Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Αντίδραση

Πρωθυπουργό έχουμε, κυβέρνηση έχουμε, και τώρα τι περιμένουμε; «Χειροπιαστή ελπίδα» είπε ο νέος πρωθυπουργός. Τι σημαίνει, όμως, χειροπιαστή ελπίδα; Σημαίνει «να πάρω ανάσα, να ξαναβρώ το χαμόγελό μου, να έχω τα φάρμακα που δικαιούμαι», μου είπε μία πανέμορφη κοπέλα από το ειδικό καροτσάκι της, όπου την έριξε η σκλήρυνση κατά πλάκας. Ναι, να ξαναβρούμε το πρόσωπό μας, την αξιοπρέπειά μας, τις δουλειές μας, τη σύνταξή μας, να επιστρέψουν τα χρήματα, που μας λήστεψαν από τα ασφαλιστικά μας ταμεία, τα χρήματα που μας έκλεψαν τα λαμόγια μέσω των ποικίλων δημόσιων προμηθειών και μιζών, αυτό είναι «χειροπιαστή ελπίδα». Δεν είναι, όμως, προστασία της αξιοπρέπειας, όπως έλεγαν οι παρουσιαστές της τηλοψίας, χθες, όταν ο τηλεοπτικός φακός δεν εστιάζει στο πρόσωπο των ανθρώπων που προσέτρεξαν για να παραλάβουν μερικά δωρεάν λαχανικά από την πλατεία Αιγύπτου, τα οποία προς τιμή τους μοίραζαν οι αγρότες της Ιεράπετρας. Γιατί οι άνεργοι και οι απελπισμένοι έχουν απολέσει την αξιοπρέπειά τους τόσο μέσα τους όσο και έξω τους, κυρίως απέναντι στα παιδιά τους, αφού δεν έχουν να τους προσφέρουν τα απαραίτητα για να θρέψουν το στομάχι και τα όνειρά τους. Είναι υποκρισία, λοιπόν, να λέμε «μη τους δείχνετε τα πρόσωπα», γιατί οι άνθρωποι αυτοί έχουν ήδη χάσει το πρόσωπό τους, το ίδιο τους το είναι, τον λόγο ύπαρξή τους. Δεν υπάρχουν με άλλα λόγια. Είναι αφανείς ακόμη και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Γι’ αυτό αυτοχειριάζονται με μεγάλη ευκολία. Γιατί η απελπισία δεν έχει αξιοπρέπεια, δεν έχει ελπίδα. Τι σημαίνει, άρα, χειροπιαστή ελπίδα; Να το επαναλάβουμε, σημαίνει εργασία, σημαίνει νοσοκομειακή περίθαλψη, ανθρώπινη σύνταξη, προοπτική για τους νέους που μοχθούν στα θρανία, σημαίνει ανάπτυξη όχι με τον τρόπο των τραπεζών και της γερμανικής συνταγής λιτότητας, αλλά με τον τρόπο της κοινωνικής δικαιοσύνης και ισορροπίας. Θα πρέπει, συνεπώς, να αντιταχθούμε σε μία πολιτική που δεν λαμβάνει υπόψη της τον ανθρώπινο παράγοντα, που επιμένει ότι οι εργαζόμενοι είναι περιττοί, όπως στα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Δεν μπορεί στο όνομα της δημιουργίας μίας ευρωπαϊκής(γερμανικής) αυτοκρατορίας που θα είναι ικανή να αντιπαρατεθεί στις άλλες παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις, να επιβληθεί μία γιγαντιαία ανθρωπιστική καταστροφή. Αυτό δεν συνιστά πρόοδο αλλά οπισθοδρόμηση στην πλέον βάρβαρη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας. Όμως, οι ευρωπαϊκές ελίτ θα πρέπει να αντιληφθούν ότι αργά ή γρήγορα σε μία τέτοια δράση θα υπάρξει μία ανάλογη αντίδραση. Κι αν η αντίδραση δεν θα μπορεί να έχει τα νομότυπα χαρακτηριστικά των εκλογών, αργά ή γρήγορα θα προσλάβει τα αιματηρά χαρακτηριστικά των εξεγέρσεων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: