

λιστα, έχουμε μεγάλη άνοδο των τιμών σε μια περίοδο μεγάλης αφθονίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2021, η παγκόσμια συγκομιδή σιταριού έσπασε κάθε ρεκόρ. Υπάρχουν 30% περισσότερα δημητριακά στα παγκόσμια αποθέματα από τις ποσότητες που απαιτούνται για τη διατροφή όλων των πληθυσμών, παρά την πολιτική αστάθεια και την κλιματική κρίση. Κι όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από υποσιτισμό, καθώς οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν κατά 30% σε ένα χρόνο!

Το σύνδρομο της φούσκας και η Αριστερά

 "Μην μπερδεύετε τη φούσκα του Twitter με τη γενική διάθεση" λέει η βουλευτής του Die Linke, Sahra Wagenknecht. Και είναι αλήθεια, οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούν οι μεγάλες πλατφόρμες των κοινωνικών δικτύων μας προτείνουν τις ιστοσελίδες και τα πρόσωπα που ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντα και τις απόψεις μας. Έτσι, όλοι και όλα μοιάζει να χτίζονται απάνω μας. Όλα κι όλοι συμφωνούν μαζί μας, όλος ο πλανήτης μας δοξάζει!

Γενικά, το διαδίκτυο δίνει την αίσθηση του δημόσιου χώρου, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας δημόσιος χώρος των ομοίων (ένα υποσύνολο, μια επί μέρους φούσκα) και όχι ο γενικός δημόσιος χώρος όπου συναντώνται οι διαφορετικές απόψεις και επιδιώκεται η σύνθεσή τους. Κάθε τι διαφορετικό μοιάζει οχυρωμένο στη δική του «φούσκα των ομοίων», αποκλείοντας ή ελαχιστοποιώντας τη δυνατότητα επίτευξης σύνθεσης των διαφορετικών θέσεων. Από εδώ εκκινεί η ενίσχυση της αντιπαλότητας και της ρητορικής του μίσους.

Το μέλος κάθε φούσκας έχει την εντύπωση ότι ταυτίζεται με τον συνολικό δημόσιο χώρο και γι’ αυτό εισπράττει το διαφορετικό ως επίθεση σε ολόκληρη την κοινωνία και την δημοκρατία. Ακόμη περισσότερο, το κοινό αίσθημα των μελών της φούσκας εκλαμβάνεται ως το αίσθημα ολόκληρης της κοινωνίας, δημιουργώντας έτσι λανθασμένες εντυπώσεις και εκτιμήσεις.

Το σύνδρομο της φούσκας δημιουργεί συνεχείς διαιρέσεις, καθώς κάθε διαφορετική άποψη αποκτά τη δική της φούσκα. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις μειονοτικές ομάδες στους προτεσταντικούς κλάδους.

Ο ναρκισσισμός των μικρών διαφορών(ίδιον της Αριστεράς) ενισχύεται από την αλγοριθμική «φούσκα», δημιουργώντας τη φοβερή ρητορική του μίσους των ομοίων, που περιγράφει ο Ζοζέ Σαραμάγκου.

Ένα τέτοιο σενάριο διάσπασης μέχρι εξαφάνισης διατυπώνεται για το Die Linke. Όπως λέει η Sahra Wagenknecht «Εάν το Die Linke συνεχίσει την τρέχουσα πορεία του, …δεν θα εκπροσωπείται πλέον στην επόμενη Bundestag. …Η αριστερά ως πολιτική δύναμη στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας θα τελειώσει, κάτι που θα είναι τραγωδία. Αυτό το συνέδριο του κόμματος είναι πιθανώς η τελευταία ευκαιρία για να ανατραπούν τα πράγματα ξανά, με νέα πρόσωπα που να τάσσονται υπέρ μιας νέας αρχής και την επιστροφή στην ιδρυτική συναίνεση της αριστεράς […] Εδώ και αρκετά χρόνια, ως κόμμα, απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από αυτούς για τους οποίους θα έπρεπε να είμαστε εκεί: τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα, τα άτομα που δεν μεγάλωσαν σε εύπορες συνθήκες και συχνά δεν είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν ακαδημαϊκούς τίτλους. Η ηγεσία του κόμματος Kipping/Riexinger στόχευε πρωτίστως στο να συγκεντρώσει πόντους στο πράσινο-φιλελεύθερο περιβάλλον των μεγάλων πόλεων. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε στα εκλογικά αποτελέσματα. Χάσαμε τα περισσότερα στο χώρο των μη ακαδημαϊκών, των χαμηλόμισθων υπαλλήλων υπηρεσιών, των φτωχότερων συνταξιούχων και των βιομηχανικών εργατών… Όταν τα στελέχη του κόμματος λένε ότι ασχολούνται με κοινωνικά θέματα, λένε ψέματα στον εαυτό τους. Στην πραγματικότητα, έχουν επικεντρωθεί σε μικρούς ακτιβιστές, μπερδεύοντας τη φούσκα τους στο Twitter με το λαϊκό συναίσθημα. Δεν κερδίζεις τις εκλογές με αυτόν τον τρόπο, γιατί η πλειοψηφία του πράσινου-φιλελεύθερου περιβάλλοντος προτιμά το πράσινο πρωτότυπο.»*.

*https://www.jungewelt.de/artikel/428623.linkspartei-vor-bundesparteitag-ende-der-

partei-steht-im-raum.html

Ο Κυριάκος, ο Ιάσονας, ο Όρμπαν και η υπογεννητικότητα

 Η στοχοποίηση από την κυβέρνηση του ακτιβιστή και διασώστη προσφύγων Ιάσονα Αποστολόπουλου, όπως και η ομιλία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για το «Δημογραφικό», δεν είναι τυχαίες, αλλά συνδέονται άρρηκτα. Το μεταναστευτικό και το δημογραφικό σύμφωνα με την ακροδεξιά συνωμοσιολογική θεωρία των Τραμπ, Όρμπαν, Μπολσονάρου, Μπόρις Τζόνσον, Σαλβίνι κ.ά., έχει ως στόχο τη «μεγάλη αντικατάσταση» της λευκής φυλής από άλλες «ράτσες»! Κι ενώ ο Τζο Μπάιντεν μίλησε για «διεστραμμένη ιδεολογία», ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αποδοκίμασε ρητά τις φασιστικές αντιλήψεις αλλά δήλωσε απλώς ότι «Η πιο φλέγουσα διάσταση δεν είναι η θέση κάποιων ακραίων, ότι τάχα θα εξαφανιστεί το ελληνικό έθνος… (αλλά) Ο κίνδυνος είναι η μείωση των οικονομικά ενεργών πολιτών.». Με άλλα λόγια, το θέμα είναι «να μην μας παίρνουν τις δουλειές οι μετανάστες»! Είναι προφανές ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός επιχειρεί να εκφράσει πολιτικά και την ακροδεξιά (που είχε προσελκύσει με το «Μακεδονικό») ενόψει και των προσεχών εκλογών. Πέραν όμως των τακτικών κινήσεων του Κυρ. Μητσοτάκη, το πιο επικίνδυνο είναι η μη ρητή αποδοκιμασία και η προσπάθεια κατανόησης των ακροδεξιών αντιλήψεων για ψηφοθηρικούς λόγους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο εμμέσως πλην σαφώς νομιμοποιεί τις ακροδεξιές αντιλήψεις που εκδηλώνονται πρακτικά με τη ρατσιστική συμπεριφορά των ακροδεξιών, αλλά και με τον συστημικό ρατσισμό κρατικών θεσμών(Λιμενικό, Αστυνομία).  

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τρεις από τις πρώτες ειδήσεις των ημερών ήταν η εισήγηση στο Ανώτατο Δικαστήριο της ακύρωσης του συνταγματικού δικαιώματος στην άμβλωση, το ξέσπασμα της ρατσιστικής βίας (η θεωρία της  «μεγάλης αντικατάστασης των λευκών από μετανάστες» είναι αυτή που παρακίνησε τον τρομοκράτη του Μπάφαλο που μακέλεψε 10 ανθρώπους στην πλειονότητα Αφροαμερικανούς) και ο αυξανόμενος αυταρχισμός και τα fake news του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Τα θέματα μπορεί να φαίνονται διαφορετικά, αλλά στην πραγματικότητα συνδέονται.

Θυμίζουμε ότι στις 19 Μαΐου στην Ουγγαρία πραγματοποιήθηκε η ετήσια διάσκεψη της CPAC(Conservative Policy Action Conference), της σημαντικότερης πολιτικής εκδήλωσης των ακροδεξιών απ’ όλο τον κόσμο. Ο Όρμπαν φιλοξένησε μία πλειάδα από προσωπικότητες του διεθνούς ακροδεξιού χώρου, όπως τον Νάιτζελ Φάρατζ, τον ηγέτη του Vox, Σαντιάγο Αμπασκάλ, τον Εδουάρδο Μπολσονάρου (γιο του ακροδεξιού προέδρου της Βραζιλίας), αλλά και σημαίνοντα πρόσωπα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ, όπως ο Μάικ Γουόλτζ και ο πρώην επιτελάρχης του Ντόναλντ Τραμπ, Μάρκ Μίντοουζ.

Ο Όρμπαν, που επανεξελέγη πρόσφατα, είναι ένας «ημίθεος» στα μάτια των ακροδεξιών, καθώς κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό γεννήσεων στην Ουγγαρία, να απωθήσει τους μετανάστες και να περιορίσει την αριστερά, ακυρώνοντας μια σειρά θεσμικούς και νομικούς κανόνες. Ο Όρμπαν κατάφερε έτσι να ελέγξει όχι μόνο το ουγγρικό καθεστώς, αλλά και τις φανατσιώσεις της (ακρο)δεξιάς. Οι Αμερικανοί υποστηρικτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος βλέπουν στις όχθες του Δούναβη το μέλλον που θέλουν να επιβάλουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δεν αποδέχονται, βέβαια, όλοι οι δεξιοί την άποψη του Όρμπαν ότι η μετανάστευση είναι «εθνική αυτοκτονία». Παρά τις ρητορικές επιφυλάξεις τους όμως (όπως του Κυριάκου Μητσοτάκη εν προκειμένω), εκφράζοντας την ανησυχία ότι ο «λαός μας» δεν έχει αρκετά παιδιά, και ότι κινδυνεύει το ασφαλιστικό σύστημα και το σύστημα Υγείας, χωρίς να καταδικάζουν τις φασιστικές αντιλήψεις της ακροδεξιάς, της ανοίγουν το δρόμο. Πολύ περισσότερο όταν αφήνουν τη «μαύρη εργασία» των μεταναστών να συνεχίζεται ανεξέλεγκτη στις «Μανωλάδες».

Καταδεικνύεται έτσι ότι από την ανησυχία για την υπογεννητικότητα μέχρι την ρατσιστική και φασιστική αντίληψη για την εξάλειψη της εθνικής ταυτότητας, η απόσταση είναι μικρή