Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Τρομοκρατία και αναδιάρθρωση

Τι επιδιώκουν οι τρομοκράτες με τα παγιδευμένα δέματα; Όχι να σκοτώσουν. Ενδεχομένως να τραυματίσουν. Αλλά αυτό είναι το παρελκόμενο. Εκείνο που κυρίως επιχειρούν, είναι να «πυρπολήσουν» την εικόνα της Ελλάδας, να πλήξουν τον τουρισμό, το ελληνικό συγκριτικό πλεονέκτημα, να βαθύνουν την οικονομική κρίση, να προκαλέσουν περισσότερες απολύσεις, μεγαλύτερη δυστυχία, να δημιουργήσουν δηλαδή τη λεγόμενη σύμφωνα με την λενινιστική αριστερά αντικειμενική «επαναστατική κατάσταση», που θα επιφέρει την άλωση των χειμερινών ανακτόρων! Οι ενέργειές τους, όμως, δημιουργούν διαφορετικά αποτελέσματα από εκείνα τα οποία επιδιώκουν, καθώς εκείνοι που ωφελούνται, εντέλει, από την επιδείνωση της εικόνας της Ελλάδας είναι οι διεθνείς κεφαλαιακοί τζογαδόροι του Βερολίνου, του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, που ετοιμάζονται να επιπέσουν δίκην όρνεων στο κουφάρι της ελληνικής οικονομία. Ιστορικά, μια ανάλογη τακτική στο μεσοπόλεμο καταβαράθρωσε την ισχυρή γερμανική σοσιαλδημοκρατία και έφερε στην εξουσία -με εκλογές μάλιστα- τον Αδόλφο Χίτλερ. Παρ' ημίν πάντως τα νέα βάρβαρα μέτρα εναντίον των εργαζομένων ετοιμάζονται. Ενώ η Ιρλανδία έγινε το πειραματόζωο της αναδιάρθρωσης του χρέους με τον τρόπο της Μέρκελ. Θα ακολουθήσει κατά πάσα πιθανότητα και η Ελλάδα. Οι εθνικές εκλογές με τις οποίες απειλεί ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου τους ψηφοφόρους των αυτοδιοικητικών εκλογών, θα γίνουν. Αυτό επιβεβαίωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής λέγοντας, χθες, πως θα γίνουν εκλογές αν χρειαστεί να υπάρξει νομιμοποίηση πολιτικών επιλογών. Πέραν των εκλογών, η «οικουμενική κυβέρνηση» είναι επόμενο βήμα για μία ενισχυμένη νομιμοποίηση του ακόμα χειρότερου για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους.
Μα δεν μπορεί η κυβέρνηση Παπανδρέου απλώς να αλλα΄ξει πολιτική; Όχι. Γιατί το Συμβολικό –οι εκλογές ως δημοκρατική επίφαση και οι άλλες «τελετουργίες», όπως η οικουμενική κυβέρνηση- είναι αναγκαίο για την επιβίωση μιας κοινωνίας. Χωρίς το δημοκρατικό, συμβολικό περιτύλιγμα όλα θα κατέρρεαν δια μιας. Οι θεσμοί δεν ανάγονται στο συμβολικό, όμως δεν μπορούν να υπάρξουν παρά μόνο μέσα σ’ αυτό. Γι’ αυτό μια δεδομένη μορφή οργάνωσης της οικονομίας, ένα σύστημα δικαίου, μια θεσμισμένη εξουσία υπάρχουν κοινωνικά ως κυρωμένα συμβολικά συστήματα. Αυτό το συμβολικό περιτύλιγμα επιχειρούν να «σκίσουν» με βίαιο τρόπο οι τρομοκράτες. Και τούτο όταν ήδη το περιτύλιγμα αυτό το έχει ξεφτίσει το ίδιο το πολιτικό προσωπικό που υποτίθεται ότι το υπηρετεί. Η έκκληση, συνεπώς, του προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια θα έπρεπε να αφορά όλους και προπάντων τους πολιτικούς που τσαλαπατούν, κυριολεκτικά, την ελάχιστη δημοκρατία και τους θεσμούς της, υφαρπάζοντας την ψήφο των πολιτών με άλλου είδους τρομοκρατικούς εκβιασμούς.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Οι "τρομοκράτες" (καλό θα ήταν να χρησιμοποιούμε εισαγωγικά σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλού εντοπίζω εγώ τους πραγματικούς τρομοκράτες) δεν είναι παρά πλανημένα, οργισμένα, ίσως και αφελή -ή και ανόητα- παιδιά αυτής της άρρωστης κοινωνίας. Επιμένω: παιδιά αυτής της άρρωστης κι αρρωστημένης κοινωνίας.

Επίσης: μήπως έχει τύχει να διαβάσετε το "Πεθαίνω σα χώρα" του Δημήτρη Δημητριάδη; Υπάρχει κι εκεί μια έκκληση ενός κάποιου "προέδρου της Δημοκρατίας".

(Τι συμβαίνει όμως όταν όλα γύρω σου κραυγάζουν ότι όλα αυτά δεν είναι παρά προσχήματα, παρά κούφιες λέξεις;...)

Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου είπε...

Συμφωνώ