Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Το παράδειγμα της Κ.

Έβλεπα να συνθλίβουν τη βουλευτή ανάμεσα στα κάγκελα και θυμήθηκα την ερώτησή της όταν ένα ζεστό βράδυ στο Παγκράτι με σύστησαν με την ιδιότητα του άνεργου: «Αγωνίζεσθε;» μου είπε. Κατά τη γνώμη της ο αγώνας είναι η απάντηση στο ζωντανό θάνατο της ανεργίας, στην φτώχεια και την εξαθλίωση. Γιατί μέσα από το συλλογικό πράττειν, μέσα από τη συντροφικότητα και τη φιλία ανασυστήνεται το ταπεινωμένο Πρόσωπο και ανασταίνεται η ψυχή. Κάποτε η ανασύσταση του τσακισμένου εαυτού λάμβανε χώρα στο πλαίσιο των συνδικάτων. Τώρα οι συνδικαλιστές είναι εξωνημένοι κι αναξιόπιστοι, λιωμένοι και ακυρωμένοι ακόμη κι από μία δυνατή βροχή, όπως συνέβη προχθές. Το ίδιο συμβαίνει και στους άλλους θεσμούς, στα πολιτικά κόμματα, τα οποία είναι σχηματισμοί στελεχών. Και τα στελέχη δεν ανοίγουν τις «πόρτες» στην αγκομαχούσα κοινωνία, δεν δημιουργούν τις αγωνιστικές συνθήκες αλλαγής του συσχετισμού των πολιτικών και κοινωνικών αξιών, υπέρ της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της ανιδιοτελούς προσφοράς, γιατί απλώς θέλουν να ελέγχουν εσαεί το «μαγαζί», συντηρώντας, ιδιοτελώς οι περισσότεροι, τη μικροεξουσία τους. Γι’ αυτό οι πολίτες δεν τους εμπιστεύονται. Γι’ αυτό τα δύο εκατομμύρια άνεργοι δεν εντάσσονται στις γραμμές του αγώνα και παραμένουν παροπλισμένοι, ζωντανοί νεκροί. Γι’ αυτό οι συγκεντρώσεις είναι «χθαμαλές». Κι έρχεται μία βουλευτής να δείξει τον ουσιαστικό τρόπο του αγωνιστικώς πολιτεύεσθαι, κερδίζοντας την ψυχή και το μυαλό του κόσμου, δηλαδή την εμπιστοσύνη του. Γι’ αυτό δέστε την. Τον δικό της τρόπο δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν οι καθεστωτικοί. Γιατί αυτή ανήκει στην πολιτική φυλή των «υποδειγματικών», αυτών που παίρνουν μαζί τους την κοινωνία και την βγάζουν από τον αρμόβουρκο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: