Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Depression

Depression, αυτός είναι ο διεθνής όρος για την παγκόσμια οικονομική ύφεση. Depression είναι και η κατάθλιψη, το «κολάπσους», η κατάρρευση. Ο άλλος πόλος, το αντίθετο της depression είναι η mania, ναι, η μανία. Πρώτα, είχαμε τη φάση του μανιακού καπιταλισμού, αυτού που διαχέονταν παντού, που αναπτυσσόταν με τρομακτική ταχύτητα παντού, απορυθμίζοντας αγορές, χώρες, κοινωνίες και ανθρώπους, που ανήγαγε σε πρόοδο οτιδήποτε μπορούσε να «φαγωθεί», να καταναλωθεί, να αποδώσει κέρδος, όσο γινόταν περισσότερο κέρδος. Πρώτα, άρχισαν να στενάζουν οι άνθρωποι, μετά η ίδια η φύση, αφού όλες οι πλουτοπαραγωγικές πηγές λεηλατήθηκαν μαζί με ότι της παρήγαγε, δηλαδή την ίδια τη φύση. Παραδόξως, η μανία νομιμοποιούνταν από τη νεωτερικότητα, την χωρίς όρια περιπέτεια και ηδονή, ακολούθως από τη μετανεωτερικότητα και τη σχετικοποίηση των πάντων. Και περάσαμε στη φάση της «κατάθλιψης», της ύφεσης, στον άλλο πόλο της διπολικής διαταραχής που είναι εγγενής στο καπιταλιστικό σύστημα(«κυκλικές κρίσεις» τις είπαν κάποιοι) και που συνήθως καταλήγει στην αυτοχειρία. Γι’ αυτό ο κίνδυνος είναι μεγάλος, όχι για τους εργαζόμενους, αυτοί είναι χαμένοι έτσι κι αλλιώς αλλά για το ίδιο το σύστημα, για το status quo. Ήδη σύμφωνα με τον διευθυντή των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, Ντένις Μπλερ, η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια σήμερα, είναι η οικονομική κρίση. Αίφνης, η Αλ Κάιντα, η τρομοκρατία, το φονταμενταλιστικό ισλάμ έπαψαν να είναι η πρώτη απειλή για τις ΗΠΑ και τον… κόσμο. Αλλά για τίνος την ασφάλεια μιλάει ο κ. Μπλερ; Μα για την ασφάλεια της Αμερικής. Πιο συγκεκριμένα για τα αμερικανικά συμφέροντα σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι φιλικές μας κυβερνήσεις στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική κινδυνεύουν, είπε στη Γερουσία ο αρχιπράκτορας των ΗΠΑ. Έτσι, μετριέται ο κίνδυνος. Υπ’ αυτή την οπτική γίνεται αντιληπτή η ασφάλεια. Πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα. Πρώτο μέλημα να μη διαταραχθεί η οικονομική και πολιτική τάξη. Μόνο που το εύρος της κρίσης καθιστά δύσκολο τον έλεγχο. Τελικά, όλα θα εξαρτηθούν από την έκβαση της σύγκρουσης με τους «μια ζωή» ηττημένους, τους εργαζόμενους, τους άθλιους όπου Γης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: