Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Μίκης και άλλα

Η φήμη για τον Μίκη απεδείχθη ευτυχώς ένα επαίσχυντο παιγνίδι ηλιθίων. Γιατί όμως; Πάντως πλησιάζουν τα γενέθλια του μεγάλου μουσουργού και εμείς του ευχόμαστε χρόνια πολλά. Πέραν τούτου με άφησε άναυδο για μία ακόμα φορά ο τρόπος που κανιβαλίζει το κράτος. Πρώτα ήταν Γιάννης, μετά ο Πάνος και τώρα η Ευγενία που για ένα πρόστιμο ή για μία δόση στο ΤΕΒΕ δικάστηκαν ερήμην και κινδύνευσαν να φυλακιστούν. Πως γίνεται αλήθεια και δεν επιδίδονται οι κλητεύσεις; Δεν έχουν υποψιασθεί κάτι οι δικαστές από τη σωρεία της ερημοδικίας για ελάχιστα ποσά; Κι έτσι πας να βγάλεις ταυτότητα ή σε σταματάει ένας τροχονόμος και άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ο Βλαστός ή κάποια παραφυάδα του. Ας το δουν οι αρμόδιοι. Αλλά το θέμα της χθεσινής ημέρας είναι (όλα είναι ζήτημα οπτικής γωνίας) η ανεργία παντού και ειδικά στην Καλιφόρνια, την πιο πλούσια πολιτεία των ΗΠΑ με τα 38 εκατομμύρια κατοίκους και το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας(11%)! Ναι, η ανεργία είναι μεγάλη, αλλά η πολιτεία, όπου κυβερνά ο μυώδης Σβαρτσενέγκερ, φροντίζει σύμφωνα με τους σχολιαστές τους άνεργους και τους φτωχούς.
Ναι, αλλά ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη το ρύζι ή τις πατάτες αλλά την τροφή. Ομοίως δεν έχει ανάγκη το κάρβουνο ή το ξύλο αλλά τη ζεστασιά(ή τη δροσιά, την εργασία και την ανάπαυση). Επίσης, εκτός από φυσικές έχει και τις ανάγκες της ψυχής. Γι’ αυτό το να αισθάνεται κανείς χρήσιμος και συγχρόνως απαραίτητος είναι ζωτικές ανάγκες. Το παράδειγμα της πλήρους στέρησης των αναγκών αυτών της ψυχής είναι ο Άνεργος, που είναι ένας ζωντανός νεκρός, ακόμα και αν μέσω των επιδομάτων έχει να φάει, έχει στέγη και έχει να ντυθεί, αλλά παραμένει παρόλα αυτά ένας παρίας, ένας απόκληρος, και ακόμα χειρότερα ένας άχρηστος!

Δεν υπάρχουν σχόλια: