Ο Ηλίας Πετρόπουλος και τα τσογλάνια...

Αρχαία Ολυμπία. 3 Σεπτεμβρίου 2003. Κυριακή. Συνέδριο λογοτεχνών των βαλκανικών χωρών. Όμορφη μέρα. Όλα είναι εν ειρήνη. Φαινομενικά. Γιατί η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε και μαζί οι πολύχρονοι δεσμοί συντρόφων και ομότεχνων. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερο μίσος από το μίσος των ομοίων.

Ο Βασίλης Βασιλικός με πλησιάζει και μου ζητάει να πάμε μια βόλτα. Μου ανακοινώνει το θάνατο του Ηλία Πετρόπουλου. Η θλίψη είναι αποτυπωμένη στο πρόσωπο και τη φωνή του. Είναι ο διαχειριστής της διαθήκης του. Μου τη λέει: «Να κάψεις το κουφάρι μου και να ρίξεις τις στάχτες στον υπόνομο…».

Ο άνθρωπος, ένα κουφάρι. Χους εις χουν, εκεί, στάχτες στον υπόνομο εδώ. Το ασύνηθες, ότι διαφεύγει από το «φυσικοποιημένο» σοκάρει. Αλλά η ανόργανη προοπτική του Ηλία Πετρόπουλου είχε την ίδια συνέπεια με την οργανική. Ανορθόδοξη: Με τα μέτρα των ανθρώπων και του πολιτισμού τους. Ορθόδοξη: Με τα μέτρα της φύσης και του Πετρόπουλου.

Ο Ηλίας Πετρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και τουρκολογία στο Παρίσι όπου και εγκαταστάθηκε το 1975...

http://www.artinews.gr/%CE%BF-%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1.html